Vrijdag 21-1
In Phnom Penh tegenover ons hotel ontbeten en gebruik gemaakt van één van de geneugten van de Franse overheersing in de vorige eeuw: vers stokbrood.
Terwijl we op het terras zitten passeert er weer van alles en nog wat. Een vrouw met duwbak verzamelt afval, in het afval speelt haar kind. Aan de andere kant van de straat ontvangt de kapper (spiegel, stoel en parasol) zijn eerste klant, de in het oranje gehulde monnik blijft bij onze tafel staan voor een kleine bijdrage, een man schuift op zijn kont voorbij; gehandicapte benen eerst en handen in zijn slippers achter zich om zich voort te bewegen, ook hij wil graag ook een bijdrage aan zijn levensonderhoud.

In de loop van de ochtend Phnon Penh verlaten met de bus. In ca vijf uur rijden we naar de kust (Sihanouk Ville). Van het busstation rijden we met een tuktuk naar het strand en vinden een geschikt guesthouse.
Eindelijk rust. Strand en zeelucht en geen eeuwig voorbij razend verkeer!
We zitten net buiten het drukke strandleven; maar op loopafstand genoeg vertier om te eten en teveel drank in te nemen.
Tegen dat het donker wordt, “chillen” we onderuitgezakt in een zeer luie stoel/kussen. De pinten bier zijn weer 50 dollarcent (erg fijn voor ons Hollanders) en voor 3 dollar hebben we een echte Cambodjaanse BBQ. De zon gaat prachtig onder, hoe mooi kan het leven zijn?
Het leven is minder mooi voor de wederom met allerlei handicaps voortbewegende mensen.
Blinde die luid zingen en fluiten om geld te verzamelen, mensen zonder de benen en vooral de man zonder handen verbaast ons hoe handig hij het geld aanneemt en opbergt in zijn tas …..
Op het strand is het verder goed toeven. Ook hier verkoopt men alles wat je maar zoekt. Een nieuw fenomeen is de wandelende bbq. Een dame met een stok over haar schouder met aan de ene kant de bbq met inktvis of kipsate en aan de andere kant haar lepels en kookgerei. Verder kun je op het strand ook kreeft, gamba’s etc. kopen. De armoede is ook hier zichtbaar. Sterk vervuilde kinderen die wat plastic verzamelen voor een paar centen, armbandjes verkopen en natuurlijk in koor bedelen om “one dollar”.
Als we naar ons guesthouse wandelen zien we schuin tegenover enkele gezinnen op de stoep hun “woning” in orde maken voor de nacht. Een paar lappen rondom een lantaarnpaal en een karton op de grond. Een triest tafereel om de avond mee af te sluiten.
Zaterdag 22-1
Time fly’s when you’re having fun is het gezegde. We zijn alweer bijna twee weken onderweg.
In de ochtend wandelen we via het strand naar een eettent voor een ontbijtje. Daarna is het een dagje van sudderen op het strand. De locals hebben ook een dagje vrij en komen in grote groepen naar het strand om te zwemmen (uiteraard volledig gekleed) te eten en drinken (de mannen natuurlijk allemaal aan het bier). In de middag hebben we een boottripje geregeld voor morgen. Een paar eilandjes bezoeken en een beetje snorkelen. Daarna is het tijd voor een lekkere hap en a cold one.
Zondag een mooie dag met een zogenaamde snorkel, vis en eiland-tour. We beginnen met vissen omdat het nog te bewolkt is om te snorkelen. We krijgen een plastic fles met daarom heen visdraad met een loodje en een haak. Ed vist voor het eerst van zijn leven en heeft talent. Als eerste op de boot haalt hij een enorme vis binnen (zie foto); dit lukt hem 4x in een kwartier.

Daarna gaan we snorkelen. Maar dit valt, als zo vaak tegen, bleek koraal en veel kleine visje. Er worden nog wat bijna verlaten eilandje bezocht en tegen zonsondergang worden we weer op het strand van Sihanoukville afgezet. Mooi dagje!
