Playa Zipolite

      No Comments on Playa Zipolite

Dinsdag 19 november rijden we naar Hierve El Aqua (versteende watervallen). Buiten Oaxaca rijden we over goede snelwegen richting de watervallen. Onderweg rijden we langs veel grote en kleine Mescal-fabrieken. We hebben net na het ontbijt nog geen trek in Mescal. Na een goed uur rijden komt de afslag naar de watervallen. Het is gedaan met het asfalt en de laatste kilometers gaan omhoog over gravel en smalle wegen.

Onze verwachting was dat het enorm druk zou zijn. Dat viel gelukkig mee. Bovenaan de versteende watervallen kan je zwemmen in de waterbron van de watervallen. Wij hebben een mooie wandeling gemaakt. De uitzichten zijn geweldig. Begin van de middag rijden we weer terug naar de bewoonde wereld. In het dorpje Mitla lunchen we en maken we een kleine wandeling. We hebben te weinig tijd om de plaatselijke ruïnes te bezoeken.
Eind van de middag zijn we weer terug in Oaxaca City. Op de Zocalo is het weer een gezellige drukte en genieten we van een mooi optreden van een salsaband, het halve plein staat te dansen inclusief wij zelf.

‘s Avonds eten we een tlayuda. Een geroosterde tortilla met daarop een bonensaus, groente, quacamole en diverse stukken vlees. Dit alles mag je gewoon zonder mes en vork eten 🙂

Woensdag zitten we voor 9 uur in de auto richting kust. Volgens onze vrienden van Google gaan we over de 250 km zo’n zes uur doen. Maar eerst moeten we de stad nog uitrijden. Rijden in de grotere steden is best wel een gedoe. Het is druk en iedereen heeft zo zijn eigen interpretatie van de verkeersregels.

Eenmaal buiten de stad is het een stuk rustiger. De wegen blijven opvallend goed. Alleen deze weg gaat door de bergen van de Sierra Madre del Sur. Dit betekent oneindig stijgen en dalen langs duizelingwekkende afgronden en mooie vergezichten. Ook is dit waarschijnlijk de weg met de meeste bochten in wereld. We doen er inderdaad 6 uur over om in Playa Zipolite te komen, waarvan we zeker vier uur aan het bochten draaien waren 😰

Dan hebben we het nog niet gehad over speedbumps. Die vind je in heel Mexico in alle soorten en maten, zichtbaar en minder zichtbaar. Buiten de tolwegen kan je zelden doorschakelen naar je vijf of er verschijnt alweer een speedbump. Het zal waarschijnlijk wel nodig zijn 🙂

In Playa Zipolite hebben we een mooie kamer direct aan het strand. Als we onze ramen (eigenlijk houten luiken) open doen worden we met hoog water nat. Het enige wat er in Playa Zipolite te doen is, is strand, zee, zon, surf, eten en ter afkoeling een Mexicaans biertje of Margarita 🙂

Over de donderdag valt alleen misschien iets te zeggen over de Victoria- biertjes en dat het bloody hot is. Maar er zijn toch wat dingetjes.

Begin van de nacht is er ineens een hoop lawaai op het strand, omdat we met de luiken open slapen zien we dat er een hoop mensen lopen. Ook wordt er op de deur geklopt: “het is misschien handig om jullie auto een eindje verderop te zetten”. Naast ons hostel staat een inimini kerkje en daarnaast stond een houten bar/restaurant in de fik. Ondanks de blus pogingen brandt het volledige af. Goed dat het niet waaide, anders had het rieten dank van ons hostel ook vlam gevat …
Gelukkig geen gewonden, althans ‘s nachts.

Donderdag heeft Ed een aantal maal zijn bodysurf skills aangescherpt. Alleen in de loop van middag werd hij door een leuk golf met kop en schouder in een zandbak gefrommeld. Resultaat een geschuurde en geblesseerde schouder.
Voor de rest een prachtige dag.

Leave a Reply