Zaterdag 15-1 zeer vroeg op, om met de bus vanuit Bangkok naar Cambodja te gaan.
Khao San Road is nog een mix van avond- en ochtendmensen.
Tegenover ons hotel zit de brave huisvader met zijn gezin een continental breakfast weg te werken. Een tafeltje verder zitten lallende mannen nog 0,6 liter flessen Clang weg te werken.
Op straat zweeft een monik in oranje gewaad voorbij. Een te mooie “dame” vraagt of ik company nodig heb …
Daarna in ca 4 uur naar de grens met Cambodja. Reisdagen zijn meestal niet de leukste, maar reisdagen met grensovergangen zijn nog erger.
De Thaise grens over duurt lang; daarna de Cambodjaanse grens. Alle twee de ambtenaren hebben gelijktijdig dienst!
Dat kost dan ook weer uur. Overal de melding om toch vooral aardig voor de Cambodjaanse kinderen te zijn …
Geldwisselen is weer zo’n truc waarbij je je altijd belazerd voelt, hier dus ook.
Vervolgens met de taxi naar Siem Reap; de uitvalbasis voor Angkor Wat.
Onderweg lijkt het een stuk primitiever allemaal dan in Thailand. Siem Reap heeft het inwonersaantal van Dordrecht; maar het uitgaansleven van 020.
Dus helaas een aantal straten met schreeuwende bars en restuarants. Gelijk maar een deal gemaakt met een tuc tuc chauffeur om ons morgen door het immense tempelcomplex te rijden.
Gelukkig kunnen we eten op eenvoudig straatrestaurantje.
Naast de je zeer hongerig aankijkende kinderen die je boeken proberen te verkopen, zijn er ook nog de bedelende moeders, de fluitspelende blinde mannen en mensen met allerlei wonden van landmijnen.
O ja, we hoeven natuurlijk niet te vermelden dat je hier net als in de rest van Azie van alles en nog wat kan laten masseren en dat je ook hier met je handen en of voeten in een aquarium kan hangen.
Al met al voorlopig niet het Cambodja wat we ons hadden voorgesteld. En om dit gevoel nog te versterken wordt alles in eerste instantie in US dollars afgerekend.
Zondag vroeg op pad met onze tuktuk-chauffeur Nil. Deze heeft met onze de zogenaamde kleine ronde Angkor Wat gedaan.
Hoeveel tempels kan een mens hebben op 1 dag? Het was overweldigend en schitterend. Blaren op de voeten van het wandelen door immense tempelcomplexen of het beklimmen van tientallen meters hoge en steile tempels. Natuurlijk worden de tempels overlopen door toeristen, maar regelmatig is er een rustig of zo je wilt een spiritueel moment.
Naast de tempels wordt natuurlijk van alles verkocht. Cold water, sir? 10 postcards voor one dollar? etc. etc.
Een vermoeiende maar mooie dag. Vanavond maar een bedenken of we morgen nog meer tempels gaan bekijken; je kan er gerust een week mee zoet zijn.
