Teotihuacan

      No Comments on Teotihuacan

Woensdagochtend 13 november zitten we om 6 uur in de auto naar Schiphol. Het is al lekker druk op de weg, sterker nog we belanden al vroeg in de file 🙁 In de loop van de ochtend vliegen we in een goede 10 uur over Groenland naar Houston.

Die overstap in Amerika kost ons een hoop tijd. We waren al een avondje zoet geweest met het online invullen van de Esta-formulieren. Eenmaal geland moeten we weer elektronisch onze gegevens invoeren, een foto maken en vingerafdrukken maken. Daarna staan we in een enorme rij voor de douane. Wij treffen op zijn zachtst gezegd een nauwelijks communicerend lomp mens, dat net een stuk chocolade in haar mond stopt. Weer foto maken, vingerafdrukken, etc. Why???
Nu zijn we door de douane, maar we zijn op transit naar Mexico. Dus moeten we weer door de douane, controle, etc. om onze vervolgvlucht te halen.

Eind van de middag vliegen we in een kleine 2 uur naar Mexico City. Daar gaat alles vlot en treffen we een aardige en spraakzame douanier. Nog voor 8 uur ‘s avonds zijn we met de taxi in ons hotel in het historische centrum.

Als Marja haar koffer opent, vind ze daar een briefje van de Amerikaanse douane dat ze voor onze veiligheid even in de koffer hebben gekeken. Wij zijn wel klaar met die Amerikanen.

Enigszins versuft van de lange reis slenteren we door de straten bij ons hotel. We kunnen de verleiding van al dat Mexicaanse streetfood niet weerstaan en eten onze eerste Taco al Pastor, die we natuurlijk wegspoelen met onze eerste Mexicaanse biertje. Na een korte blik op de Zocalo ( het centrale plein), vallen we als een blok in slaap.

Donderdag slenteren we door het historische centrum van Mexico City. Het gaat nog niet van harte, vanwege de jetlag, maar ook omdat de stad op 2250 meter hoogte ligt (bijna net zo hoog als Val Thorens). We starten op een pleintje in de buurt met een zoet broodje en koffie. De koffie wordt uit een grote kan geschept en aangevuld met flink wat zoete melk.
We wandelen door de talloze winkelstraten met veel zapatarias, schoenpoetsers en agenten met kogelvrije vesten. We komen talloze pleintjes met kerken tegen. Vanzelfsprekend bezoeken we ook de zocola, het grootste plein van de stad.
Ook genieten we van het adembenemende uitzichten van een van de hoogste gebouwen, Torre Latinoamericano. Mexico City is helemaal omgeven door bergen en vulkanen.
In de middag drinken we een biertje in de gezellige/lawaaierige vallen calle Regina. Begin van avond gaan we nog een keer naar de Torre Latino, voor een blik op de stad by night.
‘ s Avonds vallen we moe en met rode wangetjes in slaap.

Vrijdag de 15e op tijd op, onze auto wordt vandaag afgeleverd bij ons hotel. Eerst gaan we bij dezelfde dames van gisteren ontbijten. Alleen dit keer hebben we geleerd. We hebben een sweater aangetrokken. ‘s Ochtends is het nog best fris. Sommige Mexicanen lopen in wintersport tenue.
Onze auto wordt natuurlijk veel later dan afgesproken afgeleverd. Maar om ongeveer half elf rijden we in een gloednieuwe Chevrolet weg.

Ondanks/dankzij Google Maps hebben we nog behoorlijk moeite om de stad uit te komen. We missen afslagen, rijden op busbanen en rijden tegen het verkeer in. Maar uiteindelijk rijden we met het zweet op ons voorhoofd over een tolweg de stad uit richting Teotihuacán.

Eind van de ochtend zijn we bij de piramides van Teotihuacán. Daar zijn we rest van de middag zoet op het enorme ruineterein. We beklimmen de tempel van de zon, de tempel van de maan en slenteren over de la Calzada de los muertos.

Eind van de middag gaan naar ons “hotel”, vlakbij de piramides. Het hotel zouden we eerder een guesthouse noemen, want veel faciliteiten zijn er niet. Het is er wel lekker rustig. Via Marja’s Spaanse kennis en Google Translate komen we toch tot een goed gesprek met de lady of the guesthouse. Met haar rijden we naar een enorme plaatselijke supermecado om inkopen te doen en ook bestelt zij een maaltijd voor ons. We hebben geen zin om in het donker naar een restaurant te rijden.

Morgen gaan we naar Puebla.

Leave a Reply