De voorbereiding op deze trip was wat hectisch. Het lukt ons in ieder geval om onze Zuid Afrikaanse randen om te wisselen voor Vietnamese dongs.
We installeren Grab, de Aziatische Uber. Met de Vietnamese NS website hebben we wat meer moeite. Maar het lukt eindelijk toch om al vast treinkaartjes te kopen voor zaterdag a.s. Dat is vrij vroeg voor ons doen maar het is nieuwjaarsvakantie in Vietnam, het hele land is naar familie (en terug) aan het reizen.
CHÚC MỪNG NĂM MỚI
Ruben brengt ons dinsdagochtend 17 februari vroeg naar Schiphol. De handmatige check in bij Singapore Airlines voelt wat raar, na de lezing van Ruben dat bijna alle banen worden overgenomen door AI. We zijn zo door alle controles 😀
Singapore
In een kleine 12 uur vliegen we met de Singapore Girls naar Changi Airport. Ook deze vlucht hebben we weer mazzel: er was één onverkochte stoel in het vliegtuig en dat was in onze rij van drie 😀
Op Changi moeten we 8 uur wachten op onze vervolgvlucht. Volgens Gemini is dat geen straf maar een kleine vakantie, vanwege de aanwezige tuinen en de grootste indoor waterval ter wereld.
Maar ‘s ochtends vroeg lokale tijd staan onze jetlaghoofden nog niet naar tuinen en watervallen. Bovendien moet je voor de waterval door de douane (en weer terug). Het blijft bij een bezoek aan de butterfly garden en wat mislukte pogingen om te slapen 🥱
Ho Chi Minh City
‘s Middags vliegen we in 2 uur naar Ho Chi Minh City of makkelijker Saigon, d.w.z. het is anderhalf uur vliegen en we hebben een half uurtje rondgevlogen boven de stad vanwege de drukte ☹️ De drukte bij de douane wordt vooral veroorzaakt door het handwerk van de douanier. Hier geen high tech scanners en camera’s. Eenmaal buiten worden we overvallen door de 35 graden hitte, geen goede combinatie met een flinke jetlag. Met een grab taxi rijden we in 40 minuten naar ons hotel in het centrum/district 1.
‘s Avonds proberen we de slaap nog even uit te stellen en wandelen we nog wat door het centrum en eindigen natuurlijk op de uitbundige feeststraat van Saigon: Buik Vien 🥳 Naast eten en (veel) drinken worden hier ook andere eerste levensbehoeftes geserveerd. We eten en drinken alleen wat, waarna we terug in ons hotel in een diepe slaap vallen.
Donderdagochtend wandelen we door de centrale markt Ben Tanh. Net als in de hele stad is niet alles open, de stad is nog steeds in nieuwjaarsstemming (TET). We wandelen langs het onafhankelijkheidspaleis en de Notre Dame (die geheel in de steigers staat).
Vervolgens gaat het langs de Saigon rivier, voor zicht op de skyline van Saigon en over Nguyen Hue. Deze straat staat volledig in het teken van 2026, het jaar van het paard 🐎
Er worden ook nog twee hindu tempels gevonden en daarna is het tijd voor een Banh Mi (met dank aan de Fransen voor het introduceren van het stokbrood).
Bij deze tent gaat dit als volgt.
Vrouwlief maakt de broodjes, manlief doet bestellingen, betalingen en crowdcontrol. Als je nog niet besteld heb, mag je rechts op een enkelhoog krukje gaan zitten. Als je besteld hebt, mag je links op een krukje gaan zitten. Elke keer als er iemand besteld heeft moet je een krukje opschuiven (dat is overigens niet voor elke rug weggelegd). Vrouwlief handelt één bestelling per keer af en corrigeert af en toe haar man, als ze vindt dat mensen niet op het goede krukje zitten. De Banh Mi smaakt overigens goed 🥖
De volgende stop is de Bitexco Financial Tower. Hier heb je op de 49e verdieping een prachtig uitzicht op de stad. Dan is het toch echt biertijd. We pakken niet een hippe tent, maar een Vietnamees eettentje/brommerstalling. Een oudere man helpt ons aan een ijskoud Saigon biertje en geeft ons een paar keer een soort kroepoek. Bij de volgende bestelling, bieden we deze man een biertje aan. Maar dat hoeft hij niet. In plaats daarvan betaalt hij ons biertje (zo kan het dus ook). We zitten overigens weer op een enkelhoog krukje aan de rand van het trottoir naast een man die via een rietje uit een beker zit te drinken. Zo’n beker waar de meeste mensen hier hun thee uit drinken. Deze man vult de beker echter regelmatig met bier en neemt tussendoor een slokje uit een klein flesje met sterke drank. Hoogtepunt was ongetwijfeld dat de man in kwestie opstond en even verder tegen een boom stond aan te pissen (als je moet dan moet je) en daarna weer gezellig naast ons kwam zitten 🍻
De avond is het een gekkenhuis in het centrum. Het is vreselijk druk op het centrale plein en in alle richtingen van het plein zijn optredens. Alles natuurlijk onder het toezicht van het standbeeld van Ho Chi Minh. Verder zijn alle niewjaarversieringen ook nog verlicht. Een mooie avond.
Dan is zeker nog vermeldingswaardig hoe je hier moet oversteken. Saigon heeft 10 miljoen inwoners en er rijden dus ook minstens 10 miljoen brommers rond (quote van onze taxichauffeur van gisteren). Vergeet oudbollige concepten als stoplichten en zebrapaden. Oversteken doe je het best langzaam en als het even kan gegroepeerd (dit verhoogt de kans van slagen). Idee is dat iedereen (auto’s, brommers en voetgangers) langzaam in beweging blijven, zodanig dat niemand hoeft te stoppen. Wonder boven wonder werkt dit 🤔
Vrijdag gaan we een paar haltes met de metro. Deze rijdt hier pas sinds een jaar en is de eerste lijn die geopend is, als het goed is volgen er nog velen. Of het door de vakantie komt weten we niet, maar de metro is afgeladen, met lange rijen voor de ingang en ticketmachines. We stappen uit aan de waterkant van de Saigon rivier en lopen naar de Jade Emperor Pagoda. Deze pagode is ook weer afgeladen met mensen. De pagode bestaat uit verschillende ruimtes met boeddha beelden en mensen bidden tot de beelden voor een goed 2026 (althans dat vermoeden wij).
In de middag doen we het rustig aan en bereiden de komende dagen voor. ‘s Avonds genieten we nog een keer van de mooi verlichte binnenstad. We steken nog één keer met gevaar voor eigen leven de boulevard langs de Saigon rivier over. Ed vraagt zich nog steeds af waarom er zoveel vrouwen voor de sportsbar staan 🤔
Morgen rijden we met de trein richting het Noorden.
