Woensdag 23-3 weer een gezellig reisdagje. Eerst in een busje naar de haven van Lembar (Lombok).
Daarna in 4 uur tijd met de (langzame) ferry naar Padangbaai (Bali) gevaren en toen met een busje naar Kuta. Daar kwamen we tegen zonsondergang aan. Donderdag en vrijdag rustig aan gedaan op Bali.
Zaterdag 26-3 weer vroeg op want op 9 uur vliegen we met Air Asia naar Perth. Natuurlijk nog even de laatste Aziatische trucs ondergaan om geld uit toeristen te slaan. De door ons bestelde taxi kwam niet, ondanks diverse ‘telefoontjes’ van de receptie. Natuurlijk kan ons hotel ons ook naar de luchthaven brengen, maar dat kost 4x zoveel als een taxi.
Dus lopen we naar een doorgaande straat. Bij de taxistandplaats roept gelijk iemand dat hij ons voor 2x het bedrag dat wij in gedachten hadden naar de luchthaven kan brengen.
Nee, zeggen we. We willen gewoon een taxi met meter. Terwijl de taxichauffeur zijn meter aanzet, vertellen we hem dat hij de kortste weg moet nemen. Toch maakt hij nog een omweg met de smoes dat dat sneller is blah, blah, blah. Dus uiterlijk kost ons toch nog 1,5 maal de werkelijke prijs ….. Wat ons betreft mag iedereen geld aan ons verdienen, als het maar in het redelijke blijft.
In 3,5 uur vliegen we naar Perth in een vlucht met Australiers met Bintang-shirtjes. Daar komen we begin van de middag aan. We zagen een beetje op tegen de douane-perikelen. Terwijl bijna iedereen zijn koffer of tas moet openmaken, mogen wij gewoon doorlopen. Betrouwbaar uiterlijk waarschijnlijk.
Eerst indruk van Australie: S H O C K !!!!
We bepalen zelf met onze gehuurde auto waar we stoppen of hoe hard we rijden i.p.v. de buschauffeur die denkt dat hij een volle neef is van Michel Schumacher.
De wegen zijn netjes geasfalteerd. Op de doorgaande wegen rijden alleen auto’s. Geen overstekende koeien etc.
Toiletten zijn schoon en ruiken niet naar het open riool en als je doortrekt gebeurt er daadwerkelijk wat.
De mensen zijn vriendelijk en beleefd (en eigenlijk ook onverstaanbaar, maar zij hebben hetzelfde probleem met ons Engels).
De temperatuur is nog warmer dan in Azië, alleen staat hier het zweet niet op je rug na vijf minuten.
De eerste avond brengen we door in Scarborough aan de kust. Het strand lijkt op dat van Lombok: wit zand, superblauwe zee en strakblauwe hemel.
Boodschappen doen, eten en overnachten zijn ook een schok. We hadden wel Hollandse prijzen verwacht, maar dit is nog erger.
Een kilo bananen kost 10 euro (niet gekocht natuurlijk). Een supereenvoudige overnachting met gedeelde toilet/badkamer kost net zoveel als een weekje een bungalow op Bali.
‘s Avonds gaan we samen los op een heerlijke pizza bestemd voor een hele familie. Bier, dat in Australie meer aftrek vindt dan water, is stevig aan de prijs. Voor het biertje dat we bij de pizza nemen, kon je in Vietnam een zwembad met bier laten vullen. Op onze eerst dag in Australie hebben we dan ook twee keer gepind. Wij zoeken na een dag al naar sponsoren die ons hier of straks terug in Nederland willen bijstaan met een etentje of een middaglunch……..
Zondag 27-3 staan we vroeg op. Het plan is om in een aantal dagen naar het noorden (Exmouth) te rijden en dan langzaam weer af te dalen naar Perth.
Langs de kust rijden we de eerste kilometers naar het noorden. Met moeite vinden we de Brand-highway, de snelste route naar Geraldton (ons doel voor zondag). Hoe verder van Perth hoe rustiger het wordt. Slecht af en toe passeren we een auto of een zogenaamde roadtrain. Dit is het land van de roadhouses, de enige mogelijkheid tot overnachten, eten en tanken in een verder verlaten land. In de loop van de middag bereiken we Geraldton. Hier beginnen we aan een nieuwe tactiek: we huren voor een nacht een zogenaamd selfcontained caravan. Dus gaan we voor het eerst deze vakantie niet uit eten, maar zelf koken.
Ook kunnen we lekker buiten zitten en de zon in de Indische oceaan zien zakken (we zitten strak achter de duinen).
Verder realiseren we ons steeds meer dat we in Australië zitten. We zien onze eerste, weliswaar dode, kangeroo. We ontmoeten de aboriginals en in Geraldton zitten de bomen vol met krijsende gekleurde papagaaien. Ook hebben we een drive through bottleshop geplunderd (wat ons betreft een briljante concept van de Aussies). Natuurlijk komen we ook de echte Aussie tegen: ZZ-top uiterlijk met korte broek en kniekousen en eten we onze eerste meatpies.
Maandag 28-3 rijden we naar Carnarvon, waar we in het begin van de middag aankomen. Ook onze derde dag in Australie is het stralend weer, geen wolk in de lucht en ca. 35 graden. Nadeel van naar het noorden rijden is dat het aantal vliegen per kubieke meter dramatisch toeneemt. Lastig is vooral dat ze in alle mogelijke vochtige gaten gaan zitten …
Het benzine tanken loopt ook op in prijs. Hoe verder afgelaten de plaatsen, hoe hoger de prijs met als piek 1.79 aus. dollar per liter.
Carnarvon is een dorpje met palmbomen en strak blauwe hemel gelegen aan zee en in de buurt de meest perfecte surfstranden van Australie (als je over een 4wd beschikt). De folder van de plaatselijke VVV vertelt dat je 1001 leuke dingen kan doen. Wij zijn echter na een uurtje al verveeld. De weg naar het strand is om onduidelijke redenen afgesloten. Het dorp lijkt in eerste instantie zo goed als verlaten. Iedereen zit of binnen of in een auto met airco gezien de hitte.
‘s Avonds eten we maaltijd in een typische Aussie kroeg: aan de bar kan je maaltijden bestellen, verder kan er op alles en nog wat gewed worden en kan je kiezen uit wel 10 soorten bier van de tap (XXXX, VB, Swan, Emu, Carlton, Tooheys, Hahn, etc.).
Met ons Azie-Sona-Bakker-dieet is het gedaan, hier geen bescheiden porties met rijst maar van het bord afvallende stukken vlees overladen met saus.
Dinsdagochtend 29-3 rijden we naar onze noordelijkste bestemming in Austalie: Exmouth. De 360 kilometer zijn voor ons na een paar dagen rijden een makkie. Op de radio spelen golden oldies zoals, demis roussous, smokey en (4 Marian) heel veel NEIL Diamond, (a.s. zaterdag komt hij naar Perth!). Einde ochtend zijn we in Exmouth. De ideale vakantiebestemming: altijd mooi weer (op een enkele tropische stormen na). Het weerbericht voorlezen is hier een saaie job: strak blauw en 37 graden. Exmouth heeft ook weer prachtig witte stranden met blauw water. Dit is niet waarvoor men hierheen komt. Op strand wordt je namelijk levend geroosterd. Men komt hier voor het duiken en snorkelen op Ningaloo Reef (de rustige tegenhanger van de Great Barrier Reef). Verder is het whaleshark seizoen gestart! Dus hebben wij een tweede hypotheek genomen (echt waar) en gaan we morgen snorkelen met deze walvissen die 8 tot 12 meter lang kunnen worden. Spannend! In Exmouth hebben we betaalbaar onderkomen gevonden grensend aan een bottleshop: de perfecte locatie.
Leuk om te vermelden dat we ook onze eerste levende kangaroos en Emus hebben gezien.
