Category Archives: thailand

Dordrecht

Woensdagavond op miraculeuze droog aangekomen op de luchthaven van Bangkok.
Donderdag 14-4 om 01.30 uur zijn we via Dubai naar Schiphol gevlogen, waar we om 14 uur aankwamen. Weer terug in ons saaie grijze landje waar alles netjes geregeld is …..

bangkok

สวัสดีปีใหม่  ( _sa _wat -die -pie _mai)

Bangkok

Dinsdag 5-4 verlaten we met enige tegenzin ons luxe onderkomen in Kalbarri. Het idee is om naar Jurien Bay te rijden zo’n 400 km zuidelijker. We maken een tussenstop in Geraldton. Langzaam keren we weer terug in de bewoonde wereld, de benzineprijzen zijn weer aan het dalen.
Begin van de middag komen we aan in Jurien bay. Dit dorpje kan ons niet echt boeien. Als de receptioniste van het plaatselijke motel ook nog vreselijk chagerijnig is, besluiten we door te rijden naar het volgende dorpje.
25 kilometer verder ligt Cervantes en is nog kleiner, maar we vinden een slaapplaats in een Caravan park aan het strand. Einde middag maken we nog een mooie strandwandeling. Het wordt eentonig: hagelwit strand, blauwe zee en strakblauwe hemel… ….

nambung

Woensdag 6-4 weer een eind rijden. Eerst rijden we nog door het mooie Nambung Nationale Park. Weer een bijzonder landschap: midden in het groen verrijzen ineens hoge hagelwitte duintoppen. Daarna komen we in de buurt van Perth en kunnen we verder rijden via de saaie freeway tot aan Bunbury, waar we lunchen.
Inmiddels is er wel  een en ander veranderd in zowel temperatuur en omgeving. De temperatuur is inmiddels gedaald onder de 30 graden (Marja noemt het koud) en als we de weervoorspellingen op de radio mogen geloven gaat het vanavond en morgen regenen! Daarmee komt een eind aan 63 dagen zonder regen in deze regio ….
Het landschap geeft ons steeds meer het Frankrijk gevoel. Veel dennenbomen zoals b.v. de kuststrook bij Bordeaux en ook steeds meer wijnboerderijen verschijnen er.
Doel van vandaag was Yalingyup, daar hebben we goede herinneringen aan. Bovendien is het maar een half uurtje rijden van Margaret River, waar we morgen naar surfwedstrijden willen gaan kijken. In Yalingyup aangekomen is het zwaar bewolkt en winderig. In de combinatie met de absurde prijzen die ze vragen om in een oude caravan te mogen slapen, besluiten we te overnachten in Dunsborourgh (dit ligt 10 minuten rijden voor Yalingyup), waar we ook de hoofdprijs betalen voor een kamer.

Donderdag 7-4 was wellicht de minst leuke dag van onze vakantie. Vandaag zouden we de surfwedstrijd aan de kust bij Margaret River bezoeken. Na een rit van 3 kwartier door wijngaarden kwamen we aan in Margaret River. Daar stortregende het tussen de buien door. Dus eerst maar koffie gedronken. In de plaatselijke krant gaf 10-voudige wereldkampioen Kelly Slater aan dat hij door zijn vriendin meedeed aan deze wedstrijd, zij wilde graag een wijntje drinken. Met deze wetenschap zijn we naar de kust gereden. Bij zee aangekomen hadden we echt Nederlandse omstandigheden: veel wind en regen. Hoewel de wedstrijd gewoon doorging in golven, besloten wij maar vast richting Perth te rijden. In Mandurah vonden we een mooi motel, de eigenaar zegt dat ze hier dolgelukkig zijn met dit hollandse herfstweer. Wij werden er niet vrolijk van. ‘s Avonds hebben we voor het eerst een echte surf ‘n’ turf gegeten!

Vrijdag 8-4 de dag doorgebracht in Mandurah voornamelijk aan het strand, waar het vooral druk was in het water met surfers en dolfijnen. Het weer is weer wat rustiger en warmer dan gisteren. ‘s Middags wandelen we ook nog langs het grote binnenmeer (inlet) waar grote pelikanen rondvliegen en ook dolfijnen rondzwemmen. Een mooi dorp dat Mandurah met allerlei wijken met huizen om je vingers bij af te likken en alles dichtbij het water of de zee.

Zaterdag 9-4 zijn we toeristisch naar Perth gereden (d.w.z. dat we een paar keer verdwaald waren). In Perth hebben we door het centrum en Kings Park geslenterd. In middag hebben we een motel gevonden in de buurt van de luchthaven.

kangaroo

Zondagochtend onmenselijk vroeg op om om 6.50 uur van Perth naar Kuala Lumpur te vliegen met AsiaAir. De vlucht duurt ca. 5 uur, in KL moeten we een paar uur wachten. Daarna vliegen we door naar Bangkok. Onze laatste stop voordat we donderdag naar Nederland vliegen. Eigenlijk zien we dat laatste nog niet zo zitten, maar er zit niets anders op.
Met de expresbus naar het centrum van Bangkok staan we gelijk weer in de file, bovendien regent het nog ook. Op de temperatuur na, kunnen we al aardig wennen aan Nederlandse omstandigheden.
De prijzen zijn een verademing. We betalen voor vier nachten hotel met alles erop en eraan minder dan een gemiddelde overnachting in Australie. Ook eten we ‘s avonds weer voor minder dan 6 euro een warme maaltijd en dat is incl. 2 grote bier!
Deze week wordt in Thailand nieuwjaar gevierd (onze 3e nieuwjaarsfeest dit jaar) waardoor het extra druk is. Het was vandaag ook nog extra druk omdat elke 10e van de maand demonstraties worden gehouden in Bangkok. Dit alles pikken we nog even mee voordat we weer richting Nederland vertrekken.

Maandag 11-4 zijn we door Bangkok gedreven. Er was maar 1 stortbui van een uurtje, maar voor de rest van de dag was het zeer benauwd, vochtig en zweterig. April is hier de warmste maand van het jaar.

Dinsdagochtend zijn we toeristisch naar de Wat Arun gewandeld. Eerst met de pont de Chao Phrai overgestoken (3 baht p.p.). Ineens stonden we in een ander Bangkok, d.w.z zonder toeristen. Na een behoorlijke wandeling kwamen we uit bij de Wat Arun. Deze is mooi door zijn hoogte (mooi uitzicht over de stad) en is volledig bekleed met stukjes porselein.
De Thai zijn ook bezig met hun nieuwjaarsviering, die meerdere dagen in beslag neemt (Songkran festival). Overal zijn podia met optreden en er komen geregeld optochten voorbij. Het idee is dat monniken en ouderen door jongeren worden besprenkeld met water. In praktijk zie je dat alle t-shirts, horloge, etc. stalletjes worden vervangen door waterpistolen/water stalletjes. De jonge Thai en toeristen zijn in het bezit van waterpistolen/kanonnen en het is compleet oorlog. Er is geen ontkomen aan. Iedereen wordt natgespoten. Waren we ‘s ochtend nog doordrenkt van zweet. ‘s Middags waren we pas echt nat!!! Gelukkig hadden we nog een waterdichte tas, aangeschaft in Vang Vieng, om de kostbare spullen droog te houden. De Thai hebben duidelijk het thuisvoordeel: naast de waterpistolen, gebruiken ze emmers, tuinslangen en hogedruk spuiten om iedere voorbijganger nat te spuiten met water. Eigenlijk was het een compleet gekkenhuis. Een vochtig dagje zullen we maar zeggen.

bangkok

Dit is het laatste weblog verslag voordat we naar huis gaan. Dus daarom alle lezers en reageerders bedankt voor het volgen van de weblog en Ruben bedankt voor het oppassen op ons huis en de kat (het wordt nu tijd om op te ruimen en schoon te maken en het gras te maaien 🙂
Rob natuurlijk bedankt voor het wegbrengen en ophalen.

Nu nog hopen dat we de laatste dag in Bangkok droog doorkomen. Waarschjnlijk niet of zoals het in een Amerikaanse pretpark wordt aangegeven: you may get wet, possible soaked!

Kuta (Bali)

Zaterdag 5 maart naar het busstation gelopen om te kijken of buskaartjes te koop waren richting Bangkok. Die waren voldoende beschikbaar. Maar we zagen ook dat er om 14.00 uur een bus rechtstreeks naar Phuket ging. Phuket ligt aan zee en heeft een internationale luchthaven (kansen). We zagen wat tegen de lange reis op, maar we hebben toch maar kaartje gekocht voor de allerbeste plaatsen.
Dus gingen wij om 14 uur in een luxe dubbeldekkerbus op weg naar Phuket. Wij zaten onderin in een gekoelde ruimte met 9 luxe zit/ligplaatsen. Drie stoelen op een rij, zoals je ook 1e klas vliegt. Wat een verademing! Om ons te vermaken werden er ook nog films op een flatscreen getoond, zo zagen we b.v. een geweldige griezelige vechtfilm gesproken in het Japans en ondertiteld in het Thais! Dat prikkelt toch alle fantasieën. De bus die bijna leeg vertrok uit Nong Khai stopte in zowat alle grote plaatsen of rijstvelden waar maar wat op te pikken of af te zetten was.
Wij mochten zelf ’s avonds en ’s ochtends vroeg een keer de benen strekken. Voor avondeten en ontbijt was gezorgd! Toppunt van deze luxe busreis was dat de stoelen ook nog in vier verschillende mogelijkheden konden masseren.
Waren er dan helemaal geen nadelen?? Jawel, de chauffeur vond het een sport om bochten zo snel mogelijk te nemen, dus dan was het voor ons de kunst niet uit de stoel te rollen/vliegen. Na deze ongekend luxe reis werden we zondag einde ochtend ca. 12.00 uur afgezet op het busstation van Phuket Town. Nog geen strand in zicht natuurlijk. Dus verder met de taxi/tuktuk naar Hat Karon/Kata. Wij dachten dat iets rustiger zou zijn dan Hat Patong.

Misschien nog een beetje chagrijnig van onze lange busreis zijn we totaal niet onder de indruk van dit dorpje aan de kust. Het is eigenlijk een soort Benidorm, maar dan met echt wit zand en blauwe zee (tot zover het positieve deel). Echter het hele strand is overspoeld met ‘ik ga op een ligbed liggen’- en ‘ ik vind een bananaboot-tour leuk’  toeristen. Tot overmaat van ramp zijn de prijzen ook nog aangepast aan de merendeel Westerse en Russische toeristen.
Dus gaan we nadenken hoe verder ……

Maandag 7-3 maar gelijk op onderzoek uitgegaan naar vliegtickets naar Indonesië.  Vooraf was nog het idee om Sumatra/Nias aan te doen, maar een ticket naar Denpasar (Bali) was goedkoper. Bovendien zal het daar wat makkelijker rondreizen zijn en kunnen we b.v. uitstapjes maken naar Lombok etc. Dus online voor woensdagochtend 9-3 een ticket gekocht met AirAsia naar Denpasar te vliegen. Net zoals bij RyanAir zaten hier ook nog wel wat addertjes onder het gras, want voor alles wat je wil (tot en met het betalen) mag je extra betalen …..
’s Middags tussen de buien door nog even in zee gedobberd. Ondertussen hebben we tussen de Pussycat-bars (Quote Ed: “wel een hoop serveersters voor zo’n klein barretje”) en Massagesalons ook nog een paar leuke (en ons inziens betaalbare) Thaise eettentjes gevonden. Dus we gaan het hier wel uithouden tot woensdagochtend.

Dinsdag tussen de regenbuien door nog in zee gedobberd en natuurlijk de zwart gele maanvis gespot.

Woensdag 9-3 zaten we om 3 uur ’s ochtends in de taxi naar de luchthaven van Phuket. Reizen blijft afzien. De vlucht naar onze favoriete vakantiebestemming duurde ruim 3 ½ uur. Rond het middaguur liepen we in het bloedhete Kuta te zoeken naar een onderkomen. Uiteindelijk een goedkope kamer met fan gevonden (wel zelf toiletpapier kopen).
Hier in Kuta zijn we ons aan het voorbereiden op een uitstapje naar Lombok. Verder veel huishoudelijke zaken: onze kleren laten wassen (50 cent per kilo), Ed is naar zijn vaste kapper geweest (2 euro), etc. Verder lekker eten, zon, strand en  surf.

Dus nu tijd voor: dua bir bintang besar!

O ja, deze week geen foto’s gemaakt.

Nong Khai

Woensdag 2 maart weer een reisdagje. Dit keer een korte (kleine 4 uur) naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Alles ging volledig volgens plan en we kwamen in de loop van de middag aan.
Einde middag vast een wandelrondje door deze middelgrote stad gedaan.
Verder zijn we aan het nadenken wat we met het laatste deel van onze trip gaan doen. Wat ons betreft wordt het thema strand, d.w.z. strand met echt bewegend zout water.
Vientiane

Donderdag 3 maart een fiets gehuurd en door Vientiane gefietst. Dit gaat, net als het lopen trouwens, een stuk beter dan in b.v. Vietnam. Hier zijn er automobilisten die stoppen voor een rood stoplicht of zelfs voorrang geven aan een fietser. Hier moeten wij erg aan wennen, maar het voelt wel goed. Vanzelfsprekend fietsen we eerst naar Pha That Luang, het meest belangrijke monument in Laos. Natuurlijk bezoeken we de Patuxi, een Laos versie van de Arc de Triomph. Uiteraard voorzien van de nodige Bhudda-afbeeldingen. Daarna fietsen we steeds verder de stad uit zonder echt op de weg te letten. We komen enorm veel tempels tegen en de mensen worden steeds aardiger. Eigenlijk zijn we totaal de weg kwijt. Maar na wat spraakverwarringen met Laotianen komen we uiteindelijk weer in de buurt van ons guesthouse.
Vientiane

Vrijdag zijn we met de bus naar Nong Khai in Thailand gereden. Dit is slecht een kleine rit over de Mekong-rivier. De grensovergang ging gelukkig vrij soepel. We hebben nu een visum voor Thailand tot en met 18 april. Bij aankomst op het busstation stonden de tuk-tuk drivers alweer te dringen om ons te vervoeren naar het centrum. We besloten te lopen en vonden binnen 5 minuten een fijn guesthouse vlak bij de Mekong rivier. In Nong Khai dachten we even snel een treinticket naar Bangkok te boeken. Helaas het is weekend en treinreizen zijn vol tot en met maandag. Misschien zaterdag nog even kijken of er afzeggingen zijn, adviseerde de man achter het loket met veel sterren op zijn schouder.
Het lijkt ons niet gegund te zijn, een comfortabele treinreis. Het plan is via Bangkok naar één van de stranden ten zuiden van Bangkok te gaan en dan b.v.  naar Indonesië.
’s Avond hebben we gegeten aan de Mekong, dit ging toch nog redelijk goed ondanks dat de communicatie met handen en voeten verliep. Naderhand zaten we in een barretje nog een biertje te drinken en opeens kwam er een man met een olifant voorbij……..dat is weer eens wat anders dan je hond uitlaten (of was er te veel bier in het spel?).
nong khai

Siem Reap

Zaterdag 15-1 zeer vroeg op, om met de bus vanuit Bangkok naar Cambodja te gaan.
Khao San Road is nog een mix van avond- en ochtendmensen.
Tegenover ons hotel zit de brave huisvader met zijn gezin een continental breakfast weg te werken.  Een tafeltje verder zitten lallende mannen nog 0,6 liter flessen Clang weg te werken.
Op straat zweeft een monik in oranje gewaad voorbij. Een te mooie “dame” vraagt of ik company nodig heb …
Daarna in ca 4 uur naar de grens met Cambodja. Reisdagen zijn meestal niet de leukste, maar reisdagen met grensovergangen zijn nog erger.
De Thaise grens over duurt lang; daarna de Cambodjaanse grens. Alle twee de ambtenaren hebben gelijktijdig dienst!
Dat kost dan ook weer uur. Overal de melding om toch vooral aardig voor de Cambodjaanse kinderen te zijn …
grens thailand cambodja

Geldwisselen is weer zo’n truc waarbij je je altijd belazerd voelt, hier dus ook.
Vervolgens met de taxi naar Siem Reap; de uitvalbasis voor Angkor Wat.

Onderweg lijkt het een stuk primitiever allemaal dan in Thailand. Siem Reap heeft het inwonersaantal van Dordrecht; maar het uitgaansleven van 020.
Dus helaas een aantal straten met schreeuwende bars en restuarants. Gelijk maar een deal gemaakt met een tuc tuc chauffeur om ons morgen door het immense tempelcomplex te rijden.
Gelukkig kunnen we eten op eenvoudig straatrestaurantje.
Naast de je zeer hongerig aankijkende kinderen die je boeken proberen te verkopen, zijn er ook nog de bedelende moeders, de fluitspelende blinde mannen en mensen met allerlei wonden van landmijnen.
O ja, we hoeven natuurlijk niet te vermelden dat je hier net als in de rest van Azie van alles en nog wat kan laten masseren en dat je ook hier met je handen en of voeten in een aquarium kan hangen.
Al met al voorlopig niet het Cambodja wat we ons hadden voorgesteld. En om dit gevoel nog te versterken wordt alles in eerste instantie in US dollars afgerekend.

Zondag vroeg op pad met onze tuktuk-chauffeur Nil. Deze heeft met onze de zogenaamde kleine ronde Angkor Wat gedaan.
Hoeveel tempels kan een mens hebben op 1 dag? Het was overweldigend en schitterend. Blaren op de voeten van het wandelen door immense tempelcomplexen of het beklimmen van tientallen meters hoge en steile tempels. Natuurlijk worden de tempels overlopen door toeristen, maar regelmatig is er een rustig of zo je wilt een spiritueel moment.
Naast de tempels wordt natuurlijk van alles verkocht. Cold water, sir? 10 postcards voor one dollar? etc. etc.
Een vermoeiende maar mooie dag. Vanavond maar een bedenken of we morgen nog meer tempels gaan bekijken; je kan er gerust een week mee zoet zijn.

Angkor Wat

Angkor Wat
Angkor Wat