Cadiz
Donderdag 17 maart voor het eerst deze week de hele dag droog! Helaas kwam de beloofde zon nog niet door de wolken heen. We slenteren een groot deel van de dag langs de boulevard, door de parkjes van Cadiz (het Havana van Europa) en door het centrum. Blijft een leuke stad.
Het blijft ook verbazingwekkend dat we regelmatig Spanjaarden tegenkomen die geen woord Engels verstaan Dat maakt bestellen van eten soms een uitdaging met onze beperkte Spaanse vocabulaire. Gelukkig lukt het steeds weer 🙂
Donana
Vrijdag staan we op tijd op, we willen Parque National de Donana in de provincie Huelva te bezoeken. Hemelsbreed niet zover van Cadiz, maar om er te komen moeten we toch ruim 2 uur rijden (via Sevilla). De Guadalguiver rivier stroomt via de Donana de Atlantische Oceaan in. Het park staat bekend om zijn vogels en met name om de duizenden trekvogels die hier te zien zijn in maart op weg naar Noord Europa.
Als ervaren parkbezoekers (in Afrika) maken we weer een klassieke fout (de meeste dieren zie je bij de ingang of net buiten het park), we rijden naar het visitorscentrum El Acebuche midden in het park. Vandaaruit lopen een aantal wandelpaden langs meertjes om vogels te spotten. De meertjes zijn echter opgedroogd en er zijn, behalve veel mooie groene natuur, niet veel (bijzondere) vogels te spotten. We rijden door naar het duingebied en wandelen over mul zand (pppff) door de duinen langs Laguna de Jaral (ook droog). Ook weinig vogels te zien ….
Dan maar naar het begin van het park (La Rocina), waar een meertje ligt langs een weg met voorbijrazend verkeer. En ja, daar is het druk met flamingo’s, lepelaars, etc. Maar het wordt nog gekker.
El Rocio
We hebben een overnachting geboekt in El Rocio. Een dorp van amper 2000 inwoners aan de rand van het Donana-park.
De Romería de El Rocío is een processie/bedevaart op de tweede Pinksterdag naar de Hermitage van El Rocío ter ere van de Maagd van El Rocío. In de afgelopen jaren heeft de Romería elk jaar ongeveer een miljoen pelgrims samengebracht. Gelukkig is het vandaag wat rustiger.
Het dorp bestaat natuurlijk uit witte huizen en in de straten ligt zand i.p.v. asfalt. Toen we bij ons hotel vroegen of we voor de deur konden parkeren: maakt niet uit joh, het is hier net het wilde westen. Dat klopt wel, er rijden auto’s rond, maar ook veel mensen te paard. Hip is het om tegen de avond zittend op je paard een biertje te drinken bij je favoriete kroeg. Nog mooier is dat het dorp aan een groot meer ligt, vol met duizenden vogels. Tegen de avond komen er ook nog herten drinken. Samen met een mooie zonsondergang, vinden we het prachtig hier.
Matalascanas
Zaterdag 19 maart is onze laatste dag in Spanje. We beginnen met een wandeling rond het grote meer bij El Rocio en La Rocina. De zon schijnt sinds een week weer eens, het wordt zelfs meer dan 20 graden vandaag 🙂 Na de wandelingen rijden we door naar Matalascanas, dat ligt aan zee en zowaar iets van een boulevard met wat eettentjes. Op een terrasje in de zon eten en drinken we voor het laatst op deze trip. Tweede helft van de middag rijden we naar de luchthaven van Sevilla en leveren onze schattige hybride Fiat 500 in.
