April 2016


Kinderdijk


Full moon


Maasvlakte


Tongplaat


Tongplaat


Wijk aan Zee

Maart 2017


Hiroshima


Kyoto


Miyajima


Nagano


Nara


Narita


Osaka


Tokyo


Yokohama


Maasvlakte

Narita

Maandag 20 maart weer het bekende recept treinen en rondkijken. Nu was Nara ons doel, de voormalige hoofdstad van Japan. Na Kyoto heeft Nara de meeste World Heritage Sites van Japan.
Maar goed je moet er eerst komen, het is volgens de boekjes maar een minuut of 40 met de trein van Osaka naar Nara. Dat klopt ook, maar je moet eerst wel op het station zien te komen waarvan het nog maar 40 minuten is. Gelukkig hebben we een rapid express gevonden die ons in een keer van Sin-Osaka naar Tennoji bracht. Blijven toch ingewikkelde overzichtskaarten van trein en metro in steden als Tokyo en Osaka.

Maar goed in de loop van de ochtend arriveren we in Nara. Gelukkig een mooie lentedag. We wandelen naar het Nara Koen park waar de meeste tempels te zien zijn. Op de foto’s zie je dan een mooi idyllisch park met tempels en herten die er rond lopen. Dat klopt ook. Alleen in het park staan heel veel stalletjes waar koekjes voor herten worden gekocht. Dus links staan de Japanners keurig opgelijnd (zoals ze altijd doen voor de trein, voor het restaurant, op de roltrap, etc.) om koekjes te kopen en aan de rechterkant staan de herten al te wachten of erger nog ze proberen de koekjes zo snel mogelijk te bemachtigen.

Wat niet weg neemt dat er een aantal tempels in park staan waar wij (als tempel deskundigen) zelfs van onder de indruk waren.
Zo is er de Todai-ji tempel met de beroemde Daibutsu (Great Buddha, net geen 15 meter hoog). De boedha staat weer in het grootste houten gebouw van deze wereld. Ook Kasugataisha tempel met zijn honderden lantaarns maakt indruk.
Eind van de middag wandelen we terug naar het station en gaan naar Osaka station, waar we eten en dan begin van de avond de Umeda Sky Building bezoeken met een prachtig uitzicht over de stad op de 40e etage. Echter om er te komen moet je eerst met een glazen lift omhoog en vervolgens met de roltrap door een glazen koepel op ruim 100 meter hoogte. Heel fijn als je last van hoogtevrees hebt.

Dinsdag was een complete offday. Het plenste de hele dag, buiten was er geen lol aan. ‘s Ochtends gaan we met de shinkasen van Sin-Osaka naar Sin-Yokohama, vlakbij Tokyo. De ruim 500 kilometer leggen we af in zo’n 2,5 uur inclusief de nodige stops. Dit was tevens het hoogtepunt van de dag. In Sin-Yokohama pakken we de trein naar Sakuragicho, waar ons hotel ligt. Onze kamer op de 11e etage heeft een prachtig uitzicht over de haven (je kent het vast wel van het enorme gekleurde reuzenrad). Plan was om deze middag naar Kamakura aan de kust te gaan, maar gezien de aanhoudende regen hebben we dat maar geskipt.

Woensdag 23 maart de laatste volle dag in Japan. Bij het openschuiven van het gordijn van onze hotelkamer werden we getrakteerd op een blauwe hemel en een stralende zon. Dus we hebben gelijk nog een rondje gewandeld door het havengebied. De laatste nacht hebben we een hotel geboekt in Narita vlakbij de luchthaven, zodat we donderdag op ons gemak naar de luchthaven kunnen gaan. Hoewel Yokohama en Narita allebei relatief dicht bij Tokyo station liggen, is het toch nog goed 2 uur treinen met een overstap in Tokyo station. Daar hadden we vijf minuten om over te stappen. Aangezien de routeplanner aangaf dat we op perron 4 zouden aankomen en vertrekken, leek dat geen probleem. Echter perron 4 om te vertrekken was van een andere spoorlijn en dat was nog een paar honderd meter verder op en 3 etages lager. Begin van de middag zijn we in het zonnige Narita.

image

Omdat hier ook een tempel ligt, gaan we deze opzoeken in dit “dorp” met het inwonersaantal van Dordrecht.
Onze verwachtingen waren niet zo hoog, gezien alle tempels die we gezien hebben. Maar we hebben enkele uren doorgebracht in dit tempelcomplex. Prachtige tempels, maar vooral ook een enorm park dat met Japanse perfectie is aangelegd met vijvers met karpers.

Dit was de laatste dag van deze prachtige reis, Japan heeft ons elke dag aangenaam verrast. Aardige, attente beleefde mensen, lekker eten, goed geregeld openbaar vervoer en een prachtig land!

Osaka

Vrijdag 17 maart stappen we om 8 uur op Kyoto station in de shinkansen. Even voor 10 uur stappen we uit in Hiroshima. Hier blijven we maar 1 nacht. Helaas was er voor zaterdagavond niets te vinden voor ons. Er waren maar weinig hotels beschikbaar en degenen die er waren ruim boven ons budget. Alternatief zijn dan nog de zogenaamde love of adult hotels. Maar dat leek ons niets.

image

Dus brengen we onze spullen naar het wel erg sjieke hotel. Maar dat was de uitstraling van de receptie. De hotelkamers in Japan zijn al niet enorm groot, maar hier hadden we onze kleinste hotelkamer in Japan en waarschijnlijk in onze hele reishistorie.
Maar goed, we zijn gelijk weer op de trein gestapt richting station Miyajima-Guchi. Daar pakken we de boot naar het bekende Miyajima eiland. Het eiland bestaat uit mooie groene heuvels. Er lopen apen en herten rond. Er zijn natuurlijk tempels. Maar het eiland is beroemd vanwege de grote rode Torri die in zee staat.
Het klinkt te mooi om waar te zijn, zelfs de zon scheen! Het eiland loopt natuurlijk vol met toeristen. Maar we hebben er toch een paar mooie uren doorgebracht. Daarna weer met de ferry en trein naar het centrum van Hiroshima.

In Hiroshima pakken we de tram richting het Peace Memorial Park. We wandelen langs het A-bomb dome en alle andere gedenktekens aan de atoombom op 6 augustus 1945.
Inmiddels is het donker geworden en lopen (verdwalen) we door het centrum weer richting ons hotel.
Een restaurant zoeken is altijd weer leuk. Er zijn er oneindig veel en meestal zeer betaalbaar. We kiezen meestal voor een restaurant waar het duidelijk is wat je krijgt en wat het kost. Dat kan zijn via plaatjes of in plastic nagemaakte maaltijden. Het restaurant van deze avond had een machine/computer voor de deur staan waar je eerst je eten en drinken moest bestellen (en afrekenen) voordat je naar binnen gaat. Erg efficiënt weer van die Japanners. Voor je 2e biertje moet je dan wel weer even naar buiten om hem te bestellen …

Zaterdag 18 maart hebben we uitgeslapen en liepen halverwege de ochtend richting het station van Hiroshima. Normaal gesproken reserveren we een plek in de shinkasen trein op het station en moeten dan rennen om de trein te halen. Nu wist men te melden dat de trein vol was. Gelukkig was er begin van de middag wel plek en reden we in een goede 1,5 uur naar Sin-Osaka, daar wandelden we naar ons hotel.

We pakken de trein (waar zouden we zijn zonder de trein) richting Dotonbori straat. Dat is een behoorlijke reis met 2x overstappen. Hoewel Osaka minder inwoners heeft dan Tokyo, lijkt dit een nog grotere betonbak, waar veel treinsporen doorlopen en doorgaande wegen op en onder de grond en in de lucht.
De omgeving van Dotonbori is een van de uitgaans/winkelcentra van Osaka met schreeuwende lichtreclames. De mensenmassa is enorm, dit waren we ondertussen wel gewend (vooral op treinstations), maar dit was overweldigend. Daarna weer een uur treinen naar ons hotel.

Zondag gaan we eerst naar Osaka castle en wandelen door het mooie park waar de plump en peach blossom al in bloei staat. Daarna weer een stukje treinen en lopen we via de straten van Tennoji naar het Nipponbashi Streetfesta. Een feest waar zowat heel Japan op afkomt, veel mensen lopen verkleed rond als stripfiguur of filmheld. Vooral de (schaars) verklede dames krijgen veel aandacht. Dit was wat ons betreft de overtreffende trap qua druk, een wijk helemaal stappend vol met mensen. Maar wel leuk om een keer mee te maken.
Om tot bezinning te komen lopen we daar weer terug richting Tennoji en bezoeken nog 2 tempels (Shitennoji tempel en Tennoji tempel) om tot bezinning te komen. Daarna (je raadt het al) weer met de trein terug. Op Osaka station wandelen we nog wat rond tussen de hoogbouw en het indrukwekkende station.

Kyoto

Dinsdagochtend 14 maart staan we op met miezerregen en grijze luchten. Zeg maar echt Hollands weer. Helaas zijn dan ook de met sneeuw bedekte pieken niet meer te zien. Maar goed we zitten toch de hele ochtend in de trein dus we zitten droog. Eerst gaat het in 3 uur dwars door de Alpen naar Nagoya met een expresstrein. We hebben 8 minuten om over te stappen op de shinkansen naar Kyoto. Daar stappen we uit op het indrukwekkende station van Kyoto. Hoe groot/hoog kan een station zijn ….
We wandelen door het koude maar droge Kyoto naar ons hotel, geven onze spullen af en gaan direct weer terug naar het station. We pakken de trein naar Inari en bezoeken de indrukwekkende tempel Fushimi Inari Taisha met zijn 14.000 oranje toriis. Daar zijn we de rest van de middag druk mee. Het is nog een hele wandeling/klim onder de toriis door met af en toe een mooi uitzicht over Kyoto.

Woensdagochtend pakken we weer de trein vanaf Kyoto station. Je vraagt je misschien wel eens af of een mens kan verdwalen in een treinstation? Geloof ons, dat kan.
We stappen uit op Saga-Arashiyama station in de wijk Arashiyama. In deze wijk wemelt het weer van de tempels, bruggen, uitzichtpunten over Kyoto met als hoogtepunt het Bamboo forest met een mooi laantje er door heen. De bamboo is enorm hoog en overdekt het laantje, wat ons goed uitkomt want het waait enorm en er is regelmatig een regenbui. Dat laatste bederft deze ochtend behoorlijk, het is best wel een mooie omgeving. Gelukkig zijn we op alles voorbereid en hebben mutsen, handschoenen en sjaals bij ons.
Einde ochtend gaan we met de Randen-lijn richting Gouden Tempel. De randenlijn is een ouderwets wagon in vergelijking met alle moderne treinen waarin we hebben gezeten. Na een stevige wandeling komen we aan bij Kinkakuji tempel oftewel de Gouden Tempel. De drukte is enorm want dit is een van de topattracties van Kyoto, waar overigens 17 World Heritages sites staan! Gelukkig regent het weer, maar de Gouden Tempel gaat er alleen maar meer van glimmen.
De vraag is welke tempel we nu gaan bezoeken. Het wordt de Ryoanji tempel. Dat leek op het kaartje een mooi gebied met enorme grote tuin. Dat viel vies tegen. Hoogtepunt is de rotstuin. Eigenlijk 3 rotsen met aangeharkt grind, daar wordt je volgens ingewijden heel zen van. Wij niet, zeker niet in de regen. Terug in het centrum zijn we nog even de Higashi Honganji tempel ingelopen, daar waren we zeker wel van onder de indruk.

Donderdagochtend 16 maart nemen we de metro en stappen uit in wat je het centrum van Kyoto kan noemen. We wandelen de heuvels in via een begraafplaats naar de Kiyomizu-dera tempel. Wederom druk maar indrukwekkend; mooie rode torens en een mooi uitzicht op Kyoto en de achterliggende bergen. Daarna wandelen we door de wijk Gion / Shijo-Kawaramachi. We bezoeken nog enkele tempels, slenteren door de nauwe winkelstraten. Lopen door de Pontocho Dori; een smalle straat vol met restaurants en bekend vanwege de geisha’s. Vervolgens wandelen we door de Nishiki-markt, waar veel voedsel wordt verkocht. Natuurlijk proeven we ook iets onbekends. Het eten hier blijft altijd spannend, er zit altijd iets bij wat je niet kent en een smaaksensatie kan zijn of gewoon een tegenvaller.

Morgen treinen we naar Hiroshima.