Xin Cao
Eerst even een dingetje over het weer in Noord Vietnam 🤔
Tijdens het regenseizoen (mei-oktober) zijn er hoge temperaturen en veel vocht en die zorgen voor een hoge luchtvochtigheid, wat leidt tot zware bewolking en vaak buien.
De winter (november-maart) is een koelere, “natte” winter. Koude luchtstromen uit China botsen op het vochtige klimaat, wat resulteert in dagenlange bewolking, mist en miezerregen ☁️
En dit is dan nog los van de luchtvervuiling. M.a.w. het is eigenlijk altijd grijs weer in het noorden van Vietnam 😕 Hier in Tam Coc stijgt het kwik overdag tot zo’n 24/25 graden onder het wolkendek.
Dan hebben we het nog gehad over de (volgens ons) drie meest gedronken bieren in Vietnam. Diepgravend, kritisch en oncontroleerbaar onderzoek geeft volgens ons deze volgorde wat beste smaak betreft: 1) Huda 2) Saigon 3) Hanoi 🍺
Tam Coc
Zaterdag 7 maart na het ontbijt pakken we weer een veel te kleine fiets en fietsen het dorp uit, al snel fietsen we tussen de rijstvelden en karstbergen 🏞
Eerste stop is Hang Mua Viewpoint. Hier kan je via zo’n 500 ongelijke grote treden naar twee mooie uitkijkpunten lopen/klimmen. Heel fraai.
Volgende stop is Trang An om te kijken of dit een goede stop is voor een boottocht. Het is ons iets de druk.
We fietsen door naar Hoa Lu Ancient City. Een enorm terrein met twee kleine tempels. Het hoogtepunt is dat we worden “overvallen” door tientallen schoolkinderen. Who’s better sir, Messi or Ronaldo (Messi was het goede antwoord), what’s your name, where you from.
Dankzij onze goede navigatie vaardigheden maken we veel teveel kilometers en hebben spierpijn van de kleine fietsjes. Het was een mooie tocht langs rustige wegen en ook langs drukke doorgaande wegen (waar het recht van sterkste geldt en de claxon het meeste gebruikte onderdeel is van de voorbij razende auto’s) 🚲
Enigszins ontdaan waren we door de geiten die langs de weg op tafels stonden. Naïef dachten we nog dat het houten waren. Maar het waren echte licht geroosterde geiten ……
Maar goed, in ons dorp staan ook bij veel tenten hele eenden te draaien boven het vuur. Zo ook bij ons restaurant waar we neerstrijken na een intensieve dag. Wij denken dat het de hipste tent in town is (in ieder geval de drukste, wat waarschijnlijk te maken heeft met het feit dat een pint tapbier 7000 dong kost, laten we zeggen 23 cent).
Zondag doen we dan de bekende boottoer vanuit Tam Coc. Op een ijzeren vlet met platbodem roeit een oudere vrouw ons met haar benen langs rijstvelden, karstbergen en door grotten 🛶 Ondanks de drukte een hele mooie tocht. In de middag maken we nog een stevige wandeling.
Maandag worden we weer vroeg gewekt door kraaiende hanen. Dat komt goed uit want we moeten op tijd klaar staan voor de bus. We hadden even geen zin in de nachttrein. We hebben twee bustickets gekocht. Zoals altijd in deze regio heel vaag hoe zoiets zal verlopen. In een kleine zeer luxe minibus worden we naar het hoofdkantoor van de busmaatschappij gebracht in het regenachtige Hanoi. Daar moeten we twee uur wachten op de vervolgreis.
We drinken een lekkere ca phe sua (we krijgen een glas warme koffie met melk, een glas met ijs en een koude thee) tussen de zakenmannen die allemaal zowat uit hun pantalon scheuren als ze op de kleine stoeltjes gaan zitten. Wij zijn blij met de kleine stoeltjes hier in Vietnam, zo kunnen we dagelijks squatten zonder sportschool 🏋♀️
Sa Pa
Veel later dan gepland gaan we met een zeer luxe bus richting Sa Pa. Iedereen heeft zijn eigen te kleine slaapcompartiment met beeldscherm en massage mogelijkheden. ‘s Avonds tussen 9 en 10 komen we aan bij ons hotel in het op 1800 meter gelegen Sa Pa. Het is 10 graden (Sapa is de koudste plek van Vietnam) 🥶
Heel naïef hadden we gedacht dat we in een romantisch klein bergdorpje terecht zouden komen. Niets van dit alles, het is keiharde toeristische business (hotels, restaurants, massagehuizen and still building) hier. Het heeft alles te maken met de kabelbaan naar het dak van Indo China, die tien jaar geleden is aangelegd.
Dinsdag is het zowaar partly cloudy en schijnt de zon af en toe. Mooie dag om naar de top van Mt Fansipan te gaan. Lopend duurt dat drie dagen. Maar wij beginnen met een kort ritje met een monorail. Dan is het de beurt aan een van de langste en steilste kabelbanen in de wereld. Een vlucht van zo’n 20 minuten. Dat wil niet zeggen dat we zo boven zijn. De wachtrijen voor de monorail en kabelbaan zijn aanzienlijk 🚡
Boven op de berg zijn de uitzichten geweldig. Natuurlijk is er aan alles gedacht: restaurants, tempels, glimmende gouden boeddha’s. Om op de absolute top van 3134 meter te komen, kan je heleboel trappen lopen (dat valt nog niet mee op deze hoogte/leeftijd). Voor degenen die dat niet zien zitten, kan het laatste stukje met de funicilar omhoog rijden. Ondanks alle drukte een mooie dag ⛰️
Woensdag is heel Sa Pa weer in mist gehuld. Plan was om door de rijstvelden naar een van de (getoeristificeerde) naburige dorpjes te lopen. Gezien het slechte zicht zijn we maar omgekeerd. Bij het maken van een foto met de telefoon, krijgen we het advies om de macro stand in te schakelen 🤔
We boeken vast de trein voor morgen en brengen nog een bezoekje aan de markt. De markt is natuurlijk ook verdeeld in toeristische zaken die men niet nodig heeft en het echte gedeelte met veel groente, vlees en vis. Ook verbazen we ons in het dorp over de kleine meisjes met een baby op hun rug die heel zielig kijkend je ook allerlei gekleurd geborduurd handwerk willen verkopen.
Donderochtend verlaten we het vochtige, koude en grijze Sa Pa. Daar zijn we niet rouwig om. Boven op de berg was leuk, de andere activiteiten (vooral wandelen langs rijstvelden en toeristische dorpjes) zijn met dit weer niet aan ons besteed. We nemen de Grab taxi naar het treinstation in Lao Cai, dat op zeeniveau ligt (en twee kilometer van de grens met China).
Zoals altijd mogen we pas het perron op als de trein er is. Elke coupe heeft zijn eigen attendant, die keurig het coupe nummer ophangt en onze kaartjes controleert. We hebben weer een vier persoons cabin voor ons tweetjes. De trein brengt ons in zo’n 7,5 uur naar hartje Ha Noi.
Ha Noi
Een van de attracties in Ha Noi is trainstreet. Hier rijdt de trein (in dit geval onze trein) vlak langs de tot cafés omgetoverde huizen en honderden misschien wel duizenden mensen zitten op stoeltjes op aanraakafstand van de trein (allemaal met een mobieltje in de hand). ‘s Avonds wandelen we door Ha Noi’s Old Quarter.
De zon schijnt zowaar vrijdagochtend in Ha Noi. We starten met een wandeling om Ho Hoan Kiem meer en vergapen ons aan de drukte in the Old Quarter. We drinken onze eerste egg en coconut koffie (zoet).
In de middag bezoeken wij als belezen Hollanders/bierdrinkers de Literatuur of Van Mieu tempel (opgericht in 1070). Daarna wandelen we door trainstreet (zonder trein) richting hotel. De komende dagen blijven we in Ha Noi, we hebben even geen zin meer om uren in een bus of trein te liggen.
