San Cristobal

Ruta de Mezcal
Zaterdag 4 maart staan we vroeg op, we gaan weer kilometers maken vandaag. Op de kleine binnenplaats van onze Posada staat onze auto geparkeerd en ook die van andere gasten. Met 74x maal steken rijden we de auto soepeltjes naar buiten. Doel vandaag is Barra de la Cruz aan de grote oceaan. De qua kilometers kortste route duurt iets langer dan de langere en snellere route waarvoor we kiezen. Beide wegen gaan weer door de bergen, alleen de kwaliteit van de weg die we kiezen is beter. Aangezien het geen tolwegen zijn, zitten ze wel vol met speedbumps (reductors). Dat betekent scherp blijven. Deze weg staat bekend als Ruta de Mezcal, overal langs de weg staan kleine en grote fabrieken. De omgeving is helemaal vol geplant met agave, de basis voor de Mezcal. De rest van de omgeving staat vol met cactussen. Een mooie route.

Barra de la Cruz
Eind van de middag zijn we in Barra de la Cruz, de surfhemel met lange righthanders. Niet surfers geven waarschijnlijk gas bij het zien van dit dorp, dat verspreid over het dorp wat posada’s en restaurantjes heeft. De posada waar we overnachten, na een tip van een surfmaatje, is super relaxt en onze kamer is de mooiste tot nu toe. De hangmat voor de kamer maakt het af.

We wandelen eind van de middag naar het strand (5 euro pp voor onderhoud van het dorp). We genieten nog even van de zon en surfacties.

Zondagochtend gaan we op zoek naar ontbijt en zijn onder de indruk van de natuur en vogels. Zondag is dan een mooi stranddagje (heet he) met wat bescheiden surfacties van Ed. Het is een mooie omgeving: wit strand, blauwe zee, palmbomen, pelikanen scheren over de zee en Marja wordt blij van alle andere vogels die voorbij vliegen. Na de siësta herhalen we dit. Het enige waar Marja niet enthousiast over is, is dat je tot je middel door een meer moet waden om op het strand te komen.
‘s Avonds, geroosterd als we zijn, blussen we dit af met een paar Corona’s en Victoria’s. Dit alles wordt begeleid door een man op gitaar die muziek speelt van CCR tot Coldplay, dit tot groot genoegen van de gasten van het restaurant.

Maandag, nadat we weer gewekt zijn door kraaiende hanen en blaffende honden, gaan we  kilometers maken richting het zuiden.

On the road
Langs de kust is de route nog mooi, maar zodra we landinwaarts rijden wordt het saai. Het enige wat opvalt is de enorme hoeveelheid windmolens en mango’s. Ook zien we regelmatig grote groepen mensen langs de snelweg lopen richting het Noorden ….
Het laatste stuk van de route is weer bergachtiger en dus wat leuker.

Tuxtla Gutierrez
In de loop van middag zijn we in Tuxtla Gutierrez. Hadden we in Mexico City al ontdekt dat een straatnaam meerdere keren kan voorkomen, hier waren we volgens Google in de juiste straat (verkeerde wijk). Een fourwheeldrive had op zijn plaats geweest. Uiteindelijk vinden we toch de juiste straat van ons hotel. ‘s Middags wandelen we door het centrum van de grootste stad van de provincie Chiapas.
‘s Avonds eten we een parilla in een vrij leeg restaurant, waar alleen een vijftal dames en wij tweeën aanwezig zijn. De ober zegt dat er straks live muziek komt. Als de Mexicaanse zangeres eenmaal begint te zingen, staan de vijf dames te dansen in het restaurant. Na afloop zegt een van de dames: so now you know what Mexico is!

Canon del Sumidero
Dinsdag 7 maart willen we de uitkijkpunten van Canon del Sumidero, de Mexicaanse versie van de Grand Canyon, gaan bezoeken. Alleen op dinsdag zijn deze gesloten  wegens onderhoud. Als alternatief doen we de boottocht door de canyon. We rijden naar de aanlegsteiger net even buiten Tuxtla. We stappen in een snelle boot vol Mexicanen en doen een twee uur durende tocht door de Canyon. De Canyon is prachtig, de schipper vertelt er enthousiast over. Hij doet dit natuurlijk wel in het Spaans. De natuur is prachtig en we zien veel vogels, apen en krokodillen.

Chiapas de Corzo
Begin van de middag wandelen we door het 10 minuten verder gelegen dorp. Bij het parkeren op het centrale plein worden we goed geholpen door de parkeerjongen. Hij legt zelfs een karton over onze voorruit als bescherming tegen de zon. Wat een service!

San Cristobal de las Casas
Na Chiapas rijden door naar San Cristobal. Het is slechts een uur rijden, maar wel weer de bergen in. San Cristobal ligt op ruim 2000 meter. We wandelen de rest van middag door deze leuke stad. ‘s Avonds eindigen we natuurlijk weer op het centrale plein met muziek en er wordt vanzelfsprekend weer gedanst!