Nyaungshwe

Shwedagon Paya Pagode

Na een goede nachtrust en ontbijt gaan we weer vroeg op pad. Dit keer een ander deel van Yangon. Niet iedereen zou dit te voet doen, zo zien we een hoop dingen waar je anders voorbij rijdt.

We beginnen bij de Shwedagon Paya Pagode de grootste en belangrijkste tempel van het land. De tempel maakt indruk op ons. We hebben er toch talloze gezien. Zeker in onze top 3 (waarbij de Kuip natuurlijk op 1 staat). We slenteren de hele ochtend rond op onze blote voeten. Zeer indrukwekkend. Mooi ook dat de pagode free wifi heeft 🙂

Yangon

Na de lunch gaan we op zoek naar de liggende boeddha, dat viel niet mee in de hitte en het heuvelachtige terrein. Uiteindelijk vinden we de liggende boeddha. Het is geen kleintje, liggend is deze boeddha 6 etages hoog. In de buurt vinden we ook nog een zittende boeddha van slechts 5 etages hoog. Vervolgens wandelen we langs het Kandawgyi meer. We bezoeken de Utopia Tower (godzijdank met lift) en proberen even af te koelen. Het laatste stukje richting centrum doen we met de taxi. We laten ons afzetten bij het treinstation om ons vast voor te bereiden om morgen. Er is door ons niets te lezen wat er op de borden staat. Dat wordt spannend morgen.

Bago

Dinsdagochtend 22 november gaan we na het ontbijt met al onze spullen naar de ticketoffice van de plaatselijke NS. Een enorme hal met weinig mensen en al helemaal geen mensen die Engels praten. Gelukkig helpt een vriendelijke voorbijganger ons met de vertaling. Na verloop van tijd blijkt dat we gewoon bij de hoofdingang van het station moeten zijn. Daar lukt het vrij vlot om twee tickets voor Bago te kopen, niet voordat eerst nog op het gemak de diverse gegevens van onze paspoorten zijn overgenomen.

We hebben twee tickets gekocht voor de upperclass, de twee uur durende rit kost dan wel 70 cent per persoon. Stipt op tijd komt de trein binnen en vertrekt een kleine 20 minuten later. Upperclass betekent dat we niet op houten bankjes zitten, maar op een soort businessclass vliegtuigstoelen. De trein schommelt langzaam al toeterend de stad uit. Tot grote snelheid komt het nooit maar begin van de middag zijn we in Bago, ook wel Pegu genoemd. We gaan op zoek naar een hotel. Er zijn weer allerlei mannen die ons willen helpen. We besluiten raad te vragen bij de tourist info, maar daar praten ze natuurlijk geen engels. Wel is er een taxichauffeur die van alles aan ons wil verkopen. We besluiten het zelf maar uit te zoeken. Na enig zoeken vinden we iets van onze gading, met uitzicht op de Shwemawdaw Paya Pagode. Deze gouden tempel is nog hoger dan die in Yangon. Bago was eens de hoofdstad van Myanmar, maar is nu een klein provinciestadje. Wel heeft het veel tempels uit die periode overgehouden.

‘s Middags wandelen we wat rond en proeven we onze eerste loempia’s en zoete oliebollen van de straat. Dat smaakt naar meer. Op advies van de dame achter de receptie gaan we in een zijstraat eten in een authentiek restaurant. Communicatie blijft lastig. Eerder op de dag ging het al moeizaam met het bestellen van 2 biertjes. Nu hebben we wat zaken aangewezen in een vitrine met wat pruttelende pannetjes. We zitten nog niet aan tafel of het eten wordt al geserveerd; twee borden rijst, de zaken die we hadden aangewezen, tofusalade, een fles water, twee soep en een groot bord met sauzen en voor ons onbekend groenvoer. Later blijkt een van de groene bladeren lemon grass te zijn. Blijft lastig om te bepalen hoe je dit dan allemaal moet eten. Verder was de hele familie uit de keuken gekomen om ons te bewonderen en te kijken hoe we dat op gingen eten. Na afloop werd er nog een thermoskan met hete thee neergezet. Uiteindelijk hebben de familie en wij de grootste lol gehad en wij hebben ook nog lekker gegeten. De schade was wel 3 euro …

Woensdag wandelen we door Bago. Over de levendige markt, de verschillende tempels en uiteindelijk ook de Shwemawdaw Paya. We ontdekken vandaag de theehuizen om onze dorst te lessen (zolang het geen bier tijd is). Zelfs thee bestellen in een theehuis is nog lastig. Een keer kregen we zelfs koffie ….

Tegen de avond zijn we met de tuk tuk naar de busopstapplaats gegaan om op de nachtbus naar Nyaungshwe bij Inle lake te stappen. Het was in principe een slaapbus, maar dan voor de Aziatische markt. Dat betekent dus voor ons Europeanen weinig slapen en veel kramp. Bovendien was het erg koud, gelukkig hadden we daar op gerekend en kregen we ook nog een deken. Ook zijn er 2 stops om te eten en te plassen (dit laatste voor de daredevils dan).

Nyaungshwe

Donderdagochtend 24 november zijn we om 5 uur ‘s ochtends ergens in de buurt van Nyaungshwe, in het donker worden we langs de kant van de weg afgezet. Natuurlijk weten de plaatselijke taxichauffeurs dat er elke ochtend daar wel een paar slaperige toeristen worden afgezet door de bus. Dus worden we netjes, ons inziens voor iets te veel geld, naar het door ons gereserveerde hotel gebracht. We kunnen gelukkig gelijk ons bed in duiken om bij te slapen.

Nyaungshwe is niet vergelijkbaar met Bago. In Bago viel amper een toerist te bewonderen. Dit dorp is waarschijnlijk het meest toeristische dorp van Myanmar. Het mooie is dat de voorzieningen daar ook op zijn aangepast. We wandelen wat door het dorpje en regelen dat we morgen met een boot het meer (Inle Lake) op kunnen varen, dat is de belangrijkste attractie van hier. Ondanks dat dit een kleiner dorp is, staat het weer vol met gouden (kleine) tempels. We zijn benieuwd naar morgen.