St Lucia

Johannesburg

De start is niet veelbelovend. Marja was in de loop van de week ziek geweest en Ed had de nacht voor de vlucht op het toilet gezeten. Niet echt een goede voorbereiding. Maar desondanks vliegen we zaterdagavond 2 november in een klein uur naar Frankfurt en vandaar in een goede 9 uur naar Johannesburg. We komen daar in de loop van zondagochtend een beetje duf aan. We pikken ons bakkie (pickup truck) op bij het verhuurbedrijf en rijden Joburg uit. Met het weer is ieder geval niets mis: ruim 30 graden en een blauwe hemel.

Standerton

In Standerton langs de R23 besluiten we een slaapplaats te zoeken. Niet dat het bedtijd is, maar we zijn te moe om nog verder te rijden. In een rustige wijk van een typische Afrikaanse stad vinden we een guesthouse, waar we een enorme kamer krijgen.
‘s Avonds eten we in één van Zuid Afrika’s culinaire hoogtepunten: de Spur (veel en vet eten)! We kijken enigszins verbaasd naar dikke feestvierende Afrikaanders, met te korte sportbroeken, witte benen en kniekousen, die worden toegezongen door het dansende en zingende personeel ….

Ithala Game Reserve

Na een goede nachtrust rijden we verder richting het Oosten. In Volksrust doen we boodschappen om verder via Louwsburg naar het Ithala Game Reserve te rijden.
Dat gaat via een steep descent naar het prachtige park. De parkwachter kijkt ons een beetje meewarig aan toen we zeiden dat we ‘s avonds in Louwsburg gingen slapen in plaats van in het park. Het park is mooi en er zijn nauwelijks bezoekers. Er is veel hoogte verschil en veel wild, vooral vogels, zebra’s, kudu’s, etc. Het echte grote wild krijgen we niet te zien.
Tegen de avond rijden we richting Louwsburg, wat in feite niet meer is dan een kruispunt en een SPAR (en vanzelfsprekend een bottleshop) was. De enige vier bedden van het plaatselijke guesthouse zijn bezet 🙁 Begin van de avond rijden we naar het volgende dorp, zo komen we in de prima Country Lodge in Pongola terecht.

Mkhuze

Dinsdag 5 november staan we vroeg op en na een stevig ontbijt rijden we over de N2 richting Mkhuze. In het pitoreske Mkhuze doen we boodschappen. Het dorp bestaat uit een kruispunt, benzinestation, SPAR, PEP en er is een hoop bedrijvigheid op straat. Daarna gaat het richting Mkhuze Game Reserve. Dat gaat 16 kilometer over gravel, langs vee, kleine dorpjes en naar school lopende kinderen. Het game reserve is weer prachtig. Al gauw komen we we weer bokjes, giraffes en zebra’s tegen. Maar we willen eigenlijk wel wat groter/gevaarlijker wild spotten. Dat gaat vandaag beter dan gisteren. We zien heel veel neushoorns (zelfs op aai afstand) en in één van de pans zien we op afstand nijlpaarden. Mkhuze is een mooi en ook weer rustig park (wat bezoekersaantallen dan).

Sodwana Bay

Nadat we het park aan de westkant waren binnengereden, gaan we via de oostkant het park uit op zoek naar een slaapplaats in Sodwana Bay. Daar ligt een hele mooie nieuwe geasfalteerde weg (R22). Jammer dat op de 10 kilometer naar de R22 het asfalt ver te zoeken was. Kleine stukjes asfalt die boven het zand en het grind uitsteken herinneren aan betere dagen van deze weg. Eénmaal op de R22 ging het vlot en vonden een primitieve slaap plaats bij Coral Divers Lodge. Sodawana Bay is net als Mkhuze een onderdeel van de iSimangaliso Wetlands, een aaneenschakeling van prachtige natuurgebieden.
Sodwana is veral bekend vanwege de vele riffen voor de kust om te duiken. Wij waren op zoek naar een dagje rust en surf.
Woensdag deden we dus rustig aan. Maakten een strandwandeling en zagen de een enorme hoeveelheid grote rubberboten vol met duikers richting de riffen vertrekken. De surf werd helaas grondig verpest door de wind. Het meeste spannende was nog om te voorkomen dat je eten niet van je bord werd gepikt door de apen.

Donderdag 7 november vroeg op. Boodschappen en tanken in Mbazwana, helaas kwam er geen geld uit de ATM. In Hluhluwe gelukkig wel. Op weg naar het Hluhluwe-iMfolozi Game Reserve kwamen we al de eerste zebra’s tegen. Ook in deze Game Reserve klopte onze theorie over wild spotten: ze zitten allemaal dicht bij de ingang langs de doorgaande weg. Alle onverharde zijwegen en loopings geven meestal weinig resultaat. Zo ook vandaag. In het eerste uur zagen we de meeste dieren. Vonden we het jammer dat we nog geen olifanten hadden gezien: dit werd meer dan goed gemaakt. Een kudde van misschien wel 100 olifanten, van jong tot oud, stak voor ons de weg over, nadat ze eerst allemaal verplicht een modderbad net naast de weg hadden genomen. Verder veel neushoorns en giraffes. Nadat we een rondavel in het Hilltop camp hadden geboekt, maakten we ‘s middags nog een rondje. Deze viel wat tegen: af en toe een verdwaalde neushoorn. Tegen de avond keerde we terug in ons kamp. Inmiddels was het gaan regenen …. ‘s Avonds maakten we ons eigen maaltijd klaar: macaroni in een tomaten drapje gegarneerd met sweet corn (en black label). Weer eens wat anders dan een te groot stuk vlees met een ei erop en een laag vet afgemaakt met slappe frites.

Volgens de theorie zijn de vroege ochtend safari’s en de einde dag safari’s het beste. Dus zaten we vrijdagochtend met het eerste licht om 5 uur in de auto. Je raadt het al, weinig dieren. Ook later op de dag kon ons eerste uur in Hluhluwe-iMfolozi Game Reserve niet overtreffen. Wel moet gezegd worden dat we met enige regelmaat neushoorns tegenkwamen. Vanzelfsprekend ook veel (kleurrijke) vogels. Al met al toch wel mooi park. Tweede helft van de middag reden we richting St.Lucia, ook onderdeel van de iSimangaliso Wetlands. Hiervonden we een mooi “flat” (Stokkiesdraai) met in ons achtertuin uitzicht op water. Met een beetje “geluk” lopen de nijlpaarden ‘s avonds door de tuin.

ons bakkie