We zitten hier heerlijk aan een lekkere ijskoude bintang. Ook de glazen zijn ijskoud en komen uit de vriezer. Alleen jammer dat de vis ook in de vriezer bewaard wordt. Ok, nu een verslag van de laatste dagen.
Zondagochtend 20-3 zaten we om 08.30 uur op de boot naar het vasteland. Terwijl we op onze boot zaten te wachten, zagen we dat via andere boten allerlei waren werden aangevoerd voor het eiland. Mensen, bier en ook een paard werd de boot afgeduwd en moest via zee aan land.
Bij aankomst op het vasteland van Lombok dezelfde taferelen als een aankomst met bus. Tientallen mensen die van alles van je willen, je spullen dragen, je vervolgtransport regelen etc. De paarden mannen willen ons graag voor een klein fortuin naar de 500 meter verder gelegen bushalte brengen. Wij gaan dus lopen.
Met een busje rijden we via prachtige groene bergen, rijstvelden naar Mataram. Onze chauffeur is een kei in het ontwijken van brommers en overstekende apen.
In Mataram stappen we over in een ander busje, dit busje brengt ons begin van de middag in Kuta (aan de zuidkust van Lombok). Deze laatste chauffeur heeft een talent voor toeteren en het inhalen op de meest onoverzichtelijke momenten.
Kuta Lombok is een verademing in vergelijking met Gili en Kuta Bali. Hier geen volgebouwd strand. Maar een klein dorpje met aan het strand een aantal faciliteiten voor toeristen.
De kinderen (en moeders) uit het dorp graaien nog gretig ons zakje snoep leeg, zonder om geld te vragen. Wel is hier alles veel armoediger/eenvoudiger dan wat we op Bali gezien hebben. Hier geen hordes verkopers, maar wel kinderen die kettingen proberen te slijten. Ze vertellen allemaal hetzelfde verhaal: ze zijn met de bemo uit een ander dorpje gekomen en als ze niets verkopen kunnen ze niet terug en kunnen ze morgen niet naar school.
Gelukkig hebben de meesten ook gewoon zin in een gezellig praatje. Wij hebben er een aantal wat Nederlands geleerd (hoe gaat het met jou, Feyenoord is de beste club, etc.).
Met de dieren is het hier zo mogelijk nog slechter gesteld. Honden komen massaal bedelen terwijl je in een restaurantje (d.w.z. bamboe huiskamer/keuken met terrasje) zit te eten. Zijn de honden in andere delen van Azie nog iets kieskeurig, hier eten ze echt alles wat je op de grond laat vallen.
Maandag 21-3 allebei een brommer gehuurd. Ed met zij rack voor een surfplank. Eerst wordt er getankt: benzineprijs is ca 40 cent per fles. ‘s Ochtends wordt er gesurft op Segar Reef net buiten Kuta. ‘s Middags gaan we een langer eind rijden. Langzaam tuffen we door het prachtige landschap, potholes, kippen, honden, geiten en koeien ontwijkend. Het verkeer is hier zeer rustig. Veel brommers en af en toe een auto.
We rijden langs prachtige baaien met verlaten hagelwitte stranden en blauwe zee, dit zie je normaal alleen in reclamespotjes.
‘s Middags zoeken we verkoeling in een baai waar alleen een paar kinderen lijken te spelen (tijdens het brommerrijden word je midden op de dag nl. levend geroosterd). Al snel wordt het drukker en zo worden hele gesprekken gevoerd met tientallen locals (nama saya Marja).
Ed moet zelfs voetballen (Belanda nummer 2!!) en verliest in 20 minuten net zoveel zweet als in 4 saunabezoeken.
Dinsdag weer op pad met de brommer. Eerst weer naar Segar Reef voor een surf.
Die was vandaag serieus. Daarna hebben we via de westkant het dorp verlaten om op ontdekkingstocht te gaan. Dit beviel ons slecht. Steile heuvels en asfalt was soms ver te zoeken. Kinderen gooien met modder de gaten in de weg vol en staan vervolgens om geld te bedelen (dit is volgens ons een beproefd Afrikaans business-model). Deze rit bevalt ons zo slecht dat we maar terugrijden naar het dorp. We hebben al zoveel toeristen gezien vol met schaafwonden, daar hebben wij geen zin in.
Het isLAND-hoppen bevalt ons zo goed, dat we de komende dagen weer op reis gaan. Voor woensdag staat een trip terug naar Bali gepland en zaterdag 26-3 vliegen we van Denpasar naar Perth.
