Chongqing

We blijven ons verbazen over de Chinezen. Bij het in- en uitstappen in metro, trein en lift willen zowel de instappers als de uitstappers dat gelijktijdig doen en het liefst ook nog even voorpiepen.

Communicatie is meestal vrij lastig. Het gebruik van onze vertaal app is niet altijd even succesvol, tenzij geëxplodeerde lever en kippenkots daadwerkelijk op het menu staan 🤔

Changsa
Maandagochtend 7 april is weer een reisdag. Natuurlijk niet vanaf het treinstation waar we op uitkijken, maar de Wuchang Railway station. Twee metroritjes verderop. Nu we verder China intrekken wordt de informatie in het Engels ook wat minder. Het station lijkt wat ouder en heeft wat minimale aanduidingen in het engels, we gaan het eerste stukje met een gewone trein in plaats van de moderne hogesnelheidstrein 🚅

De controle is weer degelijk. Om de enorme wachtruimte in te komen, wordt ons paspoortnummer gecheckt (bij de Chinezen wordt hun idkaart gescand), als we het perron op gaan wordt ons paspoortnummer gecheckt en bij de deur van onze wagon weer. Degelijk werk dus.

We blijken een harde slaapbank te hebben gereserveerd. De trein T289 is helemaal vol. Elk compartiment heeft twee “stapelbedden” van drie hoog (en een trap). Gelukkig zijn er ook nog twee zitjes aan het raam.

In Changsa moeten we binnen drie kwartier overstappen op de hoge snelheidstrein G5874 naar Zhangjiajie West.

Op basis van ons paspoortnummer worden we de stationshal binnengelaten. Echter geen spoor van onze trein op de borden. Een aardige chinese dame schiet ons te hulp. Die zegt dat we op een ander station moeten zijn en dat we beter een trein later kunnen boeken 😰

De station master brengt uitkomst: volg een van de blauwe lijnen op de grond voor een kwartier en je zit goed. Inderdaad komen we just in time aan voor onze trein.

Zhangjiajie
In de trein hebben we een goed gesprek met een Chinese jongen die naast ons zit. Ook probeert hij Marja haar WeChat te fixen, helaas het lukt hem ook niet. Wel heeft Ed nu zijn eerste WeChat vriendje 🎉
Wat wel lukt is dat we samen een taxi delen naar het centrum van Zhangjiajie.
Wij mogen niet meebetalen, we nodigen hem uit om met ons mee te eten. Na het eten nemen we met zijn drieën een taxi naar de 72 Wonder Tower. Een wonder is het zeker 👏 In Amerika is alles bigger, in China much bigger.

Tianmen mountain
Dinsdagochtend aan het ontbijt leren we weer nieuwe vaardigheden: een gebakken ei eten met stokjes 🥢
En wat een dag wordt het weer. Dertig graden, maar toch een aangename hitte.
Plan is om naar Tianmen Mountain te gaan (net als de rest van de Chinese bevolking). De kabelbaan naar de berg is tegenover ons hotel 😀 Dat is alvast een goede start. We komen erachter dat elke stap op de berg georganiseerd is (er zit zelfs een Burger King boven op de berg😢). We kunnen uit diverse routes kiezen en bijbehorende tickets kopen. Dat laatste levert ons oudere jongeren weer een flinke korting op 🧓

We gaan dus in de rij staan voor de kabelbaan, na verloop van tijd hebben we een gesprekje met een Chinees en begrijpen we dat we een andere kabelbaan moeten hebben ☹️ Gelukkig rijdt daar dan weer een bus heen. We gaan met de express kabelbaan naar halverwege de berg. We komen uit bij de Stairway to Heaven, een enorme trap van 999 treden die uitkomt in een grote opening in de berg. Om daarna op de top van berg te komen (we zijn de tel kwijtgeraakt), maak je gebruik van meer dan 10 enorme roltrappen (elke roltrap duurt meer dan twee minuten).

Bovenop op de berg kan je allerlei wandelingen maken naar uitzichtpunten, tempels en dus ook de Burger King 😭
Hoogtevrees is hier wel een dingetje.

Eind van de middag staan we bij de kabelbaan op de top, die ons in een keer terugbrengt naar de stad. De langste kabelbaan van China en misschien wel van de wereld. Probleempje is dat hij niet draait. De mensenmassa voor de deur waar we staan te wachten blijft groeien. Uiteindelijk na een hoop geschreeuw en geduw blijkt er een andere ingang gebruikt te gaan worden. We staan weer midden in de mensenmassa in plaats van vooraan ☹️
Na een uurtje gaat de kabelbaan weer draaien en maken we een mooie en stijle afdaling. Eind van de middag lopen we weer door de stad.

‘s Avonds eten we op een terrasje en proberen weer een voor ons nieuw Chinees biertje 🍻

Zhangjiajie National Forest Park
Woensdag weer een lekker chaotisch Chinees dagje 😀 We gaan naar het uitgestrekte  natuurgebied Zhangjiajie National Forest Park. We pakken van het busstation een bus naar het dorp naast het park: Wulingyuan. Dat is een rit van een uurtje. Van Wulingyuan hebben ze echt een vakantiedorp gemaakt met veel hotels. Ook het natuurgebied is omgetoverd tot een soort Disneyland, alles is georganiseerd. In de bus zijn we bevriend geraakt met een Duitse dame en we trekken samen op in het park. Bussen verplaatsen iedereen gratis door het park. Na de ingang gaan we met de bus naar de Bailong lift.
Dit is een lift van een paar honderd meter hoog aan de buitenkant van berg 🛗

Dit alles klinkt mooi, maar voor de bus, lift etc. overal zijn wachtrijen (we moeten er niet aan denken hoe druk het is in het hoogseizoen). Wel is de toegang goed geregeld op basis van gezichtsherkenning.

De lift omhoog is zeker fun en gaat met een enorme snelheid omhoog. Na de lift pakken we weer een bus. Probleem is dat voor ons westerlingen totaal onduidelijk is waar ze heen gaan. De meeste Chinezen begrijpen ons niet. We passen de taktiek van een Zwitserse jongen toe,  waaraan wij vragen of hij weet waar de bus naar toe gaat: I have no clue, but I jump on the bus and pray.

Anyway het lukt ons bij de Hallelujah mountains te komen, beter bekend als Avatar mountain.
Daar hebben we een stevige wandeling langs alle mooie uitkijkpunten. Rest ons nog een keer naar de film te kijken.
Omdat de dag al redelijk gevorderd is, besluiten we dat het beter is om weer richting uitgang te gaan. De bus waar we meegaan rijdt echter de tegenovergestelde richting op. We eindigen op Tianzi mountain. Dat heeft ook weer bijzonder fraaie vergezichten. Nog mooier is de kabelbaan naar beneden 🚠

Wonder boven wonder zijn we nog maar een busritje verwijderd van de ingang 😀

Het lukt ons ook nog de goede bus te nemen naar de stad (betalen was nog het meest lastige gedeelte).
Vermoeid komen we aan bij ons hotel, waar de stroom is uitgevallen. Gelukkig zitten we maar op de 8e 😤

Chongqing
Donderdag gaan we weer treinen. We hebben een 2e klas reis voor de boeg van 6,5 uur. Kost wel 8,90 euro per persoon, maar dan heb je ook wat. Eerst nog even op Zhangjiajie West Railway station komen. Voor het eerst doen we dat met de Didi app (Chinese variant van Uber). Wij zijn erg trots op ons zelf 🥈

Bij binnenkomst in de trein K1096 is het chaos, iedereen wil iedereen inhalen. Wij zitten niet naast elkaar en natuurlijk zitten er al mensen op onze plekken, dat geeft prachtige Chinese dialogen. Uiteindelijk lukt het met de hulp van een vriendelijke Poolse skater dat we toch naast elkaar zitten 🥳

De tweede helft van de reis komen er twee jongedames tegenover ons zitten van 20 jaar oud. Zij horen ons helemaal uit en oefenen hun Engels op ons. Zo wordt de treinreis toch nog leuk en Ed heeft weer nieuwe WeChat vriendinnen 😀

Overigens is het landschap waar we vandaag door rijden prachtig: groen, bergachtig en groen/blauwe rivieren.

Eind van de dag komen we aan op het noordelijke treinstation van Chongqing.
Met twee metro’s zijn we in de buurt van ons hotel. Het hotel vinden in de enorme mensenmassa’s is nog een flinke uitdaging, ook al omdat de hotelnaam in het Chinees op de muur staat.
‘s Avonds doen we een kleine wandeling. Waren Shanghai en Wuhan druk. Dit is overtreffende trap druk. Compleet gekkenhuis.

Voor foto’s van de gekste stad op aarde, lees het volgende blogbericht!