Ikebukuro 2

      2 Comments on Ikebukuro 2

Zaterdagavond vind ik met Marja nog een leuk restaurantje om lekker te eten. Restaurants hier in overvloed, alleen kiezen blijft lastig 🙂 Na het eten val ik als een blok in slaap.

Zondag 19 mei weer op tijd op, ik scoor een ontbijtje in de 7Eleven en ga weer richting station. Waar zouden we zijn zonder de trein/metro?
Met de Yamamoto lijn gaat het naar Ueno en dan met de Ginza lijn naar Asakusa. Asakusa is de wijk van de bekende Sensoji Tempel (je weet wel die rode). Ook kan je langs het water wandelen met uitzicht op de 600 meter hoge Skytree en het hoofdkantoor van de Asahi-brouwerij, die de vorm en de kleur van een pint bier heeft (lollige jongens die Japanners).

In Asakusa loop ik toevallig Marja tegen het lijf. Normaal gesproken is het altijd druk bij de tempel, maar nu is het 3 dagen feest. Dat geeft een leuk en extra druk sfeertje met allemaal verklede Japanners en allerlei optochten. Om de drukte te ontlopen, wandelen langs het water en nemen daarna de metro terug naar Ueno, daar slenteren we door Ameyoko en het Ueno park. Ook lunchen we er in een van de vele tentjes onder het spoor. We pakken de trein naar Shinjuku station, zo mogelijk nog groter dan Ikebukuro. De tweede helft van de middag wandelen we door Shinjuku met name in de wijk Kabukicho. Naast veel winkels is dit ook een uitgaanswijk en één van Tokyo’s red light-districts (eat your heart out 020). We slenteren door Godzilla street, waar boven op een enorme bioscoop Godzilla om het uur stoom afblaast. Vervolgens gaat het door de smalle straatjes van de Golden-Gai, waar je allemaal mini kroegjes (voor 4 tot 8 personen) hebt. We verbazen ons over de protserige reclames van het inmiddels wereldberoemde Robot-restaurant.
We eten in Kabukicho en gaan ‘s avonds weer terug naar onze hotels.

Mijn voetzolen zijn inmiddels vijf centimeter afgesleten van het wandelen, maar dan wordt gelukkig alleen maar erger.

Maandagochtend ga ik met de Shonan-shinjuku lijn naar Kamakura. Omdat het nog spitsuur is kan je het vrij druk noemen op Ikebukuro station. Op het perron zie ik als de deuren van de trein opengaan, de mensen eruit poppen. Ik vrees het ergste voor mijn trein, maar het was te doen. Bovendien wordt het steeds rustiger in de trein naarmate we Tokyo verlaten.

Kamakura wordt ook wel klein Kyoto genoemd, het ligt tegen een groene heuvel aan en het wemelt ervan de tempels. Belangrijker is dat het ook aan zee ligt 🙂

Na een goed uur stap ik uit in Kita-Kamakura. Ik ben van plan een aantal tempels lopend te bezoeken. Wandelen in deze groene omgeving is gezonder dan in de stad.

Gelukkig heb ik een Japanstalige kaart van het gebied kunnen scoren, dus dat helpt (een beetje). Eerst bezoek ik de Engakuji tempel en de Kenchoji tempel. Die laatste is prachtig. Deze tempels zijn lekker rustig, omdat ze ver van het centrum liggen. Wel zijn er veel schoolkinderen, die Engels willen oefenen. Gelukkig vragen ze niet om geld na afloop. Sterker nog ik krijg een mooi gevouwen orgami figuurtje.

Langzaam kom ik dichter bij het centrum en bij de grote Hachimangu shrine, deze ligt mooi tegen de heuvels en kijkt recht uit op de centrale straat van Kamakura. Zeg maar een soort Coolsingel, zonder Feyenoord-supporters. Als je die straat helemaal uitloopt, kom je uit bij de oceaan (voor als je nu ongeduldig wordt, de volgende alinea overslaan).

Ik sla echter linksaf, loop een hoop tempels voorbij en loop bij de Hokokuji Temple naar binnen. Deze is niet zozeer bekend vanwege zijn tempel, maar wanwege het bamboe-bos. Een mini- bos eigenlijk, maar wel mooi. Zoals eigenlijk alle Japanse bossen en tuinen.

Ik wandel terug naar de hoofdstraat en je raadt nooit wie ik daar tegenkom? Je mag nooit meer raden. Samen lopen we naar het strand en lopen een eind over het strand. Er wordt zowaar ook gesurft, maar het is geen surf waarvoor ik in Nederland naar zee zou rijden …
Marja gaat weer terug en ik bezoek nog de Hasedera Temple (mooie uitzichten) en de Kotokuin Temple, beter bekend als the Great Buddha. Je kopt hemzelf al in: een enorme Boeddha.

Daarna snelwandel ik terug naar het “centraal station” van Kamakura en rijd terug naar Ikebukuro in een afgeladen trein.

‘s Avonds ga ik weer uit eten met Marja in een tent vol ramen en soep naar binnen slurpende Japanners. Wederom een enerverende en vermoeiende dag. Slaap lekker.

2 thoughts on “Ikebukuro 2

  1. Pingback: Asselé reisfoto en reisblog

Leave a Reply