Lima

Nadat we door Jeroen waren afgezet, begon gelijk het avontuur. We hadden al gezien dat er door werkzaamheden geen rechtstreekse treinen naar Schiphol rijden en bovendien was er nog een extra verstoring. We rennen de trap van het perron op om een trein eerder te halen. Dat gaat net goed, al hebben we bijna Marja haar koffer achter moeten laten. Op Rotterdam CS hetzelfde verhaal. Een minuut om over te stappen op de intercity direct. Hier moest Marja bijna een lichaamsdeel afstaan. Daarna ploffen we neer in de trein naast een Belg die op bezoek ging bij zijn schoonfamilie in Lima. Die hebben we uitgehoord over Peru.

Op Schiphol hebben ze weer wat mooie stappen gemaakt met de automatisering. D.w.z. net als bij andere bedrijven moet je meer betalen en meer zelf doen. We hadden gisteren al online ingecheckt, nu moesten we onze spullen zelf inchecken en labelen. Bij de ingang was ook de controle verbeterd. Je hoeft niet langer je netjes ingepakte rugzak uit te pakken. Alles wordt met dichte tas gescand. De fouillering was zeer intensief en het personeel was aardig en kon zelf lachen!

We zagen nogal op tegen de 12 uur durende KLM-vlucht naar Lima. Maar het viel allemaal reuze mee. De stoelen hadden redelijk wat ruimte en de maaltijden waren prima. Iets over zessen op maandag 2 april landen we op de luchthaven van Lima.

Met de taxi rijden we in een uur, door het drukke Lima, naar de wijk Barranco waar ons hotel staat. Na het inchecken drinken we onze eerste Cusquena’s (Cerveza Premium Peruana) en vallen vermoeid in slaap.

Dinsdag zijn we vroeg wakker en wandelen door Barranco met zijn oude gebouwen, de brug der zuchten en mooie uitzichten op zee. We zijn allebei hartstikke enthousiast. Marja vanwege de vele gekleurde vogels die voorbij vliegen of poseren voor haar camera, Ed vanwege de strakke lijnen die vanuit de oceaan binnen komen rollen.

Na onze ochtendwandeling besluiten we naar het historische centrum van Lima te gaan. Dat is een behoorlijk eind rijden en bovendien staat het verkeer eigenlijk muurvast. Naast de vele bussen en busjes die door Lima rijden is er ook de Metropolitan. Een bus die over een eigen busbaan rijdt en dus geen last heeft van de files. Kan een beetje druk zijn zei de aardige jongen achter de receptie. Understatement van het jaar. We zijn al wat gewend met bussen en innig contact met de lokale bevolking, maar dit was overtreffende trap. De eerste bus die we konden pakken zat stampvol, enkele locals wrongen zich tussen het al aanwezige publiek. Wij besluiten de volgende bus te pakken. Je raadt het al, zo mogelijk nog voller. Dus wringen we ons de bus in, wederom lukt het Marja niet tijdig alle ledematen binnen boord te hebben. Ongeveer 15 haltes later zijn we in het centrum en kunnen weer ademhalen.

Lag de focus de laatste jaren vooral op Azie en tempels. Hier staat het vol met rooms katholieke kerken. We wandelen de rest van de dag langs kerken en mooie pleinen en genieten van onze eerste lunch met pescado. Eind van de middag nemen we een iets minder volle bus terug naar Barranco.

Na een mooie zonsondergang eten we met een roodverbrand voorhoofd onze eerste ceviche.

5 responses to “Lima

  1. Ziet er goed uit man. Geniet ervan.

  2. Haha dat is dan heel wat anders dan een trip naar Urk , genieten dus .

  3. mooi begin van jullie nieuwe avontuur! veel plezier gewenst!

  4. Hoi Marja en Ed, leuk om te lezen, heel veel plezier, geniet ervan!

  5. Maak er maar een mooie reis van.
    De volgende keer als ik vraag moet ik je naar Schiphol brengen, gewoon ja zeggen. 🙂

Leave a Reply