Bangkok
Vrijdagavond 18 november vliegen we in een goede 6 uur naar Dubai. Wij begrijpen wel waarom Wimlex voor Emirates kiest i.p.v. KLM. Even de benen strekken in Dubai voordat je weer verder vliegt en meer ruimte in de Airbus, zelfs voor het gewone volk. In Dubai moeten we natuurlijk, net als op Schiphol, gescand worden, zowel handbagage als wijzelf. Dan door naar Bangkok, weer met een grote Airbus. Aan entertainment onderweg ontbreekt het niet. Keuze uit duizenden films, games en muziek. Van de Rolling Stones, Afro Jack tot Handel.
In Bangkok hetzelfde liedje, alles door de scanner en ook hier is het goed dat we sportschoenen aan hebben. Het laatste stukje is weer in tegenovergestelde richting naar Yangon met Bangkok Air. Met de bus worden we voor het vliegtuigje afgezet. Tegenover de enorme Airbus ziet dit er een beetje zielig uit. Ed kan in het gangpad niet eens rechtop staan. Bij het instappen begint het te stortregenen en te onweren. Gelukkig besluit de captain te wachten tot het onweer voorbij is. Na enige vertraging vliegen we in een kleine 2 uur naar Yangon, de voormalige hoofdstad van Myanmar.
Yangon
Na de enorme luchthavens van Dubai en Bangkok, heeft het internationale vliegveld van Yangon meer het karakter van het gezellige Zestienhoven (Rotterdam The Hague Airport). De douanebeambte stempelt lachend onze formulieren (het moet niet gekker worden) en de taxi brengt ons in een uurtje voor 6 euro naar ons hotel, waar we zaterdag tegen middernacht aankomen.
Zondag 20 november staan we op tijd op en gaan de stad verkennen. We zitten midden in het centrum vlakbij Sule Paya, een pagode met een gouden tempel. Daar gaan we er nog veel van zien 🙂 In ieder geval wandelen we ‘s ochtends om 9 uur al zwetend door de tot leven komende stad. De trottoirs veranderen in markten, waar je alles kan kopen wat een mens nodig heeft gebakken krekels, vlees, vis, bloemen, kleding of die ene connector om je tablet aan je pc te koppelen. Dit alles ligt zachtjes te butteren in 35 graden Celsius. De mensen zijn overigens heel aardig, willen graag met 2 witte aliens op de foto en vragen niet om de paar minuten om een dollar zoals in naburige landen. De ochtend eindigen we in Botataung Paya pagode (dat is twee). Hier staan de mensen in de rij voor een haar van Boeddha’s. Elk land in de regio heeft zo zijn eigen onderdelen van Boeddha bewaard, hier lijkt dat zijn haar te zijn.
Ondertussen bleek dat een van Ed’s slippers kapot was. Deze worden door een heuse shoe repairman op straat gelijmd en genaaid voor slechts 60 cent.
‘ s Middags zwerven we nog wat door de stad en chinatown. Uiteindelijk vieren we Ed zijn verjaardag in een tent waar ze wel bier schenken 🙂
