Weligama 2

Weligama

Woensdag 9 april is een relaxdag in Weligama. Dat wil zeggen dat Ed de hele dag op een longboard in zee heeft rondgedobberd. Met het eten zijn we in het dorp steeds een bezienswaardigheid. De meeste restaurantjes zijn bedoeld om snel te eten en niet om uren te tafelen. Ook denken we dat Rob van de smaakpolitie bij binnenkomst gelijk een hartaanval krijgt. Maar dat mag de pret niet drukken. Marja vroeg vanavond of ze een glas bij haar fles water kon krijgen. Dat werd snel geregeld. De meest smerige ober van het restaurant pakte een vuil glas, maakte die onder een straal lauw water met zijn blote handen goed schoon. Hoewel de Srilankezen het in een andere volgorde doen, beginnen wij de ochtend meestal met enkele zoete broodjes en koffie of thee met melk en een pak suiker. De lunch bestaat meestal uit diverse pasteitjes gevuld met groente, ei, vis of kip. Zowel bij de broodjes en de pasteitjes krijg je een enorme schaal voorgeschoteld met veel broodjes en pasteitjes. Wat je op kan eet je op en de rest wordt weer netjes met blote handen in de warme vitrine teruggelegd voor de volgende klant. ‘s Avonds eten we meestal een of andere curry met rijst en met de rijst zijn ze hier niet zuinig. Vanavond hebben we dus allebei een kipcurry met rijst gegeten en een liter water en 2 cola gedronken. Dan is het toch even schrikken als je 2,50 euro moet afrekenen.

Unawatuna

Donderdag is het plan om een paar dorpen verder ons kamp op te slaan, namelijk in Unawatuna; een populair vakantiedorp. Daar zijn we doorheen gereden, maar het kon ons niet bekoren. Het lijkt vergeleken met Weligama een grote betonbak met ongetwijfeld een mooie baai met palmbomen. We rijden weer terug naar Weligma, naar hetzelfde guesthouse waar we geslapen hadden.
Daar was de eigenaar zeer blij mee, evenals de surfboardverhuurder en de lokale horeca. Iedereen blij!

Weligama

Vrijdag nog een rustige dag. Morgen gaan we echt verplaatsen! Voor de liefhebbers: swell is building 🙂 Met andere woorden de golven waren al goed, dit gaat alleen maar beter worden. Daar slaapt Ed dan weer erg onrustig van (om zes uur ‘s ochtends de golven checken, je kent het wel). Marja slaapt ook onrustig, maar dat komt weer door de kleine 100 muggenbeten waar ze last van heeft. Gelukkig heeft de drogisterij een oplossing tegen de jeuk.

We leven hier ook weer toe naar oudejaarsavond (zondag). Dat betekent dat men lokaal al volop vuurwerk aan het verkopen is, dat alles staat lekker de hele dag buiten in de brandende zon. Van de week dachten we dat er een autobom ontplofte. Het hele guesthouse stond geschrokken buiten, maar er was niets aan de hand. Even wat vuurwerk testen voor oudejaarsavond …… 🙂