Mexico City

      No Comments on Mexico City

Maandag 25 november rijden we naar het noorden. Het plan is om de ruim 100 km naar de lagoon van Chacahua te rijden om daar vogels te spotten en eventueel naar het strand te gaan. De eerste 75 km ging zeer voortvarend over goed asfalt en door een mooie omgeving. De laatste 25 km gaat over onverharde wegen, dat ging op zich wel goed. Alleen vlak voor de finish durfde Ed niet door een modderig poeltje te rijden 🙁 We maken rechtsomkeert, gelukkig spotten we toch nog wat mooie vogels.

Daarop besluiten we naar Playa Roca Blanca te rijden, slechts een paar kilometer over onverharde wegen vanaf de doorgaande weg. We hebben het kilometers lange strand voor onszelf 🙂

Wit zand, blauwe zee, blauwe lucht en palmbomen! Als bonus ligt het strand ook nog tegen een lagoon aan met veel vogels.

Begin van de avond zijn we terug in Puerto Escondido.

Dinsdag, same same but different. We rijden nu naar lagoon Manialtepec op 20 minuten rijden van Puerto Escondido. Het is een groot meer omgeven door mangrovebossen. We huren een tweepersoonskano en peddelen over een deel van het meer op zoek naar vogels. Daar zien we er best veel van, maar horen er nog veel meer. Een mooi ochtendje!

‘s Middags gaan we naar ons privé strand: Playa Roca Blanca. Het is alsof je in een ansichtkaart stapt. Voor de jongeren onder ons:
Een ansichtkaart is een kaart met op de ene zijde een afbeelding. Veel ansichtkaarten werden verstuurd tijdens de vakantie. Men wilde de thuisblijvers laten zien hoe mooi de plek is waar men naartoe is gegaan. De ansichtkaart kaart werd meestal enkele weken na je thuiskomst bezorgd bij vrienden of familie.

Woensdag is het helaas tijd voor de terugreis. Puerto Escondido beviel ons wel, zeker ook de de ruime hotelkamer met een groot balkon.
Het zou mooi zijn als we een heel andere route nemen dan de heenreis, maar alle alternatieven duren langer en daar is geen tijd voor.

Wel rijden we via highway 131 terug naar Oaxaca in plaats van de 175. Dat betekent weer dalen en stijgen en oneindig veel bochten. De 131 is in iets slechtere conditie dan de 175. Verder was het blijkbaar een soort feestdag. Soms hele files met versierde auto’s, wandelende mensen en fietsers, die vaak een afbeelding van een heilige meedroegen. De route was prachtig en we pieken tot boven de 2000 meter.

Eind van de middag komen we aan in het altijd drukke Oaxaca. We wandelen nog wat door de stad en we lopen natuurlijk nog tegen een kleurrijke optocht met muziek aan.
‘s Avonds eten we weer in de overdekte markthal en schuiven aan aan een lange tafel. We raken in gesprek met een groep Mexicaanse mannen die onder de indruk zijn van Marja haar Spaanse taalkennis (of blonde haar?). We mogen ook nog gezellig mee snoepen van het zakje sprinkhanen dat ze bij zich hebben (en hier op elke hoek van de straat verkrijgbaar). Toen we wilden afrekenen, bleken zij ook onze rekening te hebben betaald ….

Donderdag 28 november onze laatste volle dag in Mexico. We ontbijten vroeg in de markt van Oaxaca met een kom chocomelk met een zoet broodje. Eenmaal buiten Oaxaca rijdt het flink door op de tolwegen. Ook op de terugweg naar Mexico City zijn we onder de indruk van omgeving.
We maken een stop om op een afstandje de hoogste berg (slapende vulkaan) van Mexico te bewonderen.
Dat deze zichtbaar was gaf ons hoop dat de nog spuwende vulkaan Popocatepetl zichtbaar zou zijn ….

In de buurt van Puebla wordt de Popocatepetl (5452 meter hoog) en haar zusje de Iztaccihuatl (5220 meter hoog) zichtbaar! We besluiten naar Cholula te rijden en parkeren op de Zocalo en lopen weer naar het hoogste punt (met de kerk) en hebben een prachtig uitzicht op de vulkanen 🙂

We hadden de hoop dat het laatste stukje naar ons hotel (in de buurt van de luchthaven) niet zo druk met verkeer zou zijn als de binnenstad van Mexico City. Maar om dat te ontdekken moest er eerst nog een klein obstakel genomen worden. We stijgen met de auto tot 3200 meter om vervolgens weer af te dalen richting Mexico City. Eind van de dag, in de spits, komen we in de buurt van ons hotel de drukte, chaos en gekte om uiteindelijk bij het hotel te komen valt met geen pen te beschrijven. Gelukkig reed de portier van het hotel onze auto de laatste 5 meter de parkeergarage in.

Vrijdag vliegen we met Air Canada over Toronto naar Nederland.

Enige statistieken voor de cijfer fetisjisten onder ons.
We hebben over ca 150.000 speedbumps gereden.
We hebben de hoogste berg van Mexico gezien: 5611 meter.
We hebben op 3203 meter hoogte gereden.
We hebben 2.200 km gereden.
We hebben 172 tortilla’s gegeten.
We hebben 123 Mexicaanse biertje gedronken.
We hebben 22 tlayuda’s gegeten.
We zijn 10 kilo aangekomen.
We hebben 6 Margarita’s gedronken.
We hebben 2 Mezcals gedronken.

Viva Mexico!

#mexicomagnifico

Leave a Reply