Category Archives: bali

Exmouth

Woensdag 23-3 weer een gezellig reisdagje. Eerst in een busje naar de haven van Lembar (Lombok).
Daarna in 4 uur tijd met de (langzame) ferry naar Padangbaai (Bali) gevaren en toen met een busje naar Kuta. Daar kwamen we tegen zonsondergang aan. Donderdag en vrijdag rustig aan gedaan op Bali.
veerboot lombok - bali

Zaterdag 26-3 weer vroeg op want op 9 uur vliegen we met Air Asia naar Perth. Natuurlijk nog even de laatste Aziatische trucs ondergaan om geld uit toeristen te slaan. De door ons bestelde taxi kwam niet, ondanks diverse ‘telefoontjes’ van de receptie. Natuurlijk kan ons hotel ons ook naar de luchthaven brengen, maar dat kost 4x zoveel als een taxi.
Dus lopen we naar een doorgaande straat. Bij de taxistandplaats roept gelijk iemand dat hij ons voor 2x het bedrag dat wij in gedachten hadden naar de luchthaven kan brengen.
Nee, zeggen we. We willen gewoon een taxi met meter. Terwijl de taxichauffeur zijn meter aanzet, vertellen we hem dat hij de kortste weg moet nemen. Toch maakt hij nog een omweg met de smoes dat dat sneller is blah, blah, blah. Dus uiterlijk kost ons toch nog 1,5 maal de werkelijke prijs ….. Wat ons betreft mag iedereen geld aan ons verdienen, als het maar in het redelijke blijft.
In 3,5 uur vliegen we naar Perth in een vlucht met Australiers met Bintang-shirtjes. Daar komen we begin van de middag aan. We zagen een beetje op tegen de douane-perikelen. Terwijl bijna iedereen zijn koffer of tas moet openmaken, mogen wij gewoon doorlopen. Betrouwbaar uiterlijk waarschijnlijk.

Eerst indruk van Australie: S H O C K !!!!

We bepalen zelf met onze gehuurde auto waar we stoppen of hoe hard we rijden i.p.v. de buschauffeur die denkt dat hij een volle neef is van Michel Schumacher.
De wegen zijn netjes geasfalteerd. Op de doorgaande wegen rijden alleen auto’s. Geen overstekende koeien etc.
Toiletten zijn schoon en ruiken niet naar het open riool en als je doortrekt gebeurt er daadwerkelijk wat.
De mensen zijn vriendelijk en beleefd (en eigenlijk ook onverstaanbaar, maar zij hebben hetzelfde probleem met ons Engels).
De temperatuur is nog warmer dan in Azië, alleen staat hier het zweet niet op je rug na vijf minuten.

De eerste avond brengen we door in Scarborough aan de kust. Het strand lijkt op dat van Lombok: wit zand, superblauwe zee en strakblauwe hemel.
Boodschappen doen, eten en overnachten zijn ook een schok. We hadden wel Hollandse prijzen verwacht, maar dit is nog erger.
Een kilo bananen kost 10 euro (niet gekocht natuurlijk). Een supereenvoudige overnachting met gedeelde toilet/badkamer kost net zoveel als een weekje een bungalow op Bali.
‘s Avonds gaan we samen los op een heerlijke pizza bestemd voor een hele familie. Bier, dat in Australie meer aftrek vindt dan water, is stevig aan de prijs. Voor het biertje dat we bij de pizza nemen, kon je in Vietnam een zwembad met bier laten vullen. Op onze eerst dag in Australie hebben we dan ook twee keer gepind. Wij zoeken na een dag al naar sponsoren die ons hier of straks terug in Nederland willen bijstaan met een etentje of een middaglunch……..

Zondag 27-3 staan we vroeg op. Het plan is om in een aantal dagen naar het noorden (Exmouth) te rijden en dan langzaam weer af te dalen naar Perth.
Langs de kust rijden we de eerste kilometers naar het noorden. Met moeite vinden we de Brand-highway, de snelste route naar Geraldton (ons doel voor zondag). Hoe verder van Perth hoe rustiger het wordt. Slecht af en toe passeren we een auto of een zogenaamde roadtrain. Dit is het land van de roadhouses, de enige mogelijkheid tot overnachten, eten en tanken in een verder verlaten land. In de loop van de middag bereiken we Geraldton. Hier beginnen we aan een nieuwe tactiek: we huren voor een nacht een zogenaamd selfcontained caravan. Dus gaan we voor het eerst deze vakantie niet uit eten, maar zelf koken.
Ook kunnen we lekker buiten zitten en de zon in de Indische oceaan zien zakken (we zitten strak achter de duinen).
Verder realiseren we ons steeds meer dat we in Australië zitten. We zien onze eerste, weliswaar dode, kangeroo. We ontmoeten de aboriginals en in Geraldton zitten de bomen vol met krijsende gekleurde papagaaien. Ook hebben we een drive through bottleshop geplunderd (wat ons betreft een briljante concept van de Aussies). Natuurlijk komen we ook de echte Aussie tegen: ZZ-top uiterlijk met korte broek en kniekousen en eten we onze eerste meatpies.

Maandag 28-3 rijden we naar Carnarvon, waar we in het begin van de middag aankomen. Ook onze derde dag in Australie is het stralend weer, geen wolk in de lucht en ca. 35 graden. Nadeel van naar het noorden rijden is dat het aantal vliegen per kubieke meter dramatisch toeneemt. Lastig is vooral dat ze in alle mogelijke vochtige gaten gaan zitten …
Het benzine tanken loopt ook op in prijs. Hoe verder afgelaten de plaatsen, hoe hoger de prijs met als piek 1.79 aus. dollar per liter.
Carnarvon is een dorpje met palmbomen en strak blauwe hemel gelegen aan zee en in de buurt de meest perfecte surfstranden van Australie (als je over een 4wd beschikt). De folder van de plaatselijke VVV vertelt dat je 1001 leuke dingen kan doen. Wij zijn echter na een uurtje al verveeld. De weg naar het strand is om onduidelijke redenen afgesloten. Het dorp lijkt in eerste instantie zo goed als verlaten. Iedereen zit of binnen of in een auto met airco gezien de hitte.
‘s Avonds eten we maaltijd in een typische Aussie kroeg: aan de bar kan je maaltijden bestellen, verder kan er op alles en nog wat gewed worden en kan je kiezen uit wel 10 soorten bier van de tap (XXXX, VB, Swan, Emu, Carlton, Tooheys, Hahn, etc.).
Met ons Azie-Sona-Bakker-dieet is het gedaan, hier geen bescheiden porties met rijst maar van het bord afvallende stukken vlees overladen met saus.
carnarvon

Dinsdagochtend 29-3 rijden we naar onze noordelijkste bestemming in Austalie: Exmouth. De 360 kilometer zijn voor ons na een paar dagen rijden een makkie. Op de radio spelen golden oldies zoals, demis roussous, smokey en (4 Marian) heel veel NEIL Diamond, (a.s. zaterdag komt hij naar Perth!). Einde ochtend zijn we in Exmouth. De ideale vakantiebestemming: altijd mooi weer (op een enkele tropische stormen na). Het weerbericht voorlezen is hier een saaie job: strak blauw en 37 graden. Exmouth heeft ook weer prachtig witte stranden met blauw water. Dit is niet waarvoor men hierheen komt. Op strand wordt je namelijk levend geroosterd. Men komt hier voor het duiken en snorkelen op Ningaloo Reef (de rustige tegenhanger van de Great Barrier Reef). Verder is het whaleshark seizoen gestart! Dus hebben wij een tweede hypotheek genomen  (echt waar) en gaan we morgen snorkelen met deze walvissen die 8 tot 12 meter lang kunnen worden. Spannend! In Exmouth hebben we betaalbaar onderkomen gevonden grensend aan een bottleshop: de perfecte locatie.
Leuk om te vermelden dat we ook onze eerste levende kangaroos en Emus hebben gezien.
kangaroo

Gili Trawangan

De dagen gaan op Bali voorbij met lekker eten, zon, zee en surf. Het (voorspelde) wispelturige weer blijkt mee te vallen. Dinsdag en woensdag valt het zelfs mee met de regen. Wij hebben onze planning voor de laatste weken van onze trip echter gemaakt en donderdag 16/3 vertrekken we naar Gili Trawangan, één van de eilandjes ten noordwesten van Lombok.
Donderdag voor dag en dauw op en via een mooie route (rijstvelden en vulkanen) rijden we naar Padangbaai. Onderweg passeren we (voor de liefhebbers) beroemde surfspots als Keremas en Ketewel. In Padangbaai stappen we op een zogenaamde expresboot naar de Gili eilanden.
De boot is uitgerust met 5 motoren van 300 pk, dus dat moet goed komen. Inderdaad komen we in de loop van de ochtend aan op Gili Trawangan.
Hoewel zeer populair bij toeristen, heb je hier nog het juiste eiland gevoel. Witte zandstranden, blauw zeewater, witte wolkpartijen en blauwe luchten. Een klein eindje lopen uit het dorp en je waant je in het paradijs. ‘s Middags dobberen wel al in helder blauw zeewater en drogen we op in de schaduw aan het strand. ‘s Avonds wordt duidelijk dat we voor het eerst deze trip in Moslim-land zijn beland. Als we in onze openlucht badkamer aan het douchen zijn worden we toegezongen door de eiland-imman. Ook schenken de echte lokale restaurantjes natuurlijk geen alcohol, maar alles is te regelen. Dus het biertje bestel je bij de buurman, via een illegaal achterkamertje.

Vrijdag 18-3 twee fietsen gehuurd. We zijn een keer linksom en een keer rechtsom het eiland rond gefietst. Overdag is fietsen naast in zee dobberen de enige activiteit die afkoeling geeft. Zelfs onder een boom in de schaduw is het te warm. ‘s Middags lunchen we in een warung in het dorp. Aangezien het vrijdag is gaat de eiland-imman nu helemaal uit zijn dak. Hij rapt er de hele dag op los. ‘s Middags fietst Ed nog tegen een bekende collega-surfer uit nederland aan (de wereld is klein). ‘s Avonds kijken we hoe de zon ondergaat achter de vulkanen van Bali. ‘s Nachts maken we ons nog even druk om onze Scandinavische buren, die denken dat de hele homestay graag van hun kinderdisco wil genieten. We hebben de stekker persoonlijk uit de I-pod getrokken.

gili trawangan

Zaterdag 19-3 kopen we kaartjes om zondag per boot en bus naar Kuta Lombok te gaan. De rest van de dag huren we een snorkelset en dobberen we in het water aan de noordkant van het eiland. Hoewel koraal zijn beste tijd heeft gehad, zwemmen er duizenden vissen in alle kleuren van de regenboog. Heel mooi allemaal, zeker omdat er ook af en toe nog een schildpad voorbij komt zwemmen.
gili trawangan snorkelen

Het verblijf op Gili Trawangan was zeer aangenaam. Er is geen gemotoriseerd verkeer, het enige snelverkeer is de Lombok-variant op de tuktuk: paard en wagen. De enige herrie komt van de toeristen die van elke avond/nacht/ochtend een feest proberen te maken ….
gili trawangan

Kuta II

Beste mensen, allemaal bedankt voor de vele bezorgde telefoontjes, sms-jes en mailtjes i.v.m. de mogelijke tsunami richting Indonesië. Wij hadden vrijdag11-3 niets vernomen van de aardbeving in Japan. Toen we eind van de middag onze telefoon aanzette waren we gelijk gealarmeerd. Dus eerst even bij de jongens van onze homestay geïnformeerd. Die moesten we natuurlijk eerst wakker maken (slapen is, terecht, één van hun hoofdactiviteiten). Deze keken ons een beetje vreemd aan. Zij hadden wel van de aardbeving gehoord, maar dat was in Japan (en dat is heel ver weg). Zij zetten nog even de TV aan om te laten zien dat het in Japan was, dus no worries.
Toen maar een internetcafé ingedoken voor meer informatie. Het café zat vol met zenuwachtig op CNN kijkende toeristen. Indonesië moest ongeveer getroffen worden op het moment dat wij aan het internetten waren (bedankt Jeroen :). Maar volgens ons oceaandeskundigen moest dat dan aan de noordkant zijn en wij zitten aan de zuidkant. Dus zijn we maar gaan eten. In het restaurant stond de Indonesische TV aan en daar leek er voor ons geen reden tot ongerustheid.
kuta tsunami

Wat ons wel verontrust is dat de straten niet blank staan van de tsunami, maar wel van de regenbuien. Het weer (incl. voorspellingen) ziet er hollands uit: regen, grijze luchten en veel wind. We hebben plannen gemaakt om diverse plekken te bezoeken op Lombok. Maar gezien de weervoorspellingen kijken we het nog even aan.
Verder zijn we zondagochtend 13-3 verhuisd van de goedkope homestay naar een leuk bungalowtje met meer faciliteiten voor een paar euro’s meer per nacht. Er was op zich niets mis met de homestay, echter het slapen ’s nacht werd meestal ernstig verstoord. De eerste avond hield een aantal jongeren van 3 tot 5 ’s ochtends hele discussies over hoe ze de wereld konden verbeteren, dit alles natuurlijk doordrenkt door enorme hoeveelheden alcohol. Verder lukt het onze buren ook elke nacht om elkaar buiten te sluiten van de kamer, met als gevolg dat degene die het laatst thuiskomt op de deur staat te beuken (na een avondje stappen en genoeg drank). Degene in de kamer ligt waarschijnlijk in coma op zijn kamer en hoort het dan niet …… Dus het was tijd voor een verplaatsing.
kuta beach

Kuta (Bali)

Zaterdag 5 maart naar het busstation gelopen om te kijken of buskaartjes te koop waren richting Bangkok. Die waren voldoende beschikbaar. Maar we zagen ook dat er om 14.00 uur een bus rechtstreeks naar Phuket ging. Phuket ligt aan zee en heeft een internationale luchthaven (kansen). We zagen wat tegen de lange reis op, maar we hebben toch maar kaartje gekocht voor de allerbeste plaatsen.
Dus gingen wij om 14 uur in een luxe dubbeldekkerbus op weg naar Phuket. Wij zaten onderin in een gekoelde ruimte met 9 luxe zit/ligplaatsen. Drie stoelen op een rij, zoals je ook 1e klas vliegt. Wat een verademing! Om ons te vermaken werden er ook nog films op een flatscreen getoond, zo zagen we b.v. een geweldige griezelige vechtfilm gesproken in het Japans en ondertiteld in het Thais! Dat prikkelt toch alle fantasieën. De bus die bijna leeg vertrok uit Nong Khai stopte in zowat alle grote plaatsen of rijstvelden waar maar wat op te pikken of af te zetten was.
Wij mochten zelf ’s avonds en ’s ochtends vroeg een keer de benen strekken. Voor avondeten en ontbijt was gezorgd! Toppunt van deze luxe busreis was dat de stoelen ook nog in vier verschillende mogelijkheden konden masseren.
Waren er dan helemaal geen nadelen?? Jawel, de chauffeur vond het een sport om bochten zo snel mogelijk te nemen, dus dan was het voor ons de kunst niet uit de stoel te rollen/vliegen. Na deze ongekend luxe reis werden we zondag einde ochtend ca. 12.00 uur afgezet op het busstation van Phuket Town. Nog geen strand in zicht natuurlijk. Dus verder met de taxi/tuktuk naar Hat Karon/Kata. Wij dachten dat iets rustiger zou zijn dan Hat Patong.

Misschien nog een beetje chagrijnig van onze lange busreis zijn we totaal niet onder de indruk van dit dorpje aan de kust. Het is eigenlijk een soort Benidorm, maar dan met echt wit zand en blauwe zee (tot zover het positieve deel). Echter het hele strand is overspoeld met ‘ik ga op een ligbed liggen’- en ‘ ik vind een bananaboot-tour leuk’  toeristen. Tot overmaat van ramp zijn de prijzen ook nog aangepast aan de merendeel Westerse en Russische toeristen.
Dus gaan we nadenken hoe verder ……

Maandag 7-3 maar gelijk op onderzoek uitgegaan naar vliegtickets naar Indonesië.  Vooraf was nog het idee om Sumatra/Nias aan te doen, maar een ticket naar Denpasar (Bali) was goedkoper. Bovendien zal het daar wat makkelijker rondreizen zijn en kunnen we b.v. uitstapjes maken naar Lombok etc. Dus online voor woensdagochtend 9-3 een ticket gekocht met AirAsia naar Denpasar te vliegen. Net zoals bij RyanAir zaten hier ook nog wel wat addertjes onder het gras, want voor alles wat je wil (tot en met het betalen) mag je extra betalen …..
’s Middags tussen de buien door nog even in zee gedobberd. Ondertussen hebben we tussen de Pussycat-bars (Quote Ed: “wel een hoop serveersters voor zo’n klein barretje”) en Massagesalons ook nog een paar leuke (en ons inziens betaalbare) Thaise eettentjes gevonden. Dus we gaan het hier wel uithouden tot woensdagochtend.

Dinsdag tussen de regenbuien door nog in zee gedobberd en natuurlijk de zwart gele maanvis gespot.

Woensdag 9-3 zaten we om 3 uur ’s ochtends in de taxi naar de luchthaven van Phuket. Reizen blijft afzien. De vlucht naar onze favoriete vakantiebestemming duurde ruim 3 ½ uur. Rond het middaguur liepen we in het bloedhete Kuta te zoeken naar een onderkomen. Uiteindelijk een goedkope kamer met fan gevonden (wel zelf toiletpapier kopen).
Hier in Kuta zijn we ons aan het voorbereiden op een uitstapje naar Lombok. Verder veel huishoudelijke zaken: onze kleren laten wassen (50 cent per kilo), Ed is naar zijn vaste kapper geweest (2 euro), etc. Verder lekker eten, zon, strand en  surf.

Dus nu tijd voor: dua bir bintang besar!

O ja, deze week geen foto’s gemaakt.

Kuta (voolopig laatste keer)

Vrijdag de laatste hele dag in Kuta. Zaterdagmiddag vliegen we via HongKong terug naar Nederland.
Het is nog een drukke dag: boodschappen doen, spullen pakken, surfen, boek uitlezen, schildpadden te water laten, passerende ceromonieen kijken, zometeen Nederland-Brazilie kijken.

01

02