Embilipitiya
Zaterdag 5 april willen we veel kilometers maken om in de buurt van Uda Walawe National Park uit te komen. Volgens ons gps systeem een rit van 3 uur. Maar de autorit duurt de hele dag. Wij wilden nog om het bergachtige midden van Sri Lanka heenrijden. Maar de eigenaar van ons guesthouse zei dat we beter door de bergen kunnen rijden, kost evenveel tijd en veel mooier. Dat laatste was zeker waar. We rijden door prachtige berglandschappen en komen in de buurt van de 2 kilometer hoogtegrens. Onderweg komen we veel thee, zeg maar heel veel, theeplantages tegen. Veel arbeiders zijn aan het sjouwen tegen steile bergwanden aan voor ons zakje thee.
We rijden door bekende plaatsen als Nuwara Eliya en Ella. Onderweg kom je allerlei, voor ons, gekke dingen tegen zoals b.v. een olifant achter op een vrachtwagen. De wegen zijn ook niet even fantastisch. De B321 is duidelijk geen A16.
Maar eind van de middag komen we aan in het bekende Embilipitiya. Een omgeving met veel vrije uitloopkoeien.
We vinden een hotelletje met alleraardigst personeel (Pavana resort).
Met autorijden passen we ons inmiddels aardig aan. Inhalen voor een haarspeldbocht met dubbel door getrokken streep, daar draaien we ons hand niet voor om. Toeteren, gewoon omdat het kan. Invoegen als het niet kan, we zijn er inmiddels aan gewend.
Uda Walawe NP
Voor de zondagochtend (5.30 u) boeken we een safari door het Uda Walawe NP. Zondag wordt sowieso safari dag. Maar eerst Uda Walawe. Dat is zeker een mooi park met mooie bergen op de achtergrond en veel meertjes. Hoewel men zegt dat het de vergelijking met Afrika kan doorstaan, zijn bij ons de verwachtingen iets te hoog gespannen. Natuurlijk zijn er veel dieren (vogels, buffalos, herten, krokodillen, etc.). Echter waar het park om bekend is, olifanten, daar zien we er maar een handvol van. Het luipaard liet zich helemaal niet zien.
Na afloop zijn we nog naar het Elephant Transit Home geweest. Daar kon je naar het voederen van opgevangen olifanten kijken. Deze olifanten worden weer voorbereid op terugkeer in de natuur. We hebben ons een half uur staan vergapen aan tientallen om melk schreeuwende kleine olifantjes. Leuk.
Yala National Park
Ons volgende doel is het Yala National Park. Geen idee hoelang we daar over gaan doen. Dat ging echter zeer vlot. Om 12 uur zijn we in Tissamaharama en om 13 uur zitten we in een jeep richting Yala. Dat is ook weer een prachtig park. Veel dieren gezien, zelfs nog even aan het strand geweest (in het park).
Ook weer niet zo gek veel olifanten, maar wel hebben we letterlijk een tete a tete met een olifant gezinnetje.
Het hoogtepunt is ongetwijfeld de ontmoeting met het luipaard. Was het de hele middag relatief rustig met andere jeeps, nu is het file rijden langs het luipaard. Het dier trekt zich niets aan van dit alles en blijft ongestoord luieren in het gras. Alle mensen, in de inmiddels tientallen jeeps, zijn opgewonden. De toeristen omdat ze een luipaard zien, de chauffeurs/gidsen omdat ze hun tips hopen te verdubbelen. Daarna zien we in de verte ook nog 2 beren, dus wij zijn bijzonder lucky, om met onze chauffeur te spreken.
Dickwella
Maandag 7 april gaan we op zoek naar het ideale strand. Tangella is volgens de Lonely Planet een droombestemming. Wij denken dan aan een klein dorpje en een paar guesthouses met een wit strand en blauwe zee. Strand en zee waren er ook in de juiste kleuren. Het dorpje was echter een luidruchtig stadje en langs het strand is er een kilometers lang lint van hotelletjes, guesthouses, etc. Het volgende plaatsje was iets kleiner en had verscholen tussen palmbomen wat guesthouses liggen. Eigenlijk moeten we het niet verder vertellen, maar het is Dickwella. Die middag hebben we een baai voor onszelf: wit strand, blauwe zee en palmbomen!
‘s Avonds eten we in downtown Dickwella: een enorme berg rijst met diverse groenten en kip curry die Ed nog lang zal geheugen ….. (heet). Vanzelfsprekend hebben we ook weer veel aanspraak. Hey mister, where you from?
Weligama
Dinsdag trekken we weer verder langs de kust. D.w.z. we rijden eerst nog 2 km landinwaarts naar een tempel met een enorme boeddha. De tempel lijkt zo goed als verlaten. Toch zijn er wat oude mannetjes die ons de tempel laten zien. Ongelofelijk! Wat een kunstwerken in de tempel. Verder is er nog een lange tunnel met beelden uit de hel. Ook kunnen we nog helemaal omhoog in de boeddha. Op de een na hoogste verdieping is er nog een soort kijkgat voor good luck en Ed word gelijk even gezegend. Als klap op de vuurpijl mogen we ook nog even de tempelolifant zien. Arm beest.
Daarna zijn we nog op het zuidelijkste puntje van Sri Lanka geweest (Dondra Lighthouse). We blijven uiteindelijk hangen in Weligama.
Daar heeft Ed nog even met een SUP op de Indische Oceaan gevaren. Er is dit keer geen schade 🙂