Tam Coc

Da Nang
Vrijdag 27 februari zijn we in Da Nang aangekomen. Het druilerige weer en de aanhoudende snot in ons voorhoofd maakt ons nog niet enthousiast. We genieten maar zoveel mogelijk van ons luxe hotel. Ed brengt een zweterig bezoekje aan de gym 🏋‍♂️

Zaterdagochtend ziet alles er weer vrolijk en zonnig uit. We genieten van het ontbijtbuffet. Waar alles te krijgen is: van pain au chocola tot sushi.
We brengen daarna een bezoek aan het strand. Het is bijna windstil en golven zijn mooi, maar veel te klein 😕
We brengen de ochtend door onder een palmboom en af en toe een duik in zee.

In de middag gaan we met de taxi naar de Chu Linh Ung (de lady Boeddha) op het schiereiland Son Tra aan de Noordkant van de baai waar Da Nang ligt. We zijn onder de indruk. Van het hele tempelcomplex, het uitzicht op Da Nang en natuurlijk de rondhuppelde en voedsel stelende apen 🦧

In de avond lopen we naar de zogenaamde drakenbrug. Daar heb je een mooi uitzicht op de skyline van Danang. Klap op de vuurpijl is dat de verlichte drakenbrug vuur gaat spugen en daarna water. Dit alles onder toeziend oog van duizenden mensen.
We hebben al van alles gegeten in Vietnam, maar vanavond wagen we ons aan de zoete koude Thaise kokossoep, dat bevalt prima. Leek ons toch lekkerder dan de testikels van een geit 🐐

Zondag doen we het weer even rustig aan. We ontbijten uitgebreid, chillen onder onze favoriete palmboom in Da Nang en boeken een trein en hotel voor de komende dagen.

Ook maandag starten we langzaam op ontbijten uitgebreid en maken ons, naast de aanhoudende verkoudheid toch wat zorgen over de ontwikkelingen in de wereld. Dat kan effect hebben op onze terugvlucht, maar goed zover is het nog niet. Eerst gaan we, volgens zeggen, de mooiste treinrit maken van Vietnam. Einde ochtend laten we ons weer afzetten op Ga Da Nang. Met dank aan de Grab-chauffeur die ons vakkundige door het intensieve verkeer in de stad rijdt.

Hue
In een kleine drie uur overbruggen we met trein SE04 de ca. 80 kilometer naar Hue. Het is een mooie rit door de bergen en langs mooie baaien. Eind van de middag pakken we een Grab-taxi naar ons hotel in het snikhete Hue. Hoewel we in sterren van 5 naar 3 zijn gezakt (wel ff 18,60 euro per nacht aftikken) was de ontvangst in het hotel fenomenaal. Naast een vruchtensapje kregen we ook wat fruit bij de ontvangst en uitgebreide uitleg over het hotel en Hue.

Huế is gelegen aan de Parfumrivier, is de voormalige keizerlijke hoofdstad (1802-1945) en het culturele hart van het land, bekend om zijn rijke geschiedenis, keizerlijke citadel, koninklijke graven en tempels. Belangrijker nog in deze stad is ook de brouwerij van Huda bier gevestigd 🍺

Dinsdag weer een benauwde hete dag in Hue. Onze AI bot adviseert ons vandaag het Citadel te bezoeken (en neem voldoende water mee). Het Citadel is prachtig en pas opgeknapt, we bewegen ons van schaduw naar schaduw en van ventilator naar ventilator door het paleis en de enorme tuin 👣 In de middag slenteren door de Dong Ba markt, de grootste en oudste markt van Hue. We sluiten de middag af op een terrasje ….

Woensdag was het plan om er met de fiets op uit te trekken. Het is echter een grijze regenachtige dag, de temperatuur dropt zelfs tot 24 graden. Dat voelt koel aan. We slenteren wat door het centrum van Hue en onderzoeken wat je tegenwoordig nog voor 1,35 euro kan kopen.

We gaan een kopje koffie drinken. Het tentje is  leeg en het lijkt naast een koffietent ook een winkeltje in 2e hands kleding en ook een huiskamer. We nemen plaats op  twee amper kniehoge stoeltjes. We bestellen twee koffie met melk. Die krijgen we in een glas met een klein laagje melk en klein laagje koffie ☕️ Het smaakt wonderwel precies goed. Ook krijgen we naast de koffie nog twee thee geserveerd. De dame in kwestie laat ons vervolgens even alleen om een boodschap te doen. Als ze terug is moeten we 40.000 dong (1,35 euro) afrekenen.

Om toch nog wat zinvols te doen deze dag, gaat Ed naar de kapper. Dat gebeurt op zeer vakkundige wijze, kost wel even 1,35 euro 💇

Het is tijd voor een kleine lunch. In een klein rommelig zaakje weet de aanwezige man twee Banh mi-broodjes met ei klaar te maken en twee verse jus d’orange. Ook dit alles kost bij elkaar 1,35 euro.

Donderdagochtend is het koel met 23 graden, maar ieder geval droog. We maken een wandeling langs de Perfume rivier en we bereiden ons voor op weer een nachtelijke treinrit. Marja laat op straat haar schoenen nog even fixen en we zitten er weer pico bello bij.

Tam Coc

Donderdag begin van de avond stappen we op trein SE24. De slaapcabine voor vier personen hebben we voor ons tweeën.  We slapen onderin en dat is warmer dan bovenin 😀 Het lukt ons weer niet om echt goed te slapen. In een goede twaalf uur brengt de trein ons naar Ninh Binh, waar het ‘s ochtends om 7 uur maar 20 graden is. We houden ons vest nog even aan. Na een ontbijt met heerlijke Vietnamese koffie op het stationsplein pakken we een elektrische taxi naar het landelijke Tam Coc. Landelijk, maar ondertussen ook toeristisch geëxplodeerd met homestays, hostels, hotels, restaurants, massagehuizen, etc. We starten met een kleine wandeling tussen de rijstvelden en de kraaiende hanen.

In de middag wandelen we de andere kant het dorp uit. Ook hier lopen we tussen de rijstvelden, karstbergen en talloze tempels. We bereiden ons mentaal voor op het weekend: fietsen door de omgeving, met een boot langs de karstbergen varen en nog meer tempels bezoeken.

Maar nu eerst tijd voor een  …. 🍻 Dat wordt toch nog even wennen, want het bier wisselt per regio. In het zuiden Saigon bier, rond Hue Hudda bier en in deze regio Hanoi bier. In het volgende blog lees je of dat bevalt 😀