Category Archives: australië

Bangkok

Dinsdag 5-4 verlaten we met enige tegenzin ons luxe onderkomen in Kalbarri. Het idee is om naar Jurien Bay te rijden zo’n 400 km zuidelijker. We maken een tussenstop in Geraldton. Langzaam keren we weer terug in de bewoonde wereld, de benzineprijzen zijn weer aan het dalen.
Begin van de middag komen we aan in Jurien bay. Dit dorpje kan ons niet echt boeien. Als de receptioniste van het plaatselijke motel ook nog vreselijk chagerijnig is, besluiten we door te rijden naar het volgende dorpje.
25 kilometer verder ligt Cervantes en is nog kleiner, maar we vinden een slaapplaats in een Caravan park aan het strand. Einde middag maken we nog een mooie strandwandeling. Het wordt eentonig: hagelwit strand, blauwe zee en strakblauwe hemel… ….

nambung

Woensdag 6-4 weer een eind rijden. Eerst rijden we nog door het mooie Nambung Nationale Park. Weer een bijzonder landschap: midden in het groen verrijzen ineens hoge hagelwitte duintoppen. Daarna komen we in de buurt van Perth en kunnen we verder rijden via de saaie freeway tot aan Bunbury, waar we lunchen.
Inmiddels is er wel  een en ander veranderd in zowel temperatuur en omgeving. De temperatuur is inmiddels gedaald onder de 30 graden (Marja noemt het koud) en als we de weervoorspellingen op de radio mogen geloven gaat het vanavond en morgen regenen! Daarmee komt een eind aan 63 dagen zonder regen in deze regio ….
Het landschap geeft ons steeds meer het Frankrijk gevoel. Veel dennenbomen zoals b.v. de kuststrook bij Bordeaux en ook steeds meer wijnboerderijen verschijnen er.
Doel van vandaag was Yalingyup, daar hebben we goede herinneringen aan. Bovendien is het maar een half uurtje rijden van Margaret River, waar we morgen naar surfwedstrijden willen gaan kijken. In Yalingyup aangekomen is het zwaar bewolkt en winderig. In de combinatie met de absurde prijzen die ze vragen om in een oude caravan te mogen slapen, besluiten we te overnachten in Dunsborourgh (dit ligt 10 minuten rijden voor Yalingyup), waar we ook de hoofdprijs betalen voor een kamer.

Donderdag 7-4 was wellicht de minst leuke dag van onze vakantie. Vandaag zouden we de surfwedstrijd aan de kust bij Margaret River bezoeken. Na een rit van 3 kwartier door wijngaarden kwamen we aan in Margaret River. Daar stortregende het tussen de buien door. Dus eerst maar koffie gedronken. In de plaatselijke krant gaf 10-voudige wereldkampioen Kelly Slater aan dat hij door zijn vriendin meedeed aan deze wedstrijd, zij wilde graag een wijntje drinken. Met deze wetenschap zijn we naar de kust gereden. Bij zee aangekomen hadden we echt Nederlandse omstandigheden: veel wind en regen. Hoewel de wedstrijd gewoon doorging in golven, besloten wij maar vast richting Perth te rijden. In Mandurah vonden we een mooi motel, de eigenaar zegt dat ze hier dolgelukkig zijn met dit hollandse herfstweer. Wij werden er niet vrolijk van. ‘s Avonds hebben we voor het eerst een echte surf ‘n’ turf gegeten!

Vrijdag 8-4 de dag doorgebracht in Mandurah voornamelijk aan het strand, waar het vooral druk was in het water met surfers en dolfijnen. Het weer is weer wat rustiger en warmer dan gisteren. ‘s Middags wandelen we ook nog langs het grote binnenmeer (inlet) waar grote pelikanen rondvliegen en ook dolfijnen rondzwemmen. Een mooi dorp dat Mandurah met allerlei wijken met huizen om je vingers bij af te likken en alles dichtbij het water of de zee.

Zaterdag 9-4 zijn we toeristisch naar Perth gereden (d.w.z. dat we een paar keer verdwaald waren). In Perth hebben we door het centrum en Kings Park geslenterd. In middag hebben we een motel gevonden in de buurt van de luchthaven.

kangaroo

Zondagochtend onmenselijk vroeg op om om 6.50 uur van Perth naar Kuala Lumpur te vliegen met AsiaAir. De vlucht duurt ca. 5 uur, in KL moeten we een paar uur wachten. Daarna vliegen we door naar Bangkok. Onze laatste stop voordat we donderdag naar Nederland vliegen. Eigenlijk zien we dat laatste nog niet zo zitten, maar er zit niets anders op.
Met de expresbus naar het centrum van Bangkok staan we gelijk weer in de file, bovendien regent het nog ook. Op de temperatuur na, kunnen we al aardig wennen aan Nederlandse omstandigheden.
De prijzen zijn een verademing. We betalen voor vier nachten hotel met alles erop en eraan minder dan een gemiddelde overnachting in Australie. Ook eten we ‘s avonds weer voor minder dan 6 euro een warme maaltijd en dat is incl. 2 grote bier!
Deze week wordt in Thailand nieuwjaar gevierd (onze 3e nieuwjaarsfeest dit jaar) waardoor het extra druk is. Het was vandaag ook nog extra druk omdat elke 10e van de maand demonstraties worden gehouden in Bangkok. Dit alles pikken we nog even mee voordat we weer richting Nederland vertrekken.

Maandag 11-4 zijn we door Bangkok gedreven. Er was maar 1 stortbui van een uurtje, maar voor de rest van de dag was het zeer benauwd, vochtig en zweterig. April is hier de warmste maand van het jaar.

Dinsdagochtend zijn we toeristisch naar de Wat Arun gewandeld. Eerst met de pont de Chao Phrai overgestoken (3 baht p.p.). Ineens stonden we in een ander Bangkok, d.w.z zonder toeristen. Na een behoorlijke wandeling kwamen we uit bij de Wat Arun. Deze is mooi door zijn hoogte (mooi uitzicht over de stad) en is volledig bekleed met stukjes porselein.
De Thai zijn ook bezig met hun nieuwjaarsviering, die meerdere dagen in beslag neemt (Songkran festival). Overal zijn podia met optreden en er komen geregeld optochten voorbij. Het idee is dat monniken en ouderen door jongeren worden besprenkeld met water. In praktijk zie je dat alle t-shirts, horloge, etc. stalletjes worden vervangen door waterpistolen/water stalletjes. De jonge Thai en toeristen zijn in het bezit van waterpistolen/kanonnen en het is compleet oorlog. Er is geen ontkomen aan. Iedereen wordt natgespoten. Waren we ‘s ochtend nog doordrenkt van zweet. ‘s Middags waren we pas echt nat!!! Gelukkig hadden we nog een waterdichte tas, aangeschaft in Vang Vieng, om de kostbare spullen droog te houden. De Thai hebben duidelijk het thuisvoordeel: naast de waterpistolen, gebruiken ze emmers, tuinslangen en hogedruk spuiten om iedere voorbijganger nat te spuiten met water. Eigenlijk was het een compleet gekkenhuis. Een vochtig dagje zullen we maar zeggen.

bangkok

Dit is het laatste weblog verslag voordat we naar huis gaan. Dus daarom alle lezers en reageerders bedankt voor het volgen van de weblog en Ruben bedankt voor het oppassen op ons huis en de kat (het wordt nu tijd om op te ruimen en schoon te maken en het gras te maaien 🙂
Rob natuurlijk bedankt voor het wegbrengen en ophalen.

Nu nog hopen dat we de laatste dag in Bangkok droog doorkomen. Waarschjnlijk niet of zoals het in een Amerikaanse pretpark wordt aangegeven: you may get wet, possible soaked!

Kalbarri

Donderdag 31-3 weer op tijd op om richting het zuiden te rijden. We willen eigenlijk zo snel mogelijk naar Monkey Mia, maar dat is bijna de hele dag rijden. Daar hebben we niet zo’n zin in. Bij het oprijden van de doorgaande weg die door Exmouth loopt, hadden we duidelijk last van de ochtendspits. We hebben alle 3 de auto’s voor laten gaan.
Een kleine 2 uur later kwamen we aan in Coral Bay. Een kleiner plaatsje dan Exmouth, maar met dezelfde activiteiten snorkelen, duiken op het Ningaloo Reef. We hadden nog wel zin in een middagje snorkelen, maar het waaide vrij stevig. Dat is niet relaxt snorkelen, dus zijn we doorgereden naar ons (niet) zo geliefde Carnarvon.
Eerst zijn we nog naar een 75 km noordelijker gelegen strand gereden. Daar hebben we de zogenaamde blowholes bekeken. Het strand was uitermate geschikt om te zwemmen en te snorkelen. Er waren echter zoveel vliegen, dat zelfs de Australiers van het strand af vluchten. Dus einde middag zaten we weer in Carnarvon en in de kroeg grenzend aan ons motel (altijd lastig kiezen als ze 10 soorten bier van de tap hebben).
vliegen

Vrijdag 1-4 zijn we naar Monkey Mia (Shark Bay) gereden. Dat ging redelijk vlot. Gewoon naar het zuiden rijden (er is maar 1 weg) en bij het Overlander roadhouse rechtsaf.
Onderweg naar Monkey Mia hebben we nog diverse dingen bekeken. Echter we hadden al verteld van de enorme hoeveel vliegen die in WA rondvliegen, vandaag was het echt om gek van te worden. Elke keer als je uit de auto stapte, zal je van top tot teen onder de vliegen. Dat is om zich nog te doen, maar ze gaan ook in je oren, neus, mond en ogen zitten. Vreselijk irritant, dat zetten ze er in die mooie vakantiebrochures niet bij ….
Probleem is ook nog dat na het instappen in je auto er ook 100 binnen zitten, dus rij je het eerste kwartier met alle ramen open om ze kwijt te raken.
Maar goed, na de afslag bij het roadhouse waren er wat bezienswaardigheden die allemaal qua toeristen vrij rustig waren (behalve dan de steeds in miljoenen aanwezige vliegen en nog duizenden ander insecten, wij houden het op een soort kruizing tussen sprinkhanen en libelles). Eerst de stromalites bezocht, een van de twee laatste plekken op aarde waar deze oudste levensvorm op aarde te zien is. Het is een soort koraal aan de rand van de zee.
Toen was Shell beach aan de beurt, je raadt het al een strand geheel bestaand uit witte schelpen. Een lasbril had handig geweest. Daarna over een soort ballustrade boven een ondiepe baai gelopen (Eagles bluff), dan kan je mooi alle vissen zien zwemmen (indien aanwezig). Na een lunch in metropool Denham (in dit soort plaatjes hangen in de supermark bordjes als: de melk is uitverkocht, bij de volgende zending van 28 april zal het er weer zijn), nog een mooie blue lagoon bezocht.
In Monkey Mia hebben weer gekozen voor een budgetonderkomen (voor wat je budget kunt noemen hier). Leuk is dat de emu’s hiergewoon overal tussendoor lopen. Iedereen komt hier overigens naar toe omdat er elke ochtend wilde dolfijnen naar het strand komen om gevoerd te worden.
De tweede helft van de middag hebben we in zee rondgedreven, dit was de manier om aan de vliegen te ontkomen en bovendien hoopte we natuurlijk al een dolfijn te spotten. Dat laatste is niet gelukt, wel kwam er een schildpad voorbij.
‘s Avonds hebben we weer ons eigen maaltijd gemaakt en natuurlijk op tijd naar bed, benieuwd naar de dag van morgen.
beach

Zaterdag 2-4 dus vroeg op om naar de dolfijnen te kijken in hun natuurlijke omgeving. Deze krijgen hier elke ochtend 1 of meerdere keren vis. Echter niet te veel, dus ze moeten zelf ook op jacht.
Deze ochtend waren er echt veel dolfijnen, wel 15. Deze komen heel dicht onder de kant om een visje op te pikken. Blijft fascinerend. ‘s Ochtends om 8 uur is een vast voedertijdstip, dus is het ook druk met toeristen. Later op de ochtend komen de dolfijnen nog een keer terug en dan is het een stuk rustiger. Het leuke is dat wij onder de indruk zijn van de dolfijnen, maar je ziet de dolfijnen ook kijken van “hé, wie staat daar nu op het strand?”.
‘s Middags zijn we met een grote catamaran gaab varen in Shark Bay. Onderweg werd natuurlijk veel wildlife gespot: haaien, schildpadden, slangen en je raadt het al hele troepen met dolfijnen.
Om er helemaal een perfecte dag van de maken, hebben we ‘s avonds de sunset cruise gedaan.

Heroes

Zondagochtend 3-4 eerst nog even bij de dolfijnen gaan kijken, maar het was winderig en wat bewolkt dus zijn we gaan rijden.
Begin van de middag kwamen we aan in Kalbarri. Voor deze regio een enorme stad met ca. 2.000 inwoners. Kalbarri heeft ook alles mee: natuurlijk ligt het prachtige Kalbarri National Park in de achtertuin, verder heeft het mooie witte stranden, prachtige rode rotsen aan de kust. Dolfijnen, walvissen, papegaaien, pelikanen, surf en mooi weer.
Omdat het laagseizoen schijnt te zijn concurreren de hotels hier met de prijzen. Dus zitten we nu voor Australische begrippen voor een spotprijs op een echt resort. Een ruime kamer met alles erop en eraan, zwemabad en spa voor de deur. We overwegen zelfs om nog een nacht te blijven, er is genoeg te doen hier.
In de namiddag wandelen we nog wat over de mooie stranden met superieure surf. Ed is onder de indruk van Jacques point; een mooie lefthander die je zeker een halve minuut kan surfen.
Tot nu toe zijn we uiterst tevreden over het weer, het kan zelfs saai genoemd worden altijden 35 graden en blauwe hemel. Perth en omgeving heeft zelfs de droogste maand maart achter de rug sinds tijden. Maar de voorspelling zijn dat er de twee helft van week regen komt en de temperatuur zakt naar rond de 25 graden. Kunnen we vast langzaam wennen aan onze terugkeer naar Nederland, dat komt nu toch wel erg dichtbij ….
western australia surf

Maandag 4-4 ‘s ochtends eerst getracht om het dagelijkse (wilde) pelikanen voeren te zien. Echter na een half uur wachten leest een van de andere bezoekers op een paal dat het pelikaan voeren vanaf 21 maart is gestopt 🙁 (sorry voor het ongemak)
Daarna zij  we het Kalbarri National Park ingereden. Eerst 25 kilometer over een stuiterende zandweg. Maar het is zeker de moeite waard. Het park is enorm groen en de Murchison-rivier loopt er doorheen in een soort Grand canyon achtige omgeving.
Natuurlijk bezoeken we Nature’s Window (niet te verwarren met God’s Window in Afrika) en de Z-bend. Natuurlijk moet Ed ook nog wat klauteren over de rode rotsen en zien we de kangeroo! ‘s Middags bezoeken we de rode kliffen aan de kusten en natuurlijk het strand.
De rode kliffen zijn een uitloper van het National Park en menig Nederlandse zeevaarder heeft zich hier in het verre verleden op vastgevaren (Zuytdorp Cliffs!!!). Tegen zonsondergang springen we nog even in de spa en zwembad van ons resort.

kalbarri

 

Exmouth 2

Dinsdagavond koken we weer onze eigen supermaaltijd in de communial kitchen.

Woendag 30-3 weer op tijd op om te gaan varen op het Ningaloo reef. Er stond een behoorlijk deining (en een mooie surf op het reef). Helaas maakte dat het snorkelen aan de buitenkant van het reef onmogelijk, omdat je niet dicht genoeg bij het reef kon komen (en we hadden helaas geen surfplanken bij ons). Wel zagen we onderweg nog wat dolfijnen en een enorme schildpad. Daarna gingen we op zoek naar de whaleshark. Zodra er een whaleshark in zicht was ging eerst iemand van de crew checken of het er echt één was (en niet b.v. een great white). Als het daadwerkelijk een whaleshark was kon de rest te water.Vier keer konden we te water voor drie verschillenden whalesharks. Het waren betrekkelijk kleine: 4-5 meter en ééntje van 7-8 meter. Als je het bij kon houden kon je een hele tijd met de whaleshark meesnorkelen. Meestal verdween hij/zij na verloop van tijd in de diepte. Fact: een whaleshark is een haai en geen walvis, heeft meerdere rijen tanden en kan zo’n 100 jaar oud worden.
whaleshark

Na de lunch gingen we snorkelen aan de binnenkant van het reef en dat ging een stuk beter: het hele scala aan gekleurde vissen kwam voorbij.

‘s Avonds hebben we weer gezellig onze eigen maaltijd gekookt onder het genot van een Emu bitter en een Strongbow apple cider.

Exmouth

Woensdag 23-3 weer een gezellig reisdagje. Eerst in een busje naar de haven van Lembar (Lombok).
Daarna in 4 uur tijd met de (langzame) ferry naar Padangbaai (Bali) gevaren en toen met een busje naar Kuta. Daar kwamen we tegen zonsondergang aan. Donderdag en vrijdag rustig aan gedaan op Bali.
veerboot lombok - bali

Zaterdag 26-3 weer vroeg op want op 9 uur vliegen we met Air Asia naar Perth. Natuurlijk nog even de laatste Aziatische trucs ondergaan om geld uit toeristen te slaan. De door ons bestelde taxi kwam niet, ondanks diverse ‘telefoontjes’ van de receptie. Natuurlijk kan ons hotel ons ook naar de luchthaven brengen, maar dat kost 4x zoveel als een taxi.
Dus lopen we naar een doorgaande straat. Bij de taxistandplaats roept gelijk iemand dat hij ons voor 2x het bedrag dat wij in gedachten hadden naar de luchthaven kan brengen.
Nee, zeggen we. We willen gewoon een taxi met meter. Terwijl de taxichauffeur zijn meter aanzet, vertellen we hem dat hij de kortste weg moet nemen. Toch maakt hij nog een omweg met de smoes dat dat sneller is blah, blah, blah. Dus uiterlijk kost ons toch nog 1,5 maal de werkelijke prijs ….. Wat ons betreft mag iedereen geld aan ons verdienen, als het maar in het redelijke blijft.
In 3,5 uur vliegen we naar Perth in een vlucht met Australiers met Bintang-shirtjes. Daar komen we begin van de middag aan. We zagen een beetje op tegen de douane-perikelen. Terwijl bijna iedereen zijn koffer of tas moet openmaken, mogen wij gewoon doorlopen. Betrouwbaar uiterlijk waarschijnlijk.

Eerst indruk van Australie: S H O C K !!!!

We bepalen zelf met onze gehuurde auto waar we stoppen of hoe hard we rijden i.p.v. de buschauffeur die denkt dat hij een volle neef is van Michel Schumacher.
De wegen zijn netjes geasfalteerd. Op de doorgaande wegen rijden alleen auto’s. Geen overstekende koeien etc.
Toiletten zijn schoon en ruiken niet naar het open riool en als je doortrekt gebeurt er daadwerkelijk wat.
De mensen zijn vriendelijk en beleefd (en eigenlijk ook onverstaanbaar, maar zij hebben hetzelfde probleem met ons Engels).
De temperatuur is nog warmer dan in Azië, alleen staat hier het zweet niet op je rug na vijf minuten.

De eerste avond brengen we door in Scarborough aan de kust. Het strand lijkt op dat van Lombok: wit zand, superblauwe zee en strakblauwe hemel.
Boodschappen doen, eten en overnachten zijn ook een schok. We hadden wel Hollandse prijzen verwacht, maar dit is nog erger.
Een kilo bananen kost 10 euro (niet gekocht natuurlijk). Een supereenvoudige overnachting met gedeelde toilet/badkamer kost net zoveel als een weekje een bungalow op Bali.
‘s Avonds gaan we samen los op een heerlijke pizza bestemd voor een hele familie. Bier, dat in Australie meer aftrek vindt dan water, is stevig aan de prijs. Voor het biertje dat we bij de pizza nemen, kon je in Vietnam een zwembad met bier laten vullen. Op onze eerst dag in Australie hebben we dan ook twee keer gepind. Wij zoeken na een dag al naar sponsoren die ons hier of straks terug in Nederland willen bijstaan met een etentje of een middaglunch……..

Zondag 27-3 staan we vroeg op. Het plan is om in een aantal dagen naar het noorden (Exmouth) te rijden en dan langzaam weer af te dalen naar Perth.
Langs de kust rijden we de eerste kilometers naar het noorden. Met moeite vinden we de Brand-highway, de snelste route naar Geraldton (ons doel voor zondag). Hoe verder van Perth hoe rustiger het wordt. Slecht af en toe passeren we een auto of een zogenaamde roadtrain. Dit is het land van de roadhouses, de enige mogelijkheid tot overnachten, eten en tanken in een verder verlaten land. In de loop van de middag bereiken we Geraldton. Hier beginnen we aan een nieuwe tactiek: we huren voor een nacht een zogenaamd selfcontained caravan. Dus gaan we voor het eerst deze vakantie niet uit eten, maar zelf koken.
Ook kunnen we lekker buiten zitten en de zon in de Indische oceaan zien zakken (we zitten strak achter de duinen).
Verder realiseren we ons steeds meer dat we in Australië zitten. We zien onze eerste, weliswaar dode, kangeroo. We ontmoeten de aboriginals en in Geraldton zitten de bomen vol met krijsende gekleurde papagaaien. Ook hebben we een drive through bottleshop geplunderd (wat ons betreft een briljante concept van de Aussies). Natuurlijk komen we ook de echte Aussie tegen: ZZ-top uiterlijk met korte broek en kniekousen en eten we onze eerste meatpies.

Maandag 28-3 rijden we naar Carnarvon, waar we in het begin van de middag aankomen. Ook onze derde dag in Australie is het stralend weer, geen wolk in de lucht en ca. 35 graden. Nadeel van naar het noorden rijden is dat het aantal vliegen per kubieke meter dramatisch toeneemt. Lastig is vooral dat ze in alle mogelijke vochtige gaten gaan zitten …
Het benzine tanken loopt ook op in prijs. Hoe verder afgelaten de plaatsen, hoe hoger de prijs met als piek 1.79 aus. dollar per liter.
Carnarvon is een dorpje met palmbomen en strak blauwe hemel gelegen aan zee en in de buurt de meest perfecte surfstranden van Australie (als je over een 4wd beschikt). De folder van de plaatselijke VVV vertelt dat je 1001 leuke dingen kan doen. Wij zijn echter na een uurtje al verveeld. De weg naar het strand is om onduidelijke redenen afgesloten. Het dorp lijkt in eerste instantie zo goed als verlaten. Iedereen zit of binnen of in een auto met airco gezien de hitte.
‘s Avonds eten we maaltijd in een typische Aussie kroeg: aan de bar kan je maaltijden bestellen, verder kan er op alles en nog wat gewed worden en kan je kiezen uit wel 10 soorten bier van de tap (XXXX, VB, Swan, Emu, Carlton, Tooheys, Hahn, etc.).
Met ons Azie-Sona-Bakker-dieet is het gedaan, hier geen bescheiden porties met rijst maar van het bord afvallende stukken vlees overladen met saus.
carnarvon

Dinsdagochtend 29-3 rijden we naar onze noordelijkste bestemming in Austalie: Exmouth. De 360 kilometer zijn voor ons na een paar dagen rijden een makkie. Op de radio spelen golden oldies zoals, demis roussous, smokey en (4 Marian) heel veel NEIL Diamond, (a.s. zaterdag komt hij naar Perth!). Einde ochtend zijn we in Exmouth. De ideale vakantiebestemming: altijd mooi weer (op een enkele tropische stormen na). Het weerbericht voorlezen is hier een saaie job: strak blauw en 37 graden. Exmouth heeft ook weer prachtig witte stranden met blauw water. Dit is niet waarvoor men hierheen komt. Op strand wordt je namelijk levend geroosterd. Men komt hier voor het duiken en snorkelen op Ningaloo Reef (de rustige tegenhanger van de Great Barrier Reef). Verder is het whaleshark seizoen gestart! Dus hebben wij een tweede hypotheek genomen  (echt waar) en gaan we morgen snorkelen met deze walvissen die 8 tot 12 meter lang kunnen worden. Spannend! In Exmouth hebben we betaalbaar onderkomen gevonden grensend aan een bottleshop: de perfecte locatie.
Leuk om te vermelden dat we ook onze eerste levende kangaroos en Emus hebben gezien.
kangaroo