Miraflores

Zaterdag 14 april pakken we een busje (collectivo), die ons in een uurtje naar Pisac brengt. Eindelijk hebben we weer een ouderwetse Max Verstappen achter het stuur. Beter nog, want deze chauffeur doet zijn inhaalmanoeuvres met tegenliggers!

De route is overigens weer schitterend eerst omhoog om Cusco uit te komen en vervolgens weer een mooie afdaling richting Pisac.

Pisac is een mooi klein dorpje, gelegen op 2800 meter, met een klein pleintje met kerk. Probleem is dat het hele plein en omliggende straten volstaan met marktkraampjes om kleurrijke souvenirs te verkopen 🙁 Maar goed daar kwamen we niet voor.

We nemen een taxi naar boven om de Inca ruïnes te bekijken. Deze liggen verspreid over een groot gebied op een hoogte van 3400 tot goed 3500 meter.

Het uitzicht is weer adembenemend. We wandelen op deze zonnige dag langs de verschillende ruines en uitzichtpunten. Omlaag gaat beter dan omhoog 🙂

Halverwege de middag wandelen we via een speciale route naar beneden naar het dorp. Dat is beste spannend. Soms is er grind, soms is er soort trap van ongelijke keien gemaakt en soms is er een pad van een meter breed en links een afgrond. Leuk dus voor mensen met hoogtevrees. Mooie afdaling! Voor we weer het dorp in lopen komen een mooi bloemenveld tegen met veel kolibries.

We lopen aan de andere kant het dorp uit en springen op een collectivo terug naar Cusco. Wat een prachtige dag!

Zondag gaan we georganiseerd op pad naar de zoutvlakten van Salineras en de Inca overblijfselen van Maras.

Het nadeel van dit soort trips is dat je ook allerlei commerciële zaken ingeduwd wordt. We begonnen met een demo van over hoe ze van de vacht van een lama wol maken voor dekens, truien etc. Dit alles gepresenteerd door kleurig geklede lokale dames. Maar als er overal Visa-boardjes hangen dan weet je het wel. Ggggrrr.

Wij lopen liever vrij buiten. Dat kan even later ook bij Inca-ruïnes van Maras. Mooi om te zien hoe zij eeuwen geleden al cirkels tegen heuvels aanbouwden om te experimenteren met het telen van aardappelen, groente etc.

Daarna de zoutpannen van Salineras bezocht, interessant om te zien. Je moet er echter niet werken; in de hitte sjouwen met balen zout en als je niet oppast wordt je na een aantal jaren blind van schittering van de zon.

De tweede helft van de middag wandelen we weer door het mooie en extreem warme (voor de tijd van het jaar) Cusco.

Morgen vliegen we naar Lima. Daar zijn we blij mee, want ondanks dat we al meer dan een week op hoogte leven en het hier prachtig is, blijft het vermoeiend voor ons (leeftijd?). Zeemannen horen thuis op zeeniveau!

Maandag in een goed uur naar Lima gevlogen met een klein vliegtuigje van Star Peru. Het vliegtuig had volgens ons moeite om over de bergen te komen, maar misschien zijn de geluiden van een klein vliegtuigje iets anders dan van een grote boeing.

‘s Middags lopen alweer langs de kust van het zonnige Miraflores.

Dinsdag staan we weer op tijd op tijd op om weer naar Centro historico van Lima te gaan. Dit keer pakken we een andere bus, waar we zowaar kunnen zitten. Het is wel spannend om op de juiste locatie uit te stappen, in de verkeerde wijk uitstappen is niet echt een optie.

We wandelen weer over Plaza de Armas, lopen door een mini versie van China Town en eten en drinken wat in de plaatselijke overdekte markt.

‘s Middags terug met de bus naar Miraflores, zodat Ed zijn surfkunsten kan vertonen op Playa Waikiki. Nou ja playa, je moet over dikke kiezelstenen het water in 😤

Ed scoort meerdere mooie lijnen, waarvan een aantal onder het toeziend oog van dolfijnen 🙂

Leave a Reply