Category Archives: nepal

Kathmandu 4

Woensdag 6 december staan we vol verwachting op 7 uur op de bus te wachten. Het is inderdaad een superdeluxe bus met eerste klas vliegtuigstoelen waar je helemaal in kan wegzakken. Naast de altijd in bussen aanwezige bijrijder rijdt er nu ook een hostess mee. Zij deelt het ontbijt uit en schenkt koffie en thee in. Eind van de ochtend krijgen we in een hotel een lunch voorgeschoteld. Dit alles neemt niet weg dat we weer de hele dag tot half vier onderweg zijn met de bekende toestanden onderweg. Wederom verbazen we ons over de enorme files van voornamelijk bussen en vrachtwagens en de kwaliteit van het wegdek bij de binnenkomst in Kathmandu. We worden afgezet in Kathmandu en besluiten zelf naar ons hotel te lopen. We zijn snel in de goede buurt/straat, maar aangezien ze hier geen huisnummers gebruiken zijn we toch nog even aan het zoeken. ‘s Avonds wandelen en eten we weer in het voor ons vertrouwde Thamel. Jammer dat Marja werd aangereden door een skateboard. De schade lijkt mee te vallen.


Donderdag is onze laatste dag in Kathmandu en dus in Nepal. Er zijn verkiezingen en iedereen is vrij en de meeste winkels zijn dicht. Kathmandu is nu in eens een rustige en niet zo stoffige stad zonder al teveel verkeer. Overal staan mensen in de rij voor stembureaus. Er zijn ongelofelijk veel bewapende soldaten aanwezig in de stad. Het is zonnig en w
slenteren door de oude stad en bezoeken weer Durbar Square, wat vandaag gratis is voor de touristen 🙂

Als afsluiter hadden we bedacht tot begin van de avond bij de hooggelegen Monkey tempel te blijven en dan terug te wandelen naar de stad. Het idee was dat de tempel mooi verlicht zou zijn en dat we een mooi uitzicht over het verlichte Kathmandu zouden hebben.
Dat viel tegen: de tempel was matig verlicht en Kathmandu is geen New York. Dus genieten we naar van ons laatste Nepalese dinner met momo’s natuurlijk.

Morgen vliegen we terug naar NL. We zijn een hoop ervaringen rijker, hebben veel mooie dingen gezien en hebben door de verkiezingen iets te veel dagen in Kathmandu doorgebracht. Met een Kathmandu verkoudheid en gestoffeerde longen stappen we morgen het vliegtuig in.

Pokhara 2

Maandag 4 december waren we een beetje overmoedig (naief) geworden door ons wandeling/beklimming van gisteren. We dachten nu wel even naar een ander uitzichtpunt, Sarangkot, konden wandelen en terug. Na wat rondvragen bleek het beste om je met 1e licht op de piek van ruim 1500 meter te laten afzetten en dan afdalen. Daar hebben we uiteindelijk van gemaakt met de taxi laten afzetten en na een uurtje weer met de taxi naar beneden. Met de auto naar boven bleek al uitdaging genoeg! Het uitzicht vanaf de top was weer adembenemend.


Na een flinke wandeling op vlak terrein heeft Ed nog een uurtje geSUPt op Lake Phewa. Het meer heeft een eilandje met een tempel, peddelen locals rond in kano’s en wordt er rondgevaren op waterfietsen. Ondanks dat er diverse zaken SUP’s verhuren, werd toch enigszins raar gekeken naar die Boeddha die over water kan lopen.

Het einde van deze trip nadert alweer, dus dachten we dinsdagochtend de zaken voor de laatste dagen even te regelen. Donderdag met de bus naar Kathmandu, nog 1 overnachting daar en vrijdag naar huis.
Donderdag zijn er weer verkiezingen, dus rijden er weer geen bussen ….
Dus nu rijden we morgen met de allerluxste bus die we konden vinden naar Kathmandu. We laten ons verrassen.

Daarna hebben we 2 fatsoenlijke mountainbikes gehuurd en zijn we eerst naar de stad gefietst. Dat viel nog vies tegen een half uur lang vals plat. Ook de drukte maakte het spannend. Hier geldt maar 1 verkeersregel: het recht van de sterkste. Dat is in ieder geval niet de fietser 🙂 Daarna zijn we nog een stukje langs het meer gefietst. Iets rustiger maar soms wel wat stoffig …

Pokhara

Zaterdag 1 december weer een reisdag: van Lumbini naar Pokhara.

Het “leuke” aan de busreizen is dat als je aan drie verschillende personen vraagt hoe  lang duurt de reis? Je drie zeer uiteenlopende antwoorden krijgt. Misschien is het antwoord dat niemand dat ook kan zeggen gezien de gesteldheid van de wegen.
In ieder geval begonnen we om 7 uur in de ochtend goed met een redelijk goede bus en ook mooi; de bus werd niet tot de nok toe afgeladen. Wel worden, zoals gebruikelijk, overal en nergens  mensen opgepikt en afgezet. De wegen waren zoals we inmiddels gewend waren af en toe een stukje asfalt en de rest zouden we in NL niet als weg bestempelen. Na een uur over vlakke wegen gingen we de bergen in.

Naast het gehobbel over de weg, kwamen er nu ook nog de zijwaartse bewegingen bij van de s-bochten. Daar konden veel mensen niet tegen, gezien het aantal kotsende mensen in bus (inclusief de dame achter ons).
Dat alles gecombineerd met het langs duizelingwekkende afgronden rijden, maakte het weer een vermoeiende en spannende dag. Misschien hadden we hetzelfde moeten doen als de meeste locals in de bus: slapen.
Maar goed aan het einde van de rit kwam de beloning: uitzicht op het Himalaya-gebergte.
Van Pokhara hadden we ons een gezellig dorpje aan een meer voorgesteld. Het is echter het Kuta van Nepal. Alleen dan met een meer en bergen ipv zee en golven. Dat is wel een beetje jammer.

Ok; waren we gisteren een beetje chagrijnig van de vermoeiende reis. Op zondagochtend ziet de wereld er weer heel anders uit. We ontbijten op het dakterras van ons hotel met prachtig uitzicht op het meer Phewa Tel en de besneeuwde pieken van de Himalaya, het Annapurna massief. Pieken van net boven de 8 kilometer.
Vandaag vertelde we een Nepalees dat de hoogste berg in NL ruim 300 meter is, deze man is met zuurstof afgevoerd.
Na het ontbijt laten we ons met een bootje afzetten aan de overkant van het meer. We beginnen daar de stijle klim naar de World Peace Pagoda. We wandelen van een hoogte van een kleine 800 meter naar ruim 1100 meter. De uitzichten op de Himalaya worden steeds mooier en indrukwekkender. Bij de pagoda, neergezet door Japanners, blijven we een poosje hangen om van het uitzicht te genieten. Even geen stadsgeluiden, stof of de reuk van brandend afval.

Daarna beginnen we aan de afdaling aan de andere kant van de berg/heuvel (zelf in te vullen). Dat duurt vrij lang. Het is een lang stoffig pad, dat met lange haarspeldbochten naar beneden gaat. Eenmaal beneden gaan we op zoek naar Devi’s Falls. Van deze watervallen is dan weer een soort poppenkast gemaakt. Veel verkoopstandjes, een slecht verzorgde tuin en voor de watervallen staan hekken (om te zorgen dat je niet naar beneden valt). Tel daarbij op dat er gezien het seizoen niet veel water naar beneden kwam, vonden wij het een slechte besteding van de 27 cent pp entree.
Na de waterval liepen we nog door een “vluchtelingenkamp” van Tibetanen, maar ook dit bestond voornamelijk uit verkoopstandjes 🙁
Eind van de middag waren we weer teruggewandeld en beloonde onszelf met 2 Everest-biertjes op een terras aan het meer.

Lumbini 2

Vrijdag 1 december gaat het los in Nederland en  natuurlijk ook in Lumbini. Wij gaan het enorme tempelcomplex bezoeken. Hoogtepunt is de plek waar Boeddha geboren is. Maar ook elk zichzelf respecterend Bhoedistisch land heeft er een enorme tempel laten bouwen, zoals Japan, China, Korea, Myanmar, Thailand en zelfs enkele Europese landen.


Maar we starten met het huren van 2 fietsen om langs al het tempelgeweld te fietsen. Het terrein is enorm en heeft ook veel potentie, alleen is het natuurlijk op zijn Nepalees. Er staan prachtige tempels, tempels die gebouwd worden, tempels die vervallen zijn etc. Het publiek bestaat vooral uit Aziaten, veel schoolkinderen en een enkele blanke toerist.
Wij zijn ook blanke toerist, maar allebei grijs/blond en vallen blijkbaar iets meer op. Gevolg is dat we vandaag ongeveer 341 duizend keer op de foto/selfie moesten. Dat is dan nog zonder het aantal keer dat er “stiekum” een foto werd gemaakt. Sir, where you from? What’s your name?

Maar goed er waren een paar mooie tempels bij en de tempel ter nagedachtenis aan de geboorte van Boeddha, 541 jaar BC, maakte indruk. Uit veel verschillende landen waren er mensen aan het mediteren.
Tussen de bedrijven door zagen we ook nog apen en kraanvogels in de groene omgeving.

Is dan alles mooi hier? Niet echt. Het blijft overal een stoffige bende en doordat iedereen ook vuil/plastic verbrand ruikt niet altijd aangenaam.
De temperaturen zijn overdag aardig, 20 – 25 graden, maar het duurt altijd even voordat het opwarmt. De dag begint en eindigt altijd met een sweater.
Lumbini zelf is eigenlijk alleen maar een rij afzichtelijke hotels, met alleen een hoofdstraat met wat vertier.

Morgen met de bus naar Pokhara.

Lumbini

Woensdag 29 november geen gehaktdag, maar fietsdag. Inmiddels raken we al redelijk ingeburgerd bij de plaatselijke middenstand. De kapper probeert Ed steeds enthousiaster zijn zaak binnen te lokken. De lokale neushoorn die ‘s avonds wel eens door de hoofdstraat banjert hebben we echter nog niet gezien. We kopen vast buskaartjes voor donderdag naar Lumbini. Helaas geen rechtstreekse bus.


Daarna fietsen we naar het olifanten opvangcentrum een paar kilometer buiten het dorp. Alle olifanten en hun jongen zitten vastgebonden, daar worden we niet vrolijk van. We worden echter verzekerd dat de olifanten alleen tijdens bezoekuren vastzitten. We hopen het maar. We fietsen verder langs de rivier die aan het nationaal park grenst. We zien heel wat dieren, zoals grote ijsvogels, reeën, apen, wilde varkens en mongoos.

Donderdag worden we met een tuk tuk afgezet bij het busstation. Daar staat de Nepalese versie van de Ankara express op ons te wachten. Op het dak liggen al wat koffers en tassen vastgebonden. Onze spullen worden er ook bijgelegd. Als de chauffeur de motor start vraagt Marja of onze spullen ook vastgebonden kunnen worden. Met enige tegenzin klimt hij weer het dak op. Om met het goede nieuws te beginnen: de weg was redelijk te noemen. Verder bleek dit een gewone bus die op elke straathoek mensen oppikt. Na een half uur was elke kubieke centimer bus gevuld. Wij hebben de hele rit intens fysiek contact gehad met onze medepassagiers. Aan het rij- en toetergedrag van Aziatische chauffeurs zijn we inmiddels gewend geraakt. Het blijft wel spannend.

Begin van de middag werden we afgezet in Bhairakta, dat is dan nog 25 km van onze eindbestemming. Voor het laatste stuk pakken we de taxi en die zet ons af in Lumbini, vlakbij de grens met India, maar belangrijker nog de geboorteplaats van Boedha. Dat maakt deze plaats met veel tempels een pelgrimsoord en tevens een beetje een poppenkast.