Cusco

Dinsdag 10 april kunnen we eindelijk weer eens uitslapen zonder een wekker te zetten. We ontbijten op ons gemak en wandelen naar de overdekte markt van Arequipa. Altijd leuk om rond te kijken.

We bestellen allebei een fruitsapje bij een stalletje met het idee dat we ieder 1 glas krijgen. We bleken echter 3 glazen per persoon gekocht te hebben. Toch nog maar eens een cursus Spaans voor gevorderden doen.

We hadden gelezen dat je ergens in de stad gratis vicuna’s, alpaca’s en lama’s kon kijken (en aaien voor de dames onder ons). Daar zit natuurlijk een addertje onder het gras, na het aaien van de dieren, uitleg wat men met het wol van deze dieren doet, eindig je natuurlijk in een shop waar wollen kleren verkocht worden. :(Goedkoopste trui met korting: 100 euro.

Daarna zijn we naar Mirador de Yanahuara gewandeld. Een leuk pleintje met kerk (uiteraard) en een mooi uitzicht over de stad en bergen.

Woensdag stond de wekker weer idioot vroeg om op tijd de bus naar Cusco te pakken. Daar doen we weer de hele dag over. Wel rijden we door prachtige landschappen, besneeuwde bergen, zien we lama’s, flamingo’s etc. Dat vaak op 4 km hoogte. Wat wel opvalt is dat we niet erg vrolijk worden van de dorpen waar we doorrijden, maar dat komt wl door onze westerse bril. Om 19 uur lopen we ons hostel binnen in Cusco, dat op 3400 meter hoogte ligt.

Om onze aankomst in Cusco te vieren dineren we stevig en nuttige beperkt alcoholische consumpties. Allebei zaken die niet meewerken aan het tegengaan van hoogteziekte. Donderdag was dan ook een beetje een offdag. Ed heeft ‘s middags op bed gelegen. ‘s Ochtends hebben we wel de stad verkend en die is prachtig! Veel mooie pleinen met kerken, dat alles omgeven met groene heuvels en besneeuwde bergtoppen.

Cusco is het toeristisch hoogte/dieptepunt van Peru. De stad is prachtig en in de omgeving is heel veel te doen. Het betekent wel dat het aantal mensen dat je iets wil verkopen explodeert. No gracias!

Vrijdag begint met regen en kou. Een mooie dag om zaken voor onze laatste week in Peru te regelen.

Allereerst moeten we beslissen of we of niet naar Machu Picchu gaan. Die vraag houdt ons al bezig sinds we de tickets voor Peru hadden gekocht. Het is een must do, het is duur, een kleine expeditie, je moet langs de grootste touristtrap van deze planeet en het succes van deze trip is ook sterk afhankelijk van het weer.

We kopen voor maandag vliegtickets naar Lima en besloten we wat we het weekend gaan doen 🙂 Hoewel er de hele dag regen was voorspeld, was het de rest van de dag aardig weer.

We lopen naar het Plaza de Armas, waar net een feest aan de gang is. Er zijn optredens van tientallen kleurrijke groepen. Dat was toch een mooie verrasing! Doel van vandaag is om naar een van de uitkijkpunten boven de stad te wandelen.

We lopen omhoog door straten, waar auto’s in hun 1 geschakeld nauwelijks boven komen. Wel wordt het steeds groener en de uitzichten mooier. Opvallend is wel dat we toeristen in taxi’s omhoog zien rijden. Ook stoppen er steeds taxi’s om ons naar boven te rijden. Wij zijn eigenwijs en blijven langzaam naar boven lopen. Naar beneden ging een stuk gemakkelijker 🙂

Arequipa

Vrijdag 6 april is het weer een reisdag. In de loop van middag stappen we op de bus naar Arequipa. Dat is een behoorlijk eind rijden. Zaterdagochtend net na 4 uur worden we afgezet in een donker Arequipa. Bij ons hostel kunnen we gelukkig al naar binnen, maar onze kamer is natuurlijk nog niet beschikbaar. We proberen wat te slapen op een bank in de gemeenschappelijke ruimte.

Voor 7 uur lopen we slaperig op het Plaza de Armas. Dat lopen valt hier op 2300 meter hoogte nog flink tegen. Achter de mooie witte kerk op het plein zijn de pieken van de Andes zichtbaar.

Na een ontbijt in de zon dwalen we door het klooster Santa Catalina. Het klooster is behoorlijk groot en zeer kleurrijk, dat levert mooie plaatjes op. ‘s Middags dwalen we wat door de witte stad en drinken onze eerst Inka Kola (zeg maar een soort limonadegazeuse).

Zondag zijn we vroeg op pad voor een 2 daagse toer naar de Colca canyon. De canyon is dieper dan zijn kleine broertje in Amerika en bovendien vliegen er condors rond.

Om goed voorbereid te zijn op de hoogte slaan we cocasnoepjes en bladeren in. Op weg naar een goede 4900 meter hoogte maken we diverse stops vanwege de mooie uitzichten en ook voor de verschillende soorten lama’s die hier rondwandelen.

We lunchen in Chivay van waaruit er een wandeling gepland staat. Het begon echter te regenen en onweren, dus dat ging niet door. We wandelen in de middag door het op 3600 meter gelegen Chivay, waar we ook slapen. Je moet er wel wat voor overhebben, een groot deel van de dag lopen we met hoofdpijn rond en ook de stoelgang is redelijk van slag.

Maandag weer vroeg op om condors te gaan kijken. D.w.z. dan moet het zicht goed zijn en de condors moeten ook in de buurt zijn.

Het is in ieder geval een stralende dag!

We rijden door de prachtige Colca vallei, door prachtige dorpen richting de Colca canyon tussen de 5 en 6 km hoge besneeuwde bergtoppen.

Bij een van de uitzichtpunten over de canyon op 3600 meter hoogte zien we direct al 6 condors zweven. Our lucky day!

Een uur lang staren we in verbazing naar de voorbij scherende vogels. Je kan ze bijna aanraken. De vogels met een spanwijdte van 3 meter maken indruk!

We maken nog een wandeling langs de canyon en stoppen nog langs een paar prachtige uitzichtpunten en rijden in de middag terug naar het drukke Arequipa.

Huacachina

Woensdag 4 april was het plan om te gaan fietsen en zaken voor de komende dagen regelen. Na het ontbijt smeren we onze verbrande huid in met zonnenbrand. We willen niet nog een keer verbranden. Een groot deel van de dag hangt er echter een hardnekkige zeemist boven de westkant van Lima.

We wandelen naar de wijk Miraflores. Dat is de populairste tosrsten wijk van Lima voorzien van alle voorzieningen. Fraai is het niet met allemaal hoogbouw.

Wel regelen we daar onze bustickets voor de komende dagen en huren we fietsen voor de rest van de dag. Lang fietsen we langs de mistige kliffen van Miraflores, die overigens voorzien zijn van een mooie kleurrijke boulevard. In de loop van de middag gaat de zon ook nog schijnen!

Eind van de middag lopen we terug naar Barranco. We willen dit graag langs het strand doen ipv boven op de kliffen. Dat is een redelijke uitdaging. Incidenteel zijn er wel bruggetjes voor voetgangers om de snelweg langs het strand over te steken. Dat is vaak kilometers omlopen, dus met gevaar voor eigen leven steken we een soort A16 over om romantisch langs het strand te kunnen wandelen.

‘s Avonds kijken we, net als gisteravond, samen met veel Peruanen naar naar de mooie zonsondergang.

Donderdag vroeg op voor onze eerste reisdag. In een paar uur rijden we naar Paracas. Daar moeten we een paar uur wachten voor de volgende bus. Paracas is een kleine kustplaatsje en toegangsoord tot de Ballestas eilanden, ook wel The Poor Mans Galapagos genoemd. Deze kan je met een speedboot bezoeken, maar wij doen een kleine excursie door Paracas National Reserve. Een enorm woestijngebied langs de kust met prachtige uitzichten.

Zeer fraai. Ook met de temperatuur gaat het de goede kant op. In Lima was het 20-25 graden, nu gaan we richting 30.

‘s Middags is het met de bus nog een uur naar Huacachina. Huacachina ligt naast Ica en is een soort oase omgeven met hoge zandduinen. Voor ons een noodzakelijke stop onderweg naar Arequipa. Op zich is het prachtig, maar je voelt je toch een beetje opgesloten. Belangrijkste activiteit hier is met een buggy door de duinen scheuren en sandboarden. Maar wij hebben dit al gedaan op verschillende plekken op deze planeet en het is altijd een beetje teleurstellend en eindigt met zandkorrels in elke porie.

Dus is het weer tijd voor Pisico Sour en Cerveza.

Lima

Nadat we door Jeroen waren afgezet, begon gelijk het avontuur. We hadden al gezien dat er door werkzaamheden geen rechtstreekse treinen naar Schiphol rijden en bovendien was er nog een extra verstoring. We rennen de trap van het perron op om een trein eerder te halen. Dat gaat net goed, al hebben we bijna Marja haar koffer achter moeten laten. Op Rotterdam CS hetzelfde verhaal. Een minuut om over te stappen op de intercity direct. Hier moest Marja bijna een lichaamsdeel afstaan. Daarna ploffen we neer in de trein naast een Belg die op bezoek ging bij zijn schoonfamilie in Lima. Die hebben we uitgehoord over Peru.

Op Schiphol hebben ze weer wat mooie stappen gemaakt met de automatisering. D.w.z. net als bij andere bedrijven moet je meer betalen en meer zelf doen. We hadden gisteren al online ingecheckt, nu moesten we onze spullen zelf inchecken en labelen. Bij de ingang was ook de controle verbeterd. Je hoeft niet langer je netjes ingepakte rugzak uit te pakken. Alles wordt met dichte tas gescand. De fouillering was zeer intensief en het personeel was aardig en kon zelf lachen!

We zagen nogal op tegen de 12 uur durende KLM-vlucht naar Lima. Maar het viel allemaal reuze mee. De stoelen hadden redelijk wat ruimte en de maaltijden waren prima. Iets over zessen op maandag 2 april landen we op de luchthaven van Lima.

Met de taxi rijden we in een uur, door het drukke Lima, naar de wijk Barranco waar ons hotel staat. Na het inchecken drinken we onze eerste Cusquena’s (Cerveza Premium Peruana) en vallen vermoeid in slaap.

Dinsdag zijn we vroeg wakker en wandelen door Barranco met zijn oude gebouwen, de brug der zuchten en mooie uitzichten op zee. We zijn allebei hartstikke enthousiast. Marja vanwege de vele gekleurde vogels die voorbij vliegen of poseren voor haar camera, Ed vanwege de strakke lijnen die vanuit de oceaan binnen komen rollen.

Na onze ochtendwandeling besluiten we naar het historische centrum van Lima te gaan. Dat is een behoorlijk eind rijden en bovendien staat het verkeer eigenlijk muurvast. Naast de vele bussen en busjes die door Lima rijden is er ook de Metropolitan. Een bus die over een eigen busbaan rijdt en dus geen last heeft van de files. Kan een beetje druk zijn zei de aardige jongen achter de receptie. Understatement van het jaar. We zijn al wat gewend met bussen en innig contact met de lokale bevolking, maar dit was overtreffende trap. De eerste bus die we konden pakken zat stampvol, enkele locals wrongen zich tussen het al aanwezige publiek. Wij besluiten de volgende bus te pakken. Je raadt het al, zo mogelijk nog voller. Dus wringen we ons de bus in, wederom lukt het Marja niet tijdig alle ledematen binnen boord te hebben. Ongeveer 15 haltes later zijn we in het centrum en kunnen weer ademhalen.

Lag de focus de laatste jaren vooral op Azie en tempels. Hier staat het vol met rooms katholieke kerken. We wandelen de rest van de dag langs kerken en mooie pleinen en genieten van onze eerste lunch met pescado. Eind van de middag nemen we een iets minder volle bus terug naar Barranco.

Na een mooie zonsondergang eten we met een roodverbrand voorhoofd onze eerste ceviche.

Maart 2018


Antwerpen


Antwerpen


Maasvlakte


Maasvlakte


Maasvlakte


Maasvlakte