El Arcotete
Woensdagochtend 8 maart bezoeken we na het ontbijt het El Arcotete park, een groen natuurgebied vijftien minuten rijden buiten San Cristobal (als je in een keer goed rijdt). In het
park maken we een paar kleine wandelingen. We maken weinig kilometers en veel hoogtemeters. Het is een prachtig park met als hoogtepunt een grote boog waar een riviertje onderdoor loopt. Boven in de boog kan je met veel kruip en sluipwerk een grot bezoeken.
San Cristobal
‘s Middags lopen we weer door de stad en bezoeken de San Cristobal kerk, deze bereik je, net als de Guadalupe kerk van gisteren, na een enorme hoeveelheid traptreden. Voordeel is dat je boven een mooi uitzicht hebt over de stad.
Tweede helft van middag krijgen we voor het eerst een regenbui op ons hoofd. De temperatuur is hier op ruim 2000 hoog overdag net boven de 20 graden en ‘s avonds heb je echt een sweater of trui (of allebei) nodig.
On the road
Het plan is om donderdag naar Palenque te rijden en dat doen we ook. Als je googlet op de weg van San Cristobal naar Palenque kom je “leuke” verhalen tegen en ook in de reisapp van onze eigen overheid. Kinderen spannen een touw over de weg, als marketingpropositie om hun spullen te verkopen, er kunnen roadblocks zijn waar mensen geld van je vragen, je kan beroofd of gekidnapt worden en verder zijn er gewapende groepen die hun eigen gebied hebben en waar de Mexicaanse politie weinig te vertellen heeft. Wij besluiten deze mooie vijf uur durende route door de bergen niet te nemen en te gaan voor een 7 uur durende omweg. Dit is overigens ook een mooie route door veel groen, heuvels en grote meren.
Palenque
Eind van de middag wandelen we door Palenque, een gezellige kleine stad.
Vrijdagochtend moet het dan gebeuren: de Maya-ruines van Palenque. We hadden ons er veel van voorgesteld, maar waren toch een beetje teleurgesteld. De dag begon ermee dat Ed zich niet goed voelde, terwijl we de avond ervoor toch in een goed lopend restaurant hadden gegeten. Nadat we de uit alle hoeken en gaten tevoorschijn komende gidsen hadden ontweken, konden we langs de Maya ruïnes wandelen. Aangezien het een enorm terrein is, hadden we daar ruim de tijd voor genomen. Maar eigenlijk waren we na een goed uur langs alle hoogtepunten gelopen, de rest van het terrein is afgesloten. De ruïnes liggen midden in de jungle, dus hebben we nog wat kleine wandelingen gemaakt door de jungle op zoek naar vogels en watervallen.
In de middag gaan we naar dierenopvang Aluxes, waar allerlei dieren worden opgevangen. Ook dit is nog een flinke wandeling. In het park zien we vogels, krokodillen, herten en ook jaguars.
In de loop van middag krijgt Marja dezelfde kramp verschijnselen als Ed 🙁 We gaan zonder te eten naar bed.
On the road again
Zaterdagochtend zitten we in dubio: Ed is wat fitter, maar Marja niet. Gaan we naar de dokter, blijven we nog een dagje op bed liggen of rijden we volgens plan naar Campeche.
We besluit te gaan rijden. Het is de saaiste route van deze vakantie. We rijden de provincie Chiapas uit en gaan via de provincie Tabasco naar Campeche.
Pas op de boulevard van Champoton leven we allebei op: Ed vanwege het zien van de zee, Marja vanwege de vele pelikanen die voorbij vliegen. We maken een korte stop en lopen langs de talloze visserbootjes en de onderhoud plegende vissers.
Campeche
We rijden door naar Campeche, waar we blijven slapen. Campeche is een grote stad aan de Golf van Mexico, dit geeft gelukkig wat afkoeling. Bovendien is het centrum van Campeche harstikke leuk. Het heeft, net als in heel Mexico, veel gekleurde huizen alleen hier staan ze goed in de verf.
Uxmal
Zondag rijden we naar het de Maya ruïnes van Uxmal. We vinden ze mooier dan die van Palenque, maar worden behoorlijk chagrijnig van de parkeerkosten en entreekosten. Wel is het weer een mooie hete dag. Na de ruïnes rijden we door naar Merida.
Merida
De tweede helft van de middag lopen we door het centrum van Merida, de grootste stad van Yucatan: ‘La Ciudad Blanca’ . Er valt weer van alles te beleven op het centrale plein, op gegeven moment is er een straat vol met mensen aan het dansen op de muziek van een band. En na bijna twee dagen vasten, wordt er ook voorzichtig weer gegeten door ons 🙂
